Inebriabuntur ab vbertate domus tue:et torrente voluptatis tue potabis eos.Inebriabuntur ab vbertate) .i. a pinguedine ſpūs ſancti ⁊ gr̄a dei (domus tue) pn̄tisſcꝫ ſancte eccleſie. Hac vbertate inebrieabuntur qui ita ſpū ſancto ⁊ amore dei repleti ſuntvt ꝓpter deū oīm alioꝝ immemores fiant (ettorrente voluptatis tue potabis eos) Ipſavbertas etiā torrens voluptatis dicitur qꝛ cūimpetu venit et cū delectatōe potatur ⁊ aīamſpiritalibꝰ inebriat fluentis. Uel Inebriabuntur ab vbertate domus tue) future vbi totus ſatiatur appetitus et perit quodāmodomens hūna et fit diuina. (et torrente voluptatis tue .i. abundantia delectatōis tue et delitiarum potabis et viſione btīfica. Et poteris.Qm̄ apud te eſt fons vite: et in luminetuo videbimus lumen.Qm̄ apud te eſt) et tu ipſe es (fons vite) qꝛvita ꝑ eſſentiā et initiū oīm bonoꝝ ꝑ que vitam largiaris eternam. (et in lumine tuo) ſcꝫchriſto illuminati ab eo qui eſt lumen de lumine et illuminat oēm hoīem venientem inhunc mundū. (videbimus lumen) totius trinitatis et noticiā eius habebimus nūc ꝑ fidem et in futuro ꝑ ſpciem. Et qꝛ ad hec nonpoſſumus ꝑtingere niſi ꝑ diuinā gr̄am ideoſubditur dep̄cando. q. d. Et vt hoc fiat facodn̄e quod ſequitur.Pretēde dn̄e miſcd̓iaꝫ tuā ſcientibꝰ te:et iuſticiā tuā his qui recto ſunt corde.Pretende) .i. demonſtra et preroga (miſericordiam tuā .i. effectuꝫ miſcd̓ie tue ſcꝫ priusdonando remiſſionē peccatoꝝ (ſciētibꝰ) et cognoſcentibꝰ (te) ꝑ fidem .i. recte credentibꝰ inte ſcꝫ ꝙ bona ſunt a te mala a ſe. et deinde cūiam cor rectū habere ceperint vt ea que deusvult) et) ipſi velint (iuſticiā tuam) ſcꝫ vite rectitudinem vt de peccatoribꝰ iuſti efficiant̉:et bona oꝑentur (his qui recto ſunt corde) qͥdirigunt ſe ad voluntatē dei et nō eam curuant ad ſe vt in omnibꝰ ſcꝫ ꝓſperis et aduerſis laudent deum ſed iam caueant ne ſuꝑbiant. vnde orandū eſt et dicendum. Et cum h̓bona mihi dederisNon veniat mihi pes ſuperbie: et manuspeccatoris non moueat me.Nō veniat mihi pes ſuꝑbie) .i. affectus ſuperbus qui eſt pes quo a deo receditur. et qͥrecte factis vt pereant inſidiatur. (et manuspcc̄oris) .i. ſuggeſtio et impulſus diaboli veloꝑatio hoīs male ſuadentis (nō moueat mede bono in malū faciendo me recedere a te eta bono ꝓpoſito. Factus enī ſuꝑbus cito corrumpitur et male ſuaſus vel impulſus citoin peccatū labit̉. Serua igitur quod intuseſt ſcꝫ affectū tuum et non timebis foris vt temoueat manus peccatoris qꝛ ſi ſuꝑbus escito moueberis. Hoc aūt dicitur contra ſuperbiam. quia.Ibi ceciderūt oēs qui oꝑantur iniquitatatem: expulſi ſunt nec potuerūt ſtare.Ibi) ſcꝫ in pede ſuꝑbie ceciderunt) quaſide alto in peccatū (qui oꝑantur) adhuc (iniquitatem ſcꝫ diabolus et hō qui modo iniqͥſunt prius in ſuꝑbia ceciderūt expulſi ſunt)alter de paradiſo celeſti alter de terreſtri (necpotuerūt ſtare) in ſuo loco vel ſe erigere ꝑ ſead bene oꝑandum. Uel expulſi ab interioriſuo paradiſo ſtare nō potuerunt in exteriori.adam ſcꝫ in terreſtri: diabolus vero in celeſtiSumoꝑe ergo cauendū eſt ne affectus noſter moueatur a ſummo bono ne labatur perſuꝑbiam. Inquantū quiſqꝫ minus amat deum intantū labit̉ pes eius ad peccandū. Etinquantū plus deū amat intantū robuſtiusſtat et minus peccare eum delectat.Clarifica nos celeſti miſeri­ Or̄ocordia oīpotens deus fon̄s et origo luminisſempiterni vt vbertate domus tue repleti oēꝫiniquitatē et dolū cum ꝓcacitate ferocis ſuperbie renuamus. Per dn̄m.¶ Pſalmus de morum correctōe et infirmorum conſolatōne: ac de diſpari bonorum et malorum ſtatu et conditōe inpn̄ti et in futuro.pͣs. xxxvi.Oli emulari ī malignantibꝰ: neqꝫ zelaueris faciētesiniquitatem.Auctor pſalmi propheta dauid. Titulushic eſt. Psͣ. dauid. qꝛ attribuit̉ dauid ꝓphetevel cuilibet iuſto qui hic loquit̉ monēs operarios dn̄ice vinee vt ſtudeāt pondus diei eteſtus ſine murmuratōe portare ſi volunt denarium diurnū hora nouiſſima reciꝑe. Materia: ſtatus et cōditio maloꝝ et bonoꝝ in p̄ſenti et in futuro. Intentio: hortari ⁊ monerene quis ꝓpter impioꝝ nequiciā vel iniuriammoueatur: ſed ꝯtempta mundana ꝓſperitate et maloꝝ ſocietate: adhereat deo ⁊ ſanctosīmitetur. Snīa in generali: ꝓpheta vel quilibet iuſtus qui hic loquit̉ videns impios ꝓſperari: et iuſtos ab impijs ꝯculcari et ꝙ quidam ſimplices iuſti inuident potentie eorumet vellent vlciſci iniurias illatas ab illis vel