Druckschrift 
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Einzelbild herunterladen
 

moribꝰ et vita quem ventus tentatōis a tediuellit (laudabo te in his qui leues ſuntad peccanduꝫ. In omni quidē multitudinegranoꝝ et paleaꝝ eſt ꝯfeſſio. qꝛ in bonis eſtcōfeſſio laudis: in malis ꝯfeſſio peccatoꝝ. velcōfeſſio exterior ſcꝫ oris cōiter eſt tam in bonis qͣꝫ in malis. ꝯfeſſio interior ſcꝫ cordis eſttm̄ in bonis. ſꝫ laus tm̄ in bonis in quibusdeus laudatur in malis in quibꝰ ſꝑ blaſphematur. Et quia laudabo te ſuꝑgaudeant mihi qui aduerſanturmihi inique: qui oderūt me gratis et annuunt oculis.Non ſuꝑgaudeant mihi (nec letentur ſuꝑme: me ſuꝑato. (qui aduerſant̉ mihi) me crudeliter ꝑſequēdo. (inique) ſcꝫ ex amore ſꝫex odio. ſtudio corrigendi: ſꝫ volūtate nocendi. (qui etiā (oderūt me gratis) .i. ſine culpa mea et merito: ego eis nihil nocuerim:ſed ex ſola malitia ſua et inuidia. (et) tn̄ (annuunt) mihi (oculis) motu capitis ſicut hypocrite et ſimulati nutibꝰ ſimulantes me diligere: et ſimulato vultū ꝓnunciantes qd̓habent in corde. Uel (annuūt oculis) .i. tacitis nutibus ſe admonent ad decipiendū. dequibꝰ mox ſubditurQm̄ mihi quidē pacifice loquebantur:et in iracundia terre loquentes dolos cogitabant.Qm̄ mihi quidē pacifice loq̄bant̉) p̄tendentes mihi amicitiā et ip̄i loqn̄tes ſic pacifice (dolos cogitabāt) ꝯtra me deciꝑe volendoEt (in iracūdia terre) amittēde et terra qꝛirati et iracundo aīo loquebant̉: plus ne terrena et tꝑalia ꝑderent qͣꝫ ne ſpūalia et eternaamitterēt. Multos iſti relinquūt heredes qꝛmulti eoꝝ reꝑiuntur imitatores. vel (in iracundia terre) .i. exicialiter ad modū terrenoꝝqui aliud habēt in ore et aliud in corde.Et dilatauerūt ſuꝑ me os ſuum dixerūteuge euge viderunt oculi noſtri.Et) ip̄i qui prius erāt annuētes et doloscogitantes poſt aꝑte (dilatauerūt os ſuū ſuꝑme) libera et aꝑta voce mortē inclamātes velin deriſionē cachinantes et ſuꝑbe ſuꝑ me loquentes et palā blaſphemātes (dixerūt) mihiinſultādo et me deridendo. (euge euge .i. bn̄bene actū eſt nobis: gaudētes de mea afflictione. (viderūt oculi nr̄i) de te malū qd̓ volebamus qd̓ deſiderabamus. Ita illi ſed tuUidiſti dn̄e ne ſileas: domine ne diſcedas a me.Uidiſti) o (dn̄e) et cognouiſti meā innocē-tiam et illoꝝ nequiciā. et ideo) ne ſileas) a flagello correctōis ſꝫ damnatōis. ne taceas diſſimulando et abſqꝫ debita punitōe tranſeūdo.qui ſiles a precepto ne ſileas a iudicio necdifferas quēqͣꝫ iudicare merito. (dn̄e ne diſcedas a me) .i. ab adiutorio meo tuā defenſionē et auxiliū mihi ſubtrahēdo. ſꝫ potiusExurge intende iudicio meo deus meCus: et dn̄s meus in cauſam meam.Exurge) in adiutoriū .i. in auxiliuꝫ mihi:adiuuando me. qui dum diſſimulas viderisdormire et iacere. (et intēde iudicio) .i. diſcerne me et illos. vel cōſidera quale ſit iudiciuꝫde me factū in quo iudicatus ſum et tribulatus (deus meus) qui me creaſti. Sꝫ qꝛ et iſtimulta mala patiunt̉ ne putaretur iudiciū attendi debere ẜm penam addit (et dn̄s meus)qui me redemiſti intende (in cauſam meā)qua afflictus ſum et paſſus. pena enī ſil̓is eſtbonis et malis. Itaqꝫ martyrē facit penatm̄: ſed cauſa. neutrum tn̄ ſe martyrē facit.Et ideo ſubditIudica me ẜm iuſticiā tuā dn̄e deus meus: et ſuꝑgaudeant mihi.Iudica me) quē illi iudicāt iniuſte (ẜm iuſticiam tuā) dando iudicij ſententiā non ẜmpenā ſed ẜm cauſam. Uel (ẜm iuſticiā tuam)id eſt ſcd̓m iuſticia patiētes remuneras.dn̄e deus meus) qui iuſtus es ideo fac qd̓iuſtū eſt ꝓtegendo innocentes et puniendomalignantes. (et ſuꝑgaudeāt mihi) inſultando ꝑſecutores mei habentes ſuū intentūmalignum me ſuꝑato: ſed magis defleant qͣꝫgaudeant impleſſe mala ſua dicant in cordibꝰ ſuis euge euge aīenoſtre: nec dicāt deuorabimus eum. dicant in cordibꝰ ſuis exultantes ſiin ore. (euge euge aīe nr̄e) .i. bn̄ eſt nobis ſatiſfactū eſt volūtati nr̄e qꝛ fecimus qd̓ voluimus. q. d. oſtende eis qꝛ nihil fecerūt vt nongaudeāt. (nec dicāt) iactantes (deuorabimuseum .i. deſtruximus et oīno deleuimus crudeli morte me ꝑdendo. Uel (deuorabimꝰ)mihi qd̓ ſunt ꝑſuadendo me ſeductōibꝰ vſvnū corpus efficeremur ſibi incorꝑando. detalibꝰ etiā vt ꝯuertant̉ poſtulat ſubdit̉rubeſcāt et reuereantur ſimul: qui gratulantur malis meis.Erubeſcāt) de pcc̄is actus ſuos ꝓpria eſtimatōne damnātes. ſꝫ qꝛ p̄t erubeſcere quihabet reuerentiā ideo addit. (et reuereant ſitoēs) .i. timeant penas et ex timore cogant adreuerentiā. quia reuerentia eſt timor dn̄i cum