ſolum nocebant facto ſed inſuꝑ detrahebantverbo et cauſam oīm iſtoꝝ ſubdit qꝛ nō aliade cauſa niſi (qm̄ ſequebar bonitateꝫ) et ideodixit mala ꝓ bonis. Ecce qͣꝫ mala et peruerſaintentio. Si etiā corripiat te aliquis bonū tibi volens ⁊ illū oderis reddis mala ꝓ bonisSed qꝛ hec mala ſunt homini intolerabilianiſi ex dei gratia IdeoNe derelinquas me dn̄e deus meus: nediſceſſeris a me.Ne derelinqͣs me) ſubtrahendo tuū auxilium (dn̄e deus meus) auctor ſalutis mee .i.ne dimittas me fragilitati mee quia dimiſſusnō potero ſubſiſtere. vel ſi ad horā relinquis(ne diſceſſeris) penitus (a me) ſubtrahendogr̄aꝫ tuā tanqͣꝫ elongatus a me. i. ne ꝑ abſentiam gr̄e tue dimiſeris me perire. Uel (ne derelinquas me) ꝑmittendo me cadere in tentationem vt pecce̓ qꝛ grauior eſt offenſio poſtveniā. (ne diſceſſeris a me) ita ꝙ a bono deſiſtam. Sed potiusIntende in adiutorium meum: dominedeus ſalutis mee.Intende in adiutoriū meū .i. da te intentum vt me adiuuēs ad pugnandū ꝯtra hoſtem et ꝯtra pcc̄i recidiuuꝫ: et celerrime preſtamihi auxiliū (dn̄e deꝰ ſalutis mee) rector meus: creator meus et mee ſalutis eterne auctoret dator) Uel (intende in adiutoriū meū) adbn̄ oꝑandum ita vt bona faciā et in eis ꝑſeuerem (dn̄e deus ſalutis mee) vt habeam eternebeatitudinis retributionē.Oratio.Emitte dn̄e ſalutare tuū infirmitatibꝰ noſtris: vulnerū cicatricūqꝫ mortaliū potentiſſime mediator vt omnē gemitū dolorēqꝫ noſtrum coram te deplorantes valeamus euincere inſultatōes aduerſantiū vicioꝝ. P. d.Pſalmus de cuſtodia lingue ac de vanitate et miſeria vite hūane multis aduerſitatibus et vanitatibꝰ ſubiecte.pͣs. xxxviij.Ixī cuſtodia Vias meas: vt non delinquam in lingua mea.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Zitulus hiceſt. In finem canticū dauid ꝓ iditum. Et eſtſenſus. Ganticū iſtud qd̓ ideo dicitur canticum qꝛ ſpūalem ꝯtinet iocunditatē. docet enīnos mente de terrenis ad celeſtia tranſilire:dirigens nos in finē .i. in ꝯſummatōꝫ: eſt dauid ꝓphete ⁊ eſt ꝓ ydithū .i. ꝓ tranſiliente eosqui vana ſectantur. cōuenit enī ꝑfecto de vicijs ad virtutes: de dilectōe ſeculi ad amoreꝫdei et inde ad eternitatem mente tranſilientiqui omnibꝰ mundanis poſtpoſitis ſolis celeſtibus inhiat. et adeo ꝑfectus eſt vt etiaꝫ linguam a peccato om̄ino cohibeat. Fidelis etgo qui in p̄cedenti pſalmo ꝑ penitentiam vitam ſuam correxit hic perfectionem vite ſuealijs formā bene viuendi ꝓponit referens eistranſitum ſuum vt et ipſi ſatagant conformes eius fieri et in tranſeundo ip̄m imitari.Materia: miſeria humana quia breuis vitafragilis natura et ſubſtantia multis aduerſitatibus et vanitatibꝰ ſubiecta. Intentio: monere nos miſerias p̄ſentis vite attendere temporalia et mundana contēnere et eis poſtpoſitis ad eterna et celeſtia deſiderio tranſire.Sententia in generali: propheta in iſto pſalmo in perſona tranſilientis loquēs docet inter prauos et calumnioſos linguam continere. oſtendit mundana eſſe vana et celeſtiaappetenda. petit a malis liberari et culpam ſibi remitti vt ſecure poſſit ab hac vita migrare et celeſtia obtinere. Sententia in ſpeciali:Tranſilitor ergo ille de bona opinione ſemꝑtrahens inuidiam iniquorum et calumniaꝫdeliberat inter malos tacere ne qͥd dicat male ita incipiens. Dixi id eſt in corde decreui et firmiter propoſui (cuſtodiam vias meas id eſt locutōnes et actōes que ſunt vie nōſtre ad deum. Bene enim loquendo. et recteagendo ad eterna proficiſcimur. Luſtodiaminquam (vt) etiam (non delinquam) id eſt nōpeccem (in lingua mea) loquendo fatua velocioſa verba. nam qui in verbo non offenditille perfectus eſt vir et qui cuſtodit linguamſuam cuſtodit animam ſuam. Non enim aliter ſcio vite mee cuſtodire vias niſi cuſtoditalingua. Nam qui inconſideratus eſt ad loquendū ſentiet mala. Dixi inqͣꝫ et feci. NamPoſui ori meo cuſtodiā: cum conſiſteret peccator aduerſum me.Poſui ori meo cuſtodiam) et ſilentium obſeruans os a loquendo (cum) et qͣꝫ diu (conſiſteret et eſſet peccator) et impius et litigioſus et calumnioſus (aduerſum me) mihi inſidiando et laqueos proponendo ad capiendum me in verbis et ad querendum calumniam ex eis. Talibus quidem magis ſilendum eſt qͣꝫ aliquid dicendum. quia decipiuntur per ſilentium non valentes eum verbis tenere quem querunt decipere. Unde inEccleſiaſtico. Ubi auditus non eſt non effundas ſermonem. Poſui ergo cuſtodiamvſqꝫ eo ꝙ