talis eſt. In finē intellectus filijs Chore. Hoceſt intellectus pſalmi huius tendens in finem:id eſt in chriſtum. attribuitur filijs Thore id ēfilijs crucis qui Chriſtū et ſi pauperem et mortuum credunt: tamen non tm̄ hominem: ſed etiam verum deum Supra ergo oſtendit eccleſiam expectaſſe et accepiſſe Chriſtum. hic monet omnes vt non tm̄ eum hominem credant:ſed etiam deum. Materia: chriſtus deus et homo et vtilitas promiſſa credentibus ipſum ẜmhumanitatem iniuriatum et paſſum: et per deitatem reſuſcitatum et glorificatum. Intentio:admonere nos credere Chriſtum mediatoremdei et hominum: hominem ſimul extitiſſe et deum. Sententia in generali: Propheta in iſtopſalmo agit de beatitudine credentium et confitentium chriſtum veruꝫ deum eſſe ac de eiuspaſſione et reſurrectōne. Et prius propheta inſua perſona loquitur et poſt inducit chriſtumloquenteꝫ et in membris et in ſe. Sententia inſpeciali: Ait ergo propheta. (Beatus qui intelligit ſuper egenum et pauperem) ſcilicet chriſtum id eſt qui ſic videt eum in habitu egeni etpauperis et ſic credit eum hominem vt etiamintelligat eundem eſſe deum Poteſt etiam hocreferri ad membra chriſti ſuper que intendendum eſt vt eis ſubueniatur quod et ad chriſtuꝫpertinet qui dicit eſuriui et ſitiui: et nudus: et peregrinus: et infirmus: et in carcere fui. his gradibus procedat chriſtianus. Primo intelligatchriſtum ſcd̓m hominem egenum et paupereꝫet ꝙ paupertas et infirmitas eius exemplumnobis tribuit humilitatis patientie: obedientiemanſuetudinis: charitatis et ſe ei in his cōformet quantum poteſt. Deinde intelligat in chriſto ſuper humanitatem et infirmitateꝫ eius alquid altius ſcilicet diuinitatem illius: et hoc ꝑfidem: per dilectionem: per honoris exhibitionem. Secundo intelligat ſe egenum et pauperem per humilitatem. Tercio proximum perbeneficij collationem. Et exponit beatidinemſubiungens huius intellectus fructum (in diemalorum) ſcilicet in die ire et iudicij (liberabiteum dominus) ab omni malo et a poteſtate diaboli et tranſfert eum in libertatem glorie filiorum dei. Interim autem largiendo et alia beneficia.Dn̄s conſeruet eum et viuificet eum: etbeatū faciet eum in terra: et nō tradat eūin aīam inimicoꝝ eius.Dominus conſeruet eum) ſcilicet huiuſmodi intelligentem inter pericula et tentationeshuius laborioſe vite et nō ſinit eum perire necpermittit tentari ſupra qͣꝫ poteſt ferre. (et viulficet eum) ſuo ſpiritu et gratia in interiori homine vt quotidie iuſtius ⁊ purius viuat in deo(et beatum faciet eum in terra) hac: ſpiritualesvirtutes largiendo: et etiam in terra viuentiumvbi eſt vera beatitudo (et nō tradat eum in anmam id eſt in voluntatem et ſi in manus (inimicorum eius) corporalium et ſpiritualium vtſcilicet poſſint eum facere ſuis iniquis voluntatibus obedire vel aliquatenus cōſentire. hecoptatio ⁊ oratio promiſſio eſt et ſimiliter que ſequitur.Dn̄s opem ferat illi ſuper lectum doloris eius: vniuerſum firatum eius verſaſti in infirmitate eius.Dominus opem) ſue gratie diuine (ferat) ꝙdet (illi) ſcilicet intelligenti (ſuper lectum doloris eius) id eſt ſuper infirmitatē carnis que animam piam grauat et dolorem ei miniſtrat. Inea enim animus pius gemit tanquam paraliticus in lecto: impius vero gaudet et requieſcitFerat inqͣꝫ opem: eum ne labatur ſubleuandoet vt quaſi ſanatus paraliticus portet lectum:imperando carni nō ſeruiendo. Sed vnde dolor exponit conuertens ſermonem ad deum etdicit. quia (vniuerſuꝫ ſtratum) et lectum (eius)ſcilicet hominis. id eſt omnē ſenſualitatem quein paradiſo erat ſubſtrata rationi ac lectus leticie et quietis (verſaſti) id eſt verſari permiſiſtiper contraria vt modo repugnet et dolores inferat: et hoc (in infirmitate eius) ſcilicet hominis. id eſt propter infirmitatem et peccatuꝫ qn̄infirmatus eſt preuaricando Sciens ergo homo ſe pati hic propter peccatum conuertat ſeet dicat.Ęgo dixi dn̄e miſerere mei: ſana animaꝫmeam quia peccaui tibi.Ego dixi) ſcilicet confitendo peccata meanon abſcondi ea: non tacui cōfeſſionem o (domine miſerere mei) ita ſcilicet( ſana animā meam) ſcilicꝫ auferendo ab ea peccati ſui reatumquia nullo modo excuſo peccatum ſed accuſodicens (quia peccaui tibi) id eſt corā te vel contra te et rationem tibi redditurus de peccato.Uere humilitatis indicium eſt culpam ſuamrecognoſcere atqꝫ eandem voce confeſſionisaperire. Ideo precipit dominus vt peccata nōſtra ſacerdotibus confiteamur vt videlicet confitendo humiliemur et vt per humilitatis meritum percipiamus remiſſionem peccatorum.O beata confeſſio quanti per te mundantur.ſanantur: iuſtificantur. Deinde loquitur in ꝑſona chriſti. q. d. Talia dicūt amici. Sed