Obmutui et humiliatus ſum et ſilui abonis: et dolor meus renouatus eſt:Obmutui) penitus tacēdo (et exinde (humiliatus ſum) et vilis factus apud aduerſarios improperia ab eis ſuſtinendo (et ſiluinon ſolū a malis ſed etiā (a bonis) annunciādis vt nō delinquerē in malis et vt vitaremꝯtentionē cū impijs. (et ex hoc dum ſic tacui(dolor meus) quo ante ſilentiū de malis peccatorū dolui (renouatus eſt) et excitatus perremorſum ꝯſcientie dū vidi iniquitates hominū creſcere me tacente. Et quia vidēs mala tacui dicenda. IdeoConcaluit cor meum intra me: et in meditatione mea exardeſcet ignis.Concaluit cor meū intra me) .i. ex om̄i ꝑte igne inflāmatum eſt ex dei et ꝓximi amoreet cepit inquietū eſſe videns hinc mihi ꝑicula imminere (et in meditatōe mea) de his habita .i. dum ſic meditarer (exardeſcet) .i. ardēter inflāmatur (ignis) .i. feruor dilectōnis etire ꝑ zelum vt arguerem inſenſatos qꝛ zelusdomus tue cōmedit me tacentē et qͣꝫdiu ſilebo tanto amplo ignis exardeſcet quia amorꝓximoꝝ quibꝰ tacui angit me ⁊ ſtimulat. Etin hac fluctuatōne dicendi et tacendi dum invtroqꝫ video ꝑicula tandemLocutus ſum in lingua mea: notum facmihi dn̄e finem meum.Locutus ſum in lingua mea) nō hoībusſed deo ip̄m deuote exorādo. Ei cui nota eſtcogitatio ſua: ideo in lingua loquit̉ vt eiuslocutōne auditoꝝ vita inſtruatur. et ſubiungit quid ſit locutus dicens (notum fac mihidn̄e finē meum) ante oculos meos ponendoquo tendere debeā ne ſi curram in incertumaberrare valeam. q. d. iſte tranſiliens: queſiuimeliorē locum vbi hec nō patiar ſuſpirās infinem quendā vbi nō ſunt ſcandala ſcilicꝫ vitam eternamEt numerum dierum meoꝝ quis eſt: vtſciam quid deſit mihi.Et) inſuꝑ etiā fac mihi notū (numerū dierum meoꝝ) ſcꝫ eternitatis (qui) numerus dierum vere eſt ac verū eſſe habet qꝛ p̄terire nōvalet. et eſt numerus ſine numero nec tranſitnumerando. (vt illis intentus (ſciā quid) etquantū (mihi) hic degenti (deſit) ad beatitudinem tendenti vnde humilior homo fit quihec nouit. Ex ꝯſideratōe enī eoꝝ que nobisaſſunt ſolet naſci ſuꝑbia: ex illoꝝ que deſunthumilitas. Idcirco aūt reprobi quid eis deſit dep̄hendere non pn̄t qꝛ terrenis ex amoreſuccumbunt et corda ad ſuꝑna non eriguntNoto autē fine et diebꝰ qui ſunt: attendit adhec tꝑalia et ꝯꝑat inuicem. d.Ecce menſurabiles poſuiſti dies meos:et ſubſtantia mea tanqͣꝫ nihilū ante te.Ecce menſurabiles) .i. breues et tranſitorios. quiſqꝫ enī ſub certa menſura viuit (poſuiſti dies meos) qui dederas immenſurabiles ſi homo ꝑſtitiſſet (et ſubſtātia mea) ſcꝫ nature .i. tꝑalis hec vita mea (tanqͣꝫ nihilū) reputandū eſt (ante te) .i. comꝑata eternitati tueet in ꝯꝑatione ad te qui eternus es qꝛ id qd̓eſt modicū tanqͣꝫ nihil reputat̉. Uel (ſubſtantia mea tanqͣꝫ nihilū eſt ante te) .i. ꝯtuitu illius que ante te erit. Iſte vir ſanctus dies ſuos tranſitorios ꝯſpicit et ſe nihil niſi puluerem cognoſcit. vn̄ etiā ſecutus adiungit.Uerūtamen vniuerſa vanitas om̄is homo viuens.Uerūtamen) adhuc etiaꝫ (vniuerſa) .i. oīaque ſunt apud nos ſunt (vanitas) ꝓ mutabilitate qꝛ ſunt mutabilia et tranſitoria ac vanaet nō tm̄ terrena et bruta: ſꝫ etiā (oīs homo viuens) hic in hoc mundo de quo minus videtur eſt vanitas etiā ſupra bruta qꝛ illa nonſubiacent culpe ſed tm̄ pene. Uel (oīs hō viuens eſt vniuerſa vanitas) qꝛ vana cogitansvana loquens. vana faciens. vel om̄i vanitate plenus quantū eſt ex ſe ſcꝫ nature culpe etmiſerie ⁊ vniuerſa q̄ in hoīe ſunt tā interiusqͣꝫ exterius diminutōꝫ hn̄t ⁊ mutabilitatē.Uerūtamen in imagine ꝑtranſit homo:ſed fruſtra conturbatur.Uerūtamen) p̄ter hec etiā (in imagine) .i.ad ſimilitudinē imaginis in ſomnis vel inſpeculo apparentis que ſubito diſparetet inobliuionē venit. (ꝑtranſit homo) om̄is .i. cito tranſit et tranſeundo deficit ⁊ euaneſcit. etnō ſolum hoc (ſed et qͣꝫuis ſic trāſeat nihilominus tn̄ (fruſtra cōturbatur) .i. inutiliter etvana ſollicitudine circa tꝑalia grauatur etiraſcitur de vanis ad votū nō ſuccedētibꝰ qꝛoīa tranſeunt et deficiunt. Et vere eſt vana etinutilis ꝯturbatio. quiaTheſaurizat: ⁊ ignorat cui ꝯgregabit eaTheſaurizat) et cōgregat diuitias cū magna ſollicitudine ꝓ ſe et ſua ſucceſſione (et tn̄(ignorat cui ꝯgregabit ea) qꝛ neſcit vtrū ipſefruetur eis vel nō et vtruꝫ filij hereditabunteas poſt mortē vel nō: forſitan enī cito morietur et deſidia filioꝝ euertet. aut fiſcus occupabit. aut fures rapiēt. aut aduerſarij vl̓ ignoti poſſidebunt. Beatus autem ille eſt qui ibi