Druckschrift 
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Einzelbild herunterladen
 

decoris eius) id eſt pulchritudo diuinitatis etvirtutum chriſti. Hic enim ibi ab hoībꝰ ꝓptereius p̄dicationē et miraculoꝝ oꝑationē primoagnoſci cepit et inde ad alias mundi ꝑtes noticia eius apl̓os et alios predicatores ꝑuenit.Un̄ alius ꝓpheta dicit. de ſyon exibit lex et verbum dn̄i de hieruſalem. Qui et ſi prius occultus fuit et eſt adhuc tamenDeus manifeſte veniet: deus noſter etnon ſilebit.Deus manifeſte veniet) ad generale iudiciūvt iudicet qui prius occulte venit vt iudicaret̉.Occulte venit qꝛ infirmꝰ in carne apꝑuit: eratglorie ſpēs in diuinitate ſꝫ hec latebat in hūanitate (deus) inqͣꝫ (nr̄) ſcꝫ chriſtianoꝝ qui verꝰdeus eſt ip̄e veniet. enī eſt deus non eſt nr̄deus (et ſilebit in iudicio a vindicta. Siluit in primo aduentū qꝛ os ſuū non aꝑuit nec ſevindicauit. Silet a iudicio occultus in celo exercēs iram ſꝫ expectās pnīaꝫ. tn̄ tacet mādato nec ceſſat monere flagello: in ſcd̓oꝓfert verba alijs blanda alijs aſpera.Ignis in cōſpectu eius exardeſcet: et incircūitu eius tempeſtas valida.Ignis) malis replens ſpaciū huiꝰ aeris (inꝯſpcū eius exardeſcet) qꝛ ſeculū ignē iudicabit faciē iudicaturi p̄cedet. hic ignis illūinatet exurit. Gaudeāt iuſti qꝛ illuminant̉ ex eo: timeant pcc̄ores qꝛ exurendi ſunt ab eo. Bonos ledet: imꝑfectis ſi quid erit cremabile cremabit: malos vero incinerabit et ſtatim ad damnationē reſurgēt (et in circūitū eiꝰ) circūquaqꝫ ſe extendēs erit (tēpeſtas valida) non ventisſꝫ potētia dei ſubito improuiſe veniet: ac bonos malos ſeꝑabit. Ueniēs aūt ad iudiciū.Aduocauit celum deſurſuꝫ: et terram diſcernere populum ſuum.Aduocauit) .i. aduocabit(celum) .i. oēs ꝑfectos qͦꝝ ꝯuerſatio eſt in celis et deſpectis terrenis ſurſum ſunt ſapiūt (deſurſum) ſcꝫ ſuperduodecim ſedes ſeſſuros ſecū iudicaturos (etterrā) .i. alios inferiores ſcꝫ iudicandos bonos qͣꝫ malos ſil̓r aduocabit (diſcernere) .i. addiſcernendū diuidendū (ppl̓m ſuū) a ſuoid ē ſaluādos a dānandis qꝛ bonos ad ſe recipiet: malos in tenebras p̄cipitabit. Uidēs aūtꝓpheta futura qͣſi pn̄tia hortat̉ angelos. d. et qꝛita erit ergo o vos angeli meſſoresCōgregate illi ſcōs eius: qui ordināt teſtamentū eius ſuꝑ ſacrificia.Cōgregate illi) ſcꝫ chriſto de diuerſis ꝑtibꝰorbis (ſctōs eius .i. electos ſicut capiti mēbravt corꝑibꝰ aīabꝰ ꝯiūctis dn̄o occurrāt (qui) ſcꝫſancti (ordināt) et p̄ponnnt p̄dicant et implent(teſtamentū eius) nouuꝫ ſcꝫ euangelica p̄ceptaet charitatis oꝑa (ſuꝑ ſacrificia) teſtamēti veteris et ſuꝑ obſeruantias legales eſt plurisp̄cij habent hec qͣꝫ illa: et hec illis p̄ferunt. Illaenī ſacrificia teſtamenti veteris vmbra fueruntet ꝓphetia veritatis. Tranſierunt vetera: et eccenoua facta ſunt oīa. Ad cuius nouitatis ordinem ꝑtinet quod ſubditur.Et annunciabūt celi iuſticiam eius: qm̄deus iudex eſt.Et annūciabūt) .i. p̄dicabunt(celi) .i. apl̓i acp̄dicatores ſcī et ſpiritales viri toti mūdo (iuſticiam eius) .i. fidē et mandata dn̄i nr̄i ieſu chriſti bona oꝑa. Que ꝓfecto iuſticia ideo nobisp̄dicatur qͣtenus illā exeqn̄tes iram iudicis euitare mereamur (qm̄ deus) trinitas (iudex eſt)iudicabit viuos et mortuos et ẜm oꝑa vnicuiqꝫ retribuet merita. Hoc inceſſanter attendentes ſcī viri qm̄ deus iudex eſt vitā ſuā inquirerepcc̄a ſua deflere et ſemꝑ ꝓficere non ceſſant vtante tam diſtrictū iudicē iniudicabiles appareant. Deinde eſt vox chriſti monentis vt relictispecudū ſacrificijs fiat facrificiū laudis: vbi dicitur quid deus deoꝝ ſit locutus. q. d. hec dominus locutus eſt.Audi ppl̓s meus et loqͣr: iſrael et teſtificabor tibi: deus deus tuus ego ſum.Audi aure cordis ppl̓s meus) electus et peculiaris. q. d. ſi meus es debes audire (et loqrytibi. Chriſtus enī in ꝓpria ꝑſona p̄dicauit ppl̓oiſrael. et repetit idē ſub alio verbo. d. (iſracl)id eſt vir videns deū iam fide audi (et teſtificabor tibi) .i. teſtimonijs ſcripturaꝝ approbaborſcꝫ ego (deus) oīm potentiā (ſum deus tuus) ſpecialiter et ꝓprie gr̄am quē familiariushabeo tanqͣꝫ in mancipio et ex peculio meo.Quicūqꝫ enī ꝓphetaꝝ et apl̓oꝝ ſcripturas intelligit: dn̄m ieſum in ꝓphetis ꝓmiſſuꝫ eſſe dominum nr̄m agnoſcit. Et ego ip̄e in ſacrificijs tuis arguā te: holocauſta aūt tua in ꝯſpectu meo ſunt ſemꝑ. arguā te) vlterius tanqͣꝫ rep̄henſibilem(in ſacrificijs tuis) carnalibꝰ ſcꝫ teſtamēti veteris obmiſſis et exhibitis qꝛ aīalia in ſacrificiū quero nec ea volo (holocauſta aūt tuaꝫtota igne aſſumpta ſcꝫ ſacrificia noui teſtamētivel tui iuris et de te facta vt caro ſpūi ſubiecta:volūtas de pcc̄o ꝯtrita: aīa hūiliata et igne charitatis tota incenſa (in ꝯſpectu meo ſunt ſemꝑ)tanqͣꝫ grata et accepta .i. mihi placent et hec volo. Unde ne putes hec holocauſta eſſe de animalibus ſubdit.