eius) ſcꝫ felicitas vite pn̄tis. Ideo aūt ipſe illuc̄deſcendet et non deſcendet cum eo gloria eiusqꝛ in vita ſua queſiuit tꝑalem gloriam mundihuius et hoc eſt qd̓ ſubiungitQuia aīa eius in vita ipſius bn̄dicetur:cōfitebitur tibi cū bn̄feceris ei.Quia aīa eius) ſenſualis non rōnis (in vitaipſius) pn̄ti tm̄ (bn̄dicetur) .i. laudabit̉ ab adulatoribus ſecū epulantibꝰ nō de bono actu ſedde delitijs qui eum bene facere dicūt et bene eioptant qꝛ beatū dixerūt ppl̓m cui hec ſunt: ſedin morte torquebit̉ et ſentiet pena qui hic tranſitoriam ſecutus eſt gloriā (cōfitebitur tibi) id ēlaudabit te et gr̄as tibi aget tūc tm̄ o deus (cumbn̄feceris ei) dando ꝓſpera. Perfectoꝝ eſt deūlaudare in aduerſis. reprobi aūt tm̄ laudant inꝓſperis ſꝫ blaſphemāt in aduerſis. Et ideoIntroibit in ꝓgenies pr̄m ſuoꝝ: et vſqꝫineternū nō videbit lumen.Introibit) vſqꝫ (in ꝓgenies patrū ſuoꝝ) deſcendens in infernū vſqꝫ ad reprobos ſicut inſceleribꝰ eos fuit imitatus. Qui enī pr̄es peſſimos imitantur eoꝝ ſocietate damnabunt̉. Patres eius ſunt diabolus ⁊ angeli eius: ꝓgeniesvero diaboli ſunt om̄es reprobi. Ergo in ꝓgenies patrū introibit qꝛ ſil̓ cum reprobis eternoigne peribitꝭ et vſqꝫ ineternū nō videbit lumē)glorie. Mittetur enī in tenebras exteriores. nāqui hic in tenebris interioribꝰ eſt poſtea exteriores patietur. Et merito quiaHomo cū in honore eſſet non intellexit:comꝑatus eſt iumētis inſipientibꝰ: et ſimilis factus eſt illis.Homo cū in honore) diuine imaginis et ſimilitudinis (eſſet) cōſtitutus (nō intellexit) honorem ſuū et qd̓ facere debuit ſcꝫ vt ẜm rōnemet intellectū viueret. et ideo (comꝑatus eſt iumētis inſipientibꝰ: et ſil̓is factus eſt illis) ſequēdoſenſuū delectatōes et ſolius corꝑis voluptatesMagna verecundia eſt a ſil̓itudine dei et angelorum trāſire ad ſimilitudinē iumentoꝝ. Etideo deformitatē hoīs repetit ⁊ iterat vt malusa malo quieſcat et vt intelligatur ꝙ eſt verbummemorie dignū et vitetur tantū obprobriū. defende ergo o homo honorē tuū: vtere rōne: vtere intellectu que tibi deus dedit ad hoc vt contemnas et deſpicias terrena et tꝑalia diligasqꝫet ꝑcipias celeſtia et eterna.Or̄o.¶ Reple dn̄e os nr̄m ſapientia tua: vt memores te hoīem factum noſqꝫ redemiſſe de tātaromereamur vultus tui lumine decorari. Per dominum.¶ Pſalmus de duplici aduentu Chriſti: de ſacrificijs veteris ac noui teſtamenti: et redargutōne ac repulſione indebitiminiſtri.pͣs. xlix.Eus deorum dominus locutus eſt: et vocauit terram.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus taliseſt. Pſalmus Aſaph. Hoc eſt psͣ iſte attribuit̉aſaph .i. ſynagoge et cōgregatōi fideli ꝑ quammagis ꝯfutantur increduli iudei in cuius ꝑſona loquit̉ hic ꝓpheta dauid. Materia: duplexchriſti aduentus et mutatio ſacrificicij veterisin ſacrificiū laudis recitatioqꝫ maloꝝ que ſuntin multis eccleſie miniſtris. Intentio: ſuadereauditoribꝰ vt a carnalibꝰ obſeruantijs deſiſtāt:et ab vmbra et ſignis ad veritatē et ſignificataſe tranſferant: nec ita voce p̄dicent et bn̄dicantvt oꝑe nō impleant et moribꝰ ꝯtradicant. Obtemperandū eſt enī p̄ceptis chriſti: talia in hocpſalmo ſuadētis ſi eccleſie ſue de qua ſupra dictum eſt membris vere ſociari volunt et miniſtris. Snīa in generali: ꝓph̓a in iſto pſalmo loquitur de duplici aduentū chriſti: pͥmo in mūdum quo ad euangelij p̄dicationē. ſcd̓o ad generale iudiciū quo ad diſtrictā examinationeꝫ.vt inuitet ꝑ primū ⁊ terreat ꝑ ſecundū. Tangitinſuꝑ chriſti aucͣtoris euangelij magnificentiāet ſublimatōꝫ. ſacrificioꝝ veteris legis euacuationē: et ſacrificioꝝ noue legis inſtitutioneꝫ: acminiſtri indebiti redargutōem et repulſioneꝫ.Snīa in ſpeciali: Ne quis aūt mediocriter deincarnatōne eſtimet potētia incarnati p̄diciturvt incredulitas oīs tollat̉ cū ait. Deus deoꝝ)ſcꝫ hoīm deificatoꝝ operator et factor qꝛ hoīesdeificat qui dicuntur dij qꝛ pre alijs ſunt ꝑticipes deitatis ſcꝫ (dn̄s) noſter ieſus chriſtus quieſt dn̄s dominantinꝫ: iſte tantus et talis (ocutus eſt) primo aduētu ꝑ ſemetip̄m ꝑ apl̓os et fideles ſuos qui olim multipharie locutus eſt inꝓphetis. (et) loq̄ndo (vocauit terrā) .i. hoīes habitātes in terra ad fidē ⁊ legē euangelicā. Tribus qͥdē modis deus d̓r. ſcꝫ ſub̓aliter vel naturaliter ſcꝫ pr̄ ⁊ filꝰ et ſpūſſcus. adoptiue vt ſcī qͥꝑ gr̄aꝫ adoptōis dij ſunt. nūcupatiue vt idolaet demones. Uocauit aūt nō in vna terra Unde ſed in omni ſcꝫA ſolis ortu vſqꝫ ad occaſuꝫ: ex ſyonſpecies decoris eius.A ſolis ortu vſqꝫ ad occaſum) miſſis teſtibꝰvſqꝫ ad vltimū terre. Nihil reliquit quod nonſua vocatione dignum faceret. Et quia predicatio cepit ab hieruſalem recte ſubiungitur exſyon) id eſt a hieruſalē cepit annūciari (ſpecies