amore. q. d. omnes peniteant et deum honorent (qui gratulant̉) .i. gaudent et gratulādoꝯſentiūt (malis meis) .i. qui letant̉ de affliction et tribulatōe mea. Hoc eſt nō ſolū qui faciunt ſꝫ etiā qui ꝯſentiūt facientibꝰ.Induantur cōfuſione et reuerentia: quimaligna loquuntur ſuꝑ me.Induantur) plene (ꝯfuſione .i. pudore (etreuerentia: ) timore. q. d. talibꝰ circūdent̉ vndiqꝫ ſicut veſtimentū circūdat hoīem ex om̄iꝑte vt ꝑ pnīam p̄terita mala tegant̉ (qui maligna loquūtur ſuꝑ me) dicētes de me falſa exanimi malitia. q. d. et illi ſil̓r peniteant et deoreuerentiā exhibeāt qui ſi nō facto vel verbopeccauerūt ſuꝑ me: pudorē habeāt ꝯtra audaciam quā habuerūt furentes. reuerentiamcōtra impudentiam falſitatis vt his illa curent. Quo contraExultent et letentur qui volūt iuſticiaꝫmeam: et dicāt ſemꝑ magnificetur dn̄squi volunt pacem ſerui eius.Exultent et letent̉) .i. exterius et interiusgaudio repleant̉. qꝛ exultatio ad corpus ſil̓et ad aīam ꝑtinet. leticia tm̄ ad aīm (qui volunt) et diligunt declinando a malo et faciendo bonū (iuſticiā meam) a te mihi datā quiaamor iuſticie generat gaudiū ſpiritale (et) neinde in ſe glorient̉ (dicant ſemꝑ magnificet̉)et laudetur (dn̄s) a quo eſt iuſticia nr̄a: qͥ operatur in nobis et velle et oꝑari ꝓ bona volūtate (qui volunt et diligūt (pacem ſerui eius)ad deū et ꝓximū. neqꝫ enī ſufficit ſeruis deivelle iuſticiā niſi ſtudeant et velle pacem.Et lingua mea meditabitur iuſtitiā tuā:iatupꝫ ripitota die laudem tuam.Et lingua mea meditabit̉ iuſticiā tuā id ēmeditatā iuſticiā exprimet qꝛ ſancti viri dieac nocte meditant̉ in lege dn̄i et que meditātur loquunt̉ ideo lingua eoꝝ dei iuſticiā meditari dicitur: qꝛ corde et ore eam ꝯfitentur.Hinc ſcriptū eſt: os ſapientiū in corde ip̄oꝝ.(tota diej .i. aſſidue ſcꝫ meditabitur (laudē tuam) .i. meditatā laudem exprimet. Uel p̄t intelligi de lingua cordis. Oꝑa etiā bona. vitabona. linguā ſuam habent apud deum. Tota die deū laudat qui bene oīa agit. qui totadie bene viuit. nec deſinit laudare qui nō deſinit bn̄ agere. qui nō deſinit iuſtus eſſe.Protector ſalusqꝫ anime no Or̄oſtre oꝑi nos galea ſpei ſcuto inexpugnabilismunimenti vt a te in cauſis nr̄e neceſſitatisadiuti mereamur cum te diligētibꝰ leticia etexultatōne ꝑfundi. Per do.¶ Pſalmus de malitia ac ꝑuerſitate etaccuſatōne iniquoꝝ necnō de benignitate et laude dei ac gloria et p̄mijs iuſtoꝝ.pͣs. xxxv.Ixit iniuſtus vtpelinquat in ſemetipſo: non eſt timor dei ante oculos eius.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus talis eſt. In finem ſeruo dn̄i psͣ Dauid. Hoceſt psͣ ille tendens in finē ſcꝫ vt ſuꝑbiā contemet et humilitatē cōmendet: attribuit̉ dauid .i. fideli qui hic loquitur ſeruo dn̄i .i. humiliter obedienti et de deo recte ſentienti: qꝛoīa bona deo: mala ſibi tribuit. Uel pſalmuſille tendens in finē attribuitur dauid .i. chriſto ſeruo dn̄i .i. deo pr̄i obedienti. Materia:malitia et accuſatio impioꝝ: benignitas deiet gloria iuſtoꝝ. Supra enī orauit ꝓ maliscōuertendis: hic vero agit de malis obſtinatis: deſcribens impiū cum ſua accuſatōne etiuſtum nō cum ſua ſed dei laude. Intentio:nos a malo retrahere ⁊ admonere vt vicia noſtra a nobis eſſe: bona aūt a deo cognoſcamꝰDei benignitatē amare: et gloriā beatoꝝ ardenter appetere. Sententia in generali: propheta in iſto pſalmo in ꝑſona cuiuſlibet ꝑfecti loquitur de malitia et ꝑuerſitate iniquorum. de miſcd̓ia ⁊ benignitate dei ac gloria etpremijs iuſtoꝝ: oſtendens deū neminem niſi iuſte damnare. neminē niſi ꝑ miſericordiāa morte aīe liberare Sententia in ſpeciali: deobſtinatis ergo primo agit. dicens ¶Dixit iniuſtus in ſemetip̄o) .i. in ſe ip̄o et apud ſe ꝓpoſuit: deliberauit et ſtatuit: nihil eum impulit (vt) .i. ꝙ (delinquat) libere et peccet. qꝛ (nc̄eſt timor dei ante oculos eius) ſcꝫ interiores:qui ſi eſſet peccare non deliberaſſet. Timorenī dei frenum eſt peccati. Ubi aūt non eſt timor ibi eſt diſſolutio animi. Agit gͦ hic contra peccantes ex deliberatōne et ꝓpria voluntate ac nequicia ſpūali et interiori: et nō ex infirmitate aut impulſu aliquo exteriori vel interiori ſicut ad titillationē carnis vel ad exceſſum in cibo et potū qn̄qꝫ quis mouet̉. Etvere non timet deumQuoniam doloſe egit in cōſpectu eius:vt inueniatur iniquitas eius ad odium.Quoniam doloſe egit in conſpectu id eſtoculis et p̄ſentia (eius) ſcilicet dei: dum vultei abſcondere peccatū ſuum ⁊ dum eſtimanseum nō curare vel latere et non ſcire ſecurusagit iniquitatem (vt) ita qꝛ doloſe egit (inue