Miſer factus ſum) id ē miſerijs afflictusſum portans multas miſerias et in anima etin corꝑe (et curuatus ſum) ab elatōne. qꝛ oīsqui ſe exaltat humiliabitur (vſqꝫ in finem) .i.totaliter vel vſqꝫ ad mortē (tota diej .i. tota vita mea iugiter aſſidue ⁊ ſine intermiſſione (cōtriſtatus) amiſſa leticia ſpūali ꝓpter mea peccata: ꝓpter murmurationē ſyndereſis cōtramalum (ingrediebar) .i. ꝑam bulabā viā huius vite. Et hoc ideoQm̄ lumbi mei impleti ſunt illuſionibꝰet nō eſt ſanitas in carne mea.Qm̄ lumbi mei impleti ſunt illuſionibꝰ)id eſt libidinū incentiuis ⁊ carnalibꝰ delectationibus que mihi illudunt attentantes diuerſis fantaſijs (et) ꝑ hoc (non eſt ſanitas incarne mea) Nam in totū corpus redundanthmōi incētiua. Uel illuſiōes ſunt vane imaginatōnes et cogitatōnes ex quibꝰ anima fatigatur et aliqn̄ vix orare ꝑmittitur. Ideo autem lumbos poſuit qꝛ in lumbis eſt carnalisvoluptas vnde illuſiones ꝓcreantur. (et noneſt ſanitas in carne mea) .i. in corpore ſcilꝫ inhac vita.Afflictus ſum ⁊ humiliatus ſum nimisrugiebam a gemitu cordis mei.Afflictus ſum) corꝑe (et humiliatus ſum)corde vt nihil in me ſit liberū a pena: vnde ſequitur (nimis) qꝛ vndiqꝫ eſt calamitas (rugiebam) amare flendo (a gemitu) et amaritudine (cordis mei) conſiderās tantas meas miſerias interiores et exteriores. Ex afflictōnehumiliatio: et ex hūiliatione ꝓcedit gemitusAd hoc penis et flagellis peccator affligiturvt a ſua ſuꝑbia hūilietur: quatenus qͥ letuset elatus ꝑpetrauit peccatū afflictus et humiliatus redeat ad lamentum.Dn̄e ante te omne deſideriū meū: et gemitus meus a te nō eſt abſconditus.Dn̄e) ui vides cor(ante te) eſt (omne deſiderium meū) et affectus non cōtra te qꝛ nihideſidero niſi quod tibi placet. q. d. ad conſequendum deſideriū meū non habeo hoīemad quē confugiā et ideo ad te qui omne deſideriuꝫ meū noſti recurro (et gemitus meus)non ꝓ terrenis ſed ꝓ celeſtibꝰ (a te non eſt abſconditus) et ſi abſconditur ab hominibus.quaſi diceret. apponas mihi remediū qui noſti ſecreta cordium.Cor meum conturbatum eſt: dereliquitme virtus mea: et lumen oculorū meoꝝet ipſum non eſt/ mecum.Cor meū ꝯturbatū eſt) paſſionibꝰ ſuccum-bendo ac pacem et tranquillitatē ꝯſcientie amittendo: qꝛ dereliquit me virtus mea) quāante peccatū habui (et lumē oculoꝝ meorū)ſpūalium et mentaliū .i. ratio imꝑturbata ſcꝫdereliquit me ⁊ defecit ꝓpter turbulentiā paſſionū et ꝓ ingentibꝰ moleſtijs (et) ideo (ip̄mnon eſt mecū) qꝛ mens mea cecata eſt a peccato et ſic poſtpoſito veritatis lumine ſecutusſum errorem et in tenebras decidi pcc̄oꝝ.Amici mei et ꝓximi mei: aduerſum meCappropinquauerunt et ſteterunt.Amici mei) ſcꝫ nature et fortune nō gratie:(et ꝓximi mei) beneficij collatōne his duobꝰſolatijs gaudet hūanitas ſed huic ſunt cumulus paſſionū vnde ſequit̉ (aduerſum meappropinquauerūt) ꝯſilijs et dolis vel exprobrando et in bonis reſiſtendo (et ſteterunt) inmalicia ſua ꝑſeuerantes et cōtra me cauſantes. Non ait inimici aut extranei ſed amici etproximi. Grauiora quidē ſunt mala que abamicis patimur qꝛ nō ſolum pena ſed etiamamiſſa charitas nos cruciatEt qui iuxta me erant de longe ſteterūt:et vim faciebant qui querebant animaꝫmeam.Et qui iuxta me erāt) et me in bono dirigere et cōfortare debebant (de longe ſteterūt)id eſt de ſalute mea parum curauerūt (et vimfaciebant qui querebant aīam meā) ꝑdere ſcꝫdemones cū miniſtris ſuis tentatōnes horridas immittentes. Uel (qui iuxta me erant)ſcꝫ vicini mei (de longe ſteterūt) tanqͣꝫ abomnantes me ꝓpter multitudinē miſerie mee. (etvim faciebant) veniētes cū impetu (qui querebant aīam meam) .i. vitam meam vt auferrent eam.Et qui inq̄rebant mala mihi locuti ſuntvanitates: et dolos tota die meditabant̉Et qui inquirebāt mala mihi) inueſtigantes quo modo mihi nocerēt vel mortē inferrent ſcꝫ hoīes maligni qͥ ſunt mēbra diaboliqꝛ nō inueniebāt crimina (ocuti ſunt vanitates) .i. finxerūt falſa et mendacia (et dolos) .i.fallacias (tota diej .i. aſſidue et ſine ceſſatōne(meditabant̉) in corde quibꝰ me deciꝑe poſſent vel accuſare. Deinde ſubiungit qͣꝫ patiens in omnibꝰ his fuit.Ego aūt tanqͣꝫ ſurdus nō audiebā: et ſicut mutus nō aperiens os ſuum.Ego autem tanqͣꝫ ſurdus non audiebaꝫ)id eſt me audire diſſimulabam et quaſi nonaudirem non reſpondebam. vnde ſequitur.(et ſicut mutus non aperiens os ſuum) quia
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten