Tabernacula eoꝝ in ꝓgenie et ꝓgenie:vocauerūt noīa ſua in terris ſuis.Tabernacula eoꝝ) id eſt alta pallacia et domus lapidee quas de diuitijs conſtruxerūt inquibꝰ ad horam habitauerūt manentia (in ꝓgenie) filioꝝ et progenie) nepotū (vocaueruntnoīa ſua) .i. fuerunt cauſa quare noīa eoꝝ haberentur in memoria (in terris ſuis) .i. in vicinio nō vbiqꝫ. Faciunt enī aliqn̄ magna et fortia edificia ꝑ plures generatōnes duratura vtin illis remaneat eoꝝ memoria et fama. Contra hos eſt qd̓ dicit Ariſoſtomus. O inſipienshomo quid ꝓdeſt tibi poſt mortē iſta memoriaſi vbi es torqueris: et vbi nō es lauderis. Hocaūt ideo faciunt. quiaEt homo cū in honore eſſet nō intellexitcomꝑatus eſt iumētis inſipientibꝰ: et ſimilis factus eſt illis.Et) tam hic in hoc qͣꝫ in ceteris (homo cumin honore eſſet) cōſtitutus habens rōnem et intellectum deiqꝫ ſimilitudinē (nō intellexit) illūhonorē et ſuam dignitatē: et nō intelligenter ſꝫinſipienter egit exſtruendo magna edificia et ō̄rendo memorias ꝑ talia cum potius deberet q̄rere eterna. vnde amiſſa rōne (comꝑatus eſt iumentis inſipientibꝰ) nō ſcd̓m aliud niſi ẜm inſipientiam (et) in actu (ſil̓is factus eſt illis) cumtotam felicitatē querit in pn̄ti vita et more iumentorū ſequitur ſenſum et ſenſibilia: qꝛ ſicutiumenta terre et ventri tm̄ intendūt: ita amatores mundi terrenis rebꝰ tm̄ dediti ſunt.Hec via illoꝝ ſcandalum ipſis: et poſteain ore ſuo ꝯplacebunt.Hec via illoꝝ) nō dei .i. talis vita ẜm ꝙ ipſiterrena tm̄ appetūt: que dicitur via qꝛ ducit admortē eſt (ſcandalū) .i. offenſio (ipſis) malis qꝛfacit eos ruere de peccato in peccatū donec veniant ad interitū (et poſtea) cum facti fuerint tales vt nō querant niſi tꝑalia ⁊ ditati fuerint (inore ſuo cōplacebunt) ſibi: laudantes ſe inuicēet iactantes de tali vita ꝙ ſibi cōgregent ꝙ ſibiedificent: ꝙ ſe ſplendide ꝓcurent: tanqͣꝫ felicittem homini poſſibilē aſſecuti eſſent. Sꝫ qꝛ nōvident penā ſibi paratā poſt mortē iō ſubdit̉Sicut oues in inferno poſiti ſunt: morsdepaſcet eos.Sicut ouēs) ſcꝫ ducte ad occiſionē hͦ ignorantes ſic iſti (in inferno poſiti ſunt) .i. ponent̉poſt morteꝫ. Uel ſicut in ouibꝰ tonſa lana aliaſuccreſcit vt iterū tondeatur ſed ipſe manent ſicin iſtis ſine ꝯſumptōne ſubſtantie ſemꝑ penainuenit quod cruciet. vn̄ ſequit̉. (mors) gehenne et diabolus (depaſcet eos) deuorando vt ſꝑrenaſcantur ad penam a ſimilitudine iumentorum que nō radicitus herbas vellunt ſꝫ ſummitates carpunt vnde iterum herbe renaſcuntur ad paſtuꝫ ſic illi morte depaſti reuiuiſcunt:quia non deficiunt.Et dn̄abuntur eoꝝ iuſti in matutino: etauxilium eoꝝ veteraſcet in inferno a gloria eorum.Et dominabunt̉ eoruꝫ iuſti) .i. p̄eminebunteis et iudicabunt eos quia iudicabūt ſancti nationes et dn̄abuntur populis (in matutino) ideſt in reſurrectōne et iudicio qn̄ poſt noctē quenunc eſt om̄ia aꝑta erunt qꝛ corda et merita ſingulorum patebunt. (et auxilium eoꝝ) qd̓ habebant in hoc mundo de potentia: de diuitijs: deamicis et hmōi (veteraſcet in inferno) a ſimiliveteris panni .i. deficiet et peribit (a gloria cōrum) .i. propter hoc ꝙ gloriati ſunt in eis. Uel(a gloria eoꝝ) .i. ad comꝑationē et quantitateꝫprioris glorie eoꝝ. Quanta enī hic videbatureoꝝ gloriā tanta erit ibi corruptio et pena. Deinde loquens in ꝑſona iuſti ſubiungit.Uerūtamen deus redimet aīam meamde manu inferi: cum acceperit me.Uerūtamen) licet nō redimat aīam talium(deus redimet aīam meā) ſcꝫ vere penitentis etiuſti (de manu inferi) .i. de ptāte diaboli (cū acceperit me) de vita pn̄ti. Modo enī iuſtis eſt labor tribulatio et preſſura: in futuro erit verumgaudiū et felicitas eterna. Non eſt ergo vt iniqui et ſtulti putant ꝙ ſancti videlicet et ſapientes ad eoꝝ ſil̓itudinē omnino pereant. Et quiaſic peribunt mali: et deus redimet ſuos ergo qͥcunqꝫ fidelisNe timueris cū diues fctūs fuerit hō: etAcū multiplicata fuerit gloria domꝰ eius.Ne timueris eſſe bonus ⁊ ne turberis (cumdiues factus fuerit homo iniquus et tu iuſtuses pauꝑ .i. cum videris malos in pn̄ti ꝓſperari et florere teqꝫ pauꝑem miſerū et abiectum: qꝛin futuro totū erit oppoſitum. (et cū multiplicata fuerit) in honoribꝰ ſeculi (gloria) nō tm̄ eiusſed et (domus eius) qꝛ nō ſolum ipſe ſed et oēsqui ad cum ꝑtinent honorant̉. Non deſperesnec putes eū a deo diligi qꝛ abundat diuitijs:et te qꝛ pauꝑ es a deo derelictumQm̄ cū interierit nō ſumet oīa: neqꝫ deſcendet cum eo gloria eius.Qm̄ cum interierit) ꝑ mortē cito et repente(nō ſumet et aufert ſecū (oīa) h̓ poſſeſſa immonihil niſi pcc̄a: qꝛ nihil eoꝝ q̄ poſſidebat ſuumerit ſꝫ hͦ tm̄ ſuū eſt qd̓ apud inferos ſentit (neqꝫdeſcendet cū eo) ad abyſſum et inferos (gloriā
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten