¶ Pſalmus de oratione vere penitentisſuas miſerias ꝓ peccatis lamentabiliterꝯquerentis: docens nos in memoria hatere peccatum ad cauendum et dolendū.psͣ. xxxvij.Omine ne in furore tuo arguas me: neqꝫ in ira tuacorripias me.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus talis eſt. Pſalmus dauid in rememoratōne ſabbati. Hoc eſt psͣ iſte cōuenit dauid ꝓphete vl̓alij penitenti docēs nos peccati memoriā habere ad cauendū ⁊ dolendū. habitus in rememoratōe ſabbati .i. recordatōe eterne requieiquā habere optat et ꝑdere formidat. Cū enīvt ſupra dictū eſt mali floreāt et boni laborētille penitens quecūqꝫ mala pro peccatis patienter tolerare paratus eſt et flagella timenspeiora ſcꝫ ſupplicia eterna et recordans ſaboati eterni quo timet priuari peccati conſcius et deſiderat frui grauiter afflictus. Materia: multiplex afflictio et miſeria peccatorisdolentis pro peccatis ſuis. Intentio: inuitare peccatores ad penitentiam ⁊ monere vt patienter ſuſtineant quecunqꝫ mala ad purgationem peccatorum euenerint. Sententia ingenerali: propheta in iſto pſalmo in perſonavere penitentis implorat dei miſericordiamenumerat et deſcribit ſuam miſeriam promittit emendam et petit conſeruationem diuināSententia in ſpeciali: Ab oratione ergo etlachrymis incipiens ait. O Domine ne infurore tuo) id eſt vehementi indignatōne tua(arguas me) cum reprobis me damnando.(neqꝫ in ira tua id eſt indignatōe leuiori (corripias me) pena purgatorij me cruciādo cuitamen pene nulla pena mundana comparabilis eſt ſed hic emenda et ſic me purgaignis purgatorius non ſit mihi opus. quaſidiceret. ne punias me ſcd̓m rigorem iuſticietue ſed magis ſcd̓m dulcorem tue miſericordie. Et pretendit multas miſerias quibꝰ iamin hoc ſeculo affligitur. vt qꝛ multa ſunt quepatit̉ ſufficiāt ne peiora pat̓iat̉. Un̄ ſubditQm̄ ſagitte tue infixe ſūnt mihi: et confirmaſti ſuꝑ me manū tuam.Qm̄ ſagitte tue) id eſt vindicte ſcilicet dolores corporis et anime. (infixe ſunt mihi etvulnerant me propter peccatū et non ad horam ſed (et cōfirmaſti) diu ſcilicet vt ſint vſqꝫad finem ſeculi (ſuper me manum tuam) id ēvindictam. quia pena peccati qua primumhominem percuſſiſti adhuc in humano genere perdurat vt dedecus culpe non remaneat ſine decore iuſticie: hoc autem feciſti vttanqͣꝫ bonus magiſter verberibus caſtigationis afflictum redderes emendatū. Eo vſoraūt ꝯfirmaſti et ſic tetigit me manus tua ꝙNon eſt ſanitas in carne mea a facie iretue: non eſt pax oſſibus meis a facie peccatorum meorum:Non eſt ſanitas in carne mea) Portamusenim corpus mortale plenum tentationibuset miſerijs doloribus et indigentijs (a facieire tue) id eſt ab inſtantia vindicte propter peccatum et poſt oſtenſam infirmitatem carnisoſtendit etiam afflictionē anime. dicens (nōeſt pax oſſibus meis) .i. virtutibus que ſuntanime fortia. quia ſicut oſſa carnem ſic virtutes ſuſtinent mentem. (a facie peccatorummeorum) id eſt ab inſtantia ſuggeſtionū malarum ex peccato ꝓuenientium quia caro impugnat ſpiritum et innumeris modis turbātur virtutes a vicijs et pcc̄is Nec hͦ mirū.Quoniam iniquitates mee ſupergreſſeſunt caput meū: et ſicut onus graue grauate ſunt ſuper me.Qm̄ iniquitates mee ſuꝑgreſſe ſunt caputmeū) .i. preualuerūt et dominant̉ menti mee:que eſt interioris hoīs caput et aīa mea peccatis inualeſcentibꝰ ſuccumbit ꝑ conſenſum(et ſicut onus graue grauate ſunt ſuꝑ me) ꝓpter multitudinē et magnitudinē qꝛ peccataſicut plumbū deprimūt ⁊ nullum onus tamgraue poteſt eſſe qͣꝫ iniquitas cuius grauitatem illi ſoli ſentiunt qui eam deponere cupiunt et mentem ad celeſtia ſubleuare appetūt.Non enī grauis illi videtur qui adhuc in illa delectatur. vnde adhuc ſubditurPutruerūt et corrupte ſunt cicatricesmee: a facie inſipientie mee.Putruerunt) peccato iterum conſentiendo et ipſum in voluntate renouando (et corrupte ſunt) ad actum perducendo et in opereexercendo (cicatrices mee) id eſt plage peccatorum ſanate et ſanitates per remiſſionē peccatorum precedentiuꝫ inducte. et hoc (a facieinſipientie mee) id eſt propter ſtulticiam meam quia non ſum vſus viribus in baptiſmoreceptis. q. d. mihi et mee inſipientie non deoimputo. Multū enī inſipiens eſt qui ſemelſanatus iterū recidiuat. Iō adhuc ſubdit̉.Miſer factus ſum et curuatus ſum vſqꝫin finē: tota die ꝯtriſtatus ingrediebat.