ſic tacebam quaſi reſpondere non poſſem.Mutus aperiens os ſuum et ſi non clare loquitur vel balbutiendo remurmurat: Is autem nihil aſpera dixit vel rn̄dit. quia os ſuūad ꝯtradicendum vel reſpondendū eis nonaperuit: ſed tam patienter om̄ia ſuſtinebat acſi nihil audire vel loqui poſſet. Et quaſi exponendo ſubdit.Et factus ſum ſicut homo nō audiens:et nō habens in ore ſuo redargutōes.Et factus ſum) .i. ſil̓atus ſum (ſicut homo nō audiens) .i. nō potens audire diſſimulando obiecta cōuicia. (et ſicut homo nō habens in ore ſuo redargutōnes) cōtra aduerſarios .i. qͣꝫuis haberē vnde eos redarguerepoſſem tn̄ fui quaſi nō habens quia mala patienter ſuſtinui et ſic tacui quaſi non eſſet vn̄illos arguerem. Ecce magna virtus audirenoxia et nō reddere cōtra. EtQuoniaꝫ in te dn̄e ſperaui: tu exaudiesdomine deus meus.Qm̄ inter tot mala (in te) ſolo (dn̄eſ qͥ mutas triſtia in leta (peraui) ꝓpter te p̄dicta ſuſtinendo et remediū a te expectando. ſalutaris medicina eſt in malis ſperare et nō deficere ideo merito ſpei (tu exaudies) petitōes meas (dn̄e deus meus) me de malis omnibꝰ lirando. Facile aduerſa ſuꝑas ſi ſpes tua fixaſit in deo. Et ſi tribularis ad tꝑs in tꝑe oportuno exaudiet te dn̄s deus tuus. Inde autēexaudiesQuia dixi nequando ſuꝑgaudeāt mihiinimici mei et dum cōmouentur pedesmei: ſuꝑ me magna locuti ſunt.Quia dixi) in orōne te dep̄cando (ne qn̄ ſupergandeant mihi) me ſuꝑato et inſultandocōuicientur .i. p̄ualeant ad gaudendū de meſuꝑato et mihi cōuiciato inſultando (inimicimei) .i. demones vel maligni hoīes de lapſuhoīm gaudentes (et dum cōmouentur) et qͣſi labūtur aliqn̄ humana infirmitate (pedesmei) .i. affectus vel actus mei. Hoc eſt ſi viderent me a ꝓpoſito meo moueri et a rectitudine iuſticie declinare. (ſuꝑ me magna locutiſunt) .i. loquerent̉ exprobrando et illudendovbi eſſet miſerendū. Inde enī irrident impij:vnde dolent pij. Poteſt etiā penitens iam p̄dicta dicere in ꝑſona capitis exponens eiuspaſſionē nō diuidens a capite vocē ſuam. vtenī caput dicit peccata noſtra ſua in pſalmoDeus deus meus reſpice in me. ſic nos paſſiones eius que hic ponuntur dicamus noſtras: ſic loquendo. Amici mei ficti et ꝓximimei ẜm carnē ſcꝫ iudei. Et qui iuxta me erātſcꝫ diſcipuli de longe ſteterunt fugiendo. etvim faciebāt: trahētes ad iudicū et mortē ⁊cͣ.vt ptꝫ ex p̄dictis. Deinde penitēs de ſe loquitur. d. Et ideo etiā exaudiesQm̄ ego in flagella paratus ſum: et dolor meus in cōſpectu meo ſemꝑ.Qm̄ ego) ſciens me deliquiſſe (in flagella)ſuſtinenda (paratus ſum) .i. ſuſtinere patienter quicquid inflixeris: quia ad hoc natusſum vt flagella ferā. Flagellat enī deus oēmfilium quem recipit ad hereditateꝫ. (et dolormeus) de peccatis cōmiſſis Uel (dolor) .i. peccatum vnde eſt dolor et qd̓ eſt cauſa dolorismei. an̄cedens ꝓ ꝯſequenti. eſt (in conſpectumeo et cōſideratōne (ſemper) .i. aſſidue ꝑ cordis ꝯtritionē. Inde dolet quia deliquit. Impius enī ſe defendit: iuſtus cōtra ſe iraſcitur.vnde ſe accuſando ſubiungitQm̄ iniquitatē meā annunciabo: et cogitabo pro peccato meo.Qm̄ iniquitatē meā annunciabo) in veracōfeſſione .i. ꝯfitebor. niſi enī doleret nō ſic ſeaccuſaret. et qꝛ nō ſufficit ſolum confiteri: addit (et cogitabo) .i. ſollicitus ero et ſedule curam agam (ꝓ peccato meo) ſanando ac proeius ſatiſfactōe et emendatōe ꝑ fletus elemoſynas. ieiunia ⁊ hmōi. Sic enī ē de eo qͥ poſtꝯfeſſionē de pcc̄o nō cogitat quō de vulnerato qͥ vulnus ſuū medico detegit et poſt vilipendit emplaſtrū apponere vel negligitInimici aūt mei viuunt et confirmatiſunt ſuper me: et multiplicati ſunt quioderunt me inique.Inimici aūt mei viuunt) id eſt ꝓſperanturet florent felicitate ſeculi fruunturqꝫ mundoac bene eſt eis et gaudent in eo vbi ego laboro et rugio (et ꝯfirmati) ac corroborati (ſunt)in fortitudine et ptāte nocendi (ſuper me adopprimendū me (et multiplicati ſunt) numero ac quotidie plures fiunt ⁊ apparēt qm̄ necin ꝓſperis agnoſcitur amicus nec in aduerſis abſconditur inimicus. (qui oderunt meinique) .i. contra equitatē quia amicū et ſineculpa. et ꝓ bonis reddētes mihi mala. IdeoſequiturQui retribuūt mala ꝓ bonis detrahebātmihi: qm̄ ſequebar bonitatem.Qui retribuunt mala pro bonis) ex ingratitudine hoc peſſimorum eſt: ſicut reddere bona pro malis eſt perfectorum. Cetera veroduo ſunt mediocrium. (detrahebant mihi)ex inuidia pro bono malū reddiderunt nec