faciunt bonum et ſi ad tempus flagellat iuſte tn̄ iudicat. quia (ineternum) ſcꝫ in hor reoeterno et in vita beata (cōſeruabuntur) in corpore et in anima et ſi hic moriantur in hac vita. et merito eterna poſſidebunt qꝛ eterna cōcupierunt. Et econtraIniuſti punientur et ſemen impiorumperibit.Iniuſti punientur) in inferno pena eterna ꝓpter mala eoꝝ opera (et ſemen impioꝝ peribit) .i. oꝑa eoꝝ qꝛ iniqua ſunt nullū fructūbeatitudinis habebūt. Uel (ſemen imꝑioruꝫperibit) .i. imitatores eoꝝ peribunt cum ip̄isſicut ecōtra ſemen iuſti in bn̄dictōne erit. hecſcriptura modo nos erudit verbis modo informat exemplis. Hinc ꝓponit nobis reproborum penā illinc iuſtoꝝ gloriā: quatenus illa nos terreat atqꝫ ab amore huius ſeculi cōpeſcat et iſta nos excitet atqꝫ ad amorē patrieceleſtis inuitet. vn̄ et ſubditurIuſti aūt hereditabūt terram: et inhabitabunt in ſeculū ſeculi ſuꝑ eam.Iuſti aūt hereditabūt terram) ſcꝫ viuentium vbi nullus moritur qꝛ terram mortuoꝝcum ſuis delitijs ſpreuerūt. et hoc nō ad tempus ſed ineternū. vn̄ ſequit̉. (et inhabitabūtin ſeculū ſeculi) .i. eternaliter (ſuꝑ eam) tanqͣꝫeius dn̄i et poſſeſſores qꝛ ibi portionem ſuāelegerūt. Noli ergo iſtam tranſitoriā hereditatem diligere in qua diu nō potes habitare.deſpicienda ſunt cuncta que tranſeunt illa ſola appetenda ſunt que tranſire nō pn̄t. Et merito hec erunt iuſto. quiaOs iuſti meditabitur ſapientiam: et lingua eius loquetur iudicium.Os iuſti interius ſcꝫ cordis. os enī interioris hoīs eſt cor nr̄m: qꝛ ſicut ore corꝑis loqͥmur hoībus ita corde loquimur deo. (meditabitur) et ruminat (ſapientiaꝫ) que eſt de deoet eternis vt poſtmodū eructare poſſit verbūbonum vnde et ſubdit (et lingua eius loquitur inſtructioni alioꝝ (iudiciū) ſcꝫ qd̓ deusprecipit fugere vel tenere. Uel (lingua eiusloquetur iudiciū) .i. ꝓfert ſermonē diſcretuꝫdicens tm̄ qd̓ eſt dicendum et tacens quodeſt tacendum. EtLex dei eius in corde ipſius: et non ſupplantabuntur greſſus eius.Lex dei eius) .i. obſeruatio legis et precepta dei (in corde ipſius) ſunt ꝑ iugem meditationem vt cor cōſonet lingue nobis aūt eſttm̄ in ore. de quibꝰ dici p̄t. ppl̓s hic labijs mehonorat cor aūt eoꝝ longe eſt a me. Hec aūtlex et peccare vetat et bona facere docet (et) id(nō ſupplantabunt̉) .i. laqueos nō incurrēt adiabolo ſeu hoīe iniquo vel peccato (greſſuseius) quibꝰ ad deū nitit̉ ꝑuenire qꝛ verbū deiin corde liberat a laqueis et ab om̄i tentatōevt nō moueatur a via iuſticie. Tecū eſt cuiusverbum a te nō recedit. Et tamenCōſiderat peccator iuſtū: et querit mortificare eum.Conſiderat peccator) et impius (iuſtum)et notat vias eius ſibi callide inſidiando vteum decipiat et ſupplantet eiusqꝫ greſſus detorqueat et querit quantū p̄t (mortificare eūvel vt ei conſentiat et ſic eū faciendo iniuſtūoccidat in aīa. vel ſi nō ꝯſenſerit querit vt eūꝑſequendo occidat in corꝑe. Dicit enī ꝓpterinuidiā quod in libro ſapientie p̄dictum eſt.Grauis eſt nobis etiā ad videndū: qm̄ diſſimilis eſt alijs vita ipſius. Sed ſi iuſtus vigilanter reſiſtat eueniet qd̓ ſequiturDominus autem non derelinquet eumin manibus eius: nec damnabit eum cūiudicabitur illi.Dn̄s aūt nō derelinquet eum) ſcꝫ iniuſtū.(in manibꝰ eius) .i. in ptāte impij ſcꝫ totaliter et ẜm aīam vt eum ad ꝯſentiendū ſibi cōpellendo iuſticiā eius auferat qꝛ impius animam nō mortificat ſꝫ potius purgat et ſaluat (nec damnabit eum) ſcꝫ iuſtū et ſi ab hoīehic damnetur (cū iudicabit̉) .i. cū iudiciū fietan̄ chriſti tribunal (illi) ſcꝫ imꝑio ad eius malum et nocumentū. vel (illi) ſcꝫ iuſto ad eiusvtilitatem et comodum. Et quia ita facit iuſto ergo nuncExpecta dn̄m et cuſtodi viam eius: et exaltabit te vt hereditate capias terraꝫ: cūperierint peccatores videbis.Expecta) patienter et ſi diu pateris (dn̄m)qͥ te vindicabit ⁊ remunerabit (et) in expectando (cuſtodi) indeficiēter (viā eiꝰ x .i. ſerua mādata (et exaltabit te) de virtute in virtutē ⁊ deterrenis ad celeſtia ita (vt hereditate .i. firmiter iure hereditario (capias terrā) viuentiū: etſi modo neſcis qd̓ ꝓmittit in exꝑiētia diſcesqꝛ (cū perierint pcc̄ores) et impij (videbis) inre qd̓ mō credis de p̄mijs bonoꝝ ⁊ penis maloꝝ. Ubi ſciendū ꝙ deus nunqͣꝫ eos creaſſetqͦs ineternū ꝑituros p̄ciſſet niſi aliqͦs ex eisvſus bonos p̄uidiſſet. Quoꝝ quidē iniqͥtasſicut modo ꝓdeſt bonis ad augmentū ſctītatis ſic ip̄oꝝ pena eiudē iuſtis ꝓderit ad incrementū btītudinis. Nā ex reproboꝝ damnatōne ꝯgnoſcēt electi qͥd ꝑ iuſticiā meruerinti