et intus munda ꝯſcientia queſiui nō aurumnon aliud ſed (dn̄m) oratōnibꝰ ſedulis ip̄mimplorādo (et exaudiuit me) bona que ab eopoſtulaui: et vt eum inuenirē mihi concedendo (et ex oībꝰ tribulatōibꝰ et anguſtijs (meistam corꝑalibꝰ qͣꝫ ſpūalibꝰ (eripuit me mmanifeſte vel occulte miſericorditer liberādo. Eſtenī ereptio manifeſta ſicut danielis ⁊ triū pueroꝝ. occulta ſicut martyrū in tormētis triūphanttū. Deinde hortatur alios qd̓ ip̄e ꝓbauit. d. Uos ergo exemplo meiAccedite ad eum et illuminamini: et facies veſtre nō confundentur.Accedite) ꝓpius corde et oꝑe de tenebriserroris priſtini ⁊ ꝯuerſatōis mūdane (ad eū)ſcꝫ deū lumē aīe verū (et illuminamini) ſpūaliter lumīe gr̄e: et poſt lumē (facies vr̄e) .i. mētes (nō ꝯfundent̉) .i. nō fruſtrabunt̉ nūc incum exanditōe: vel in futuro in mercede. Addeū accedimꝰ bonis ſtudijs et ſpūalibꝰ exercijs legendo. meditādo. orando. amādo. Illuminamur aūt ꝑ intellectū. ꝑ gr̄aꝫ. ꝑ doctrinam. ꝑ vitā. Illuminati aūt nō ꝯfundunt̉ .i.nō erubeſcūt de pcc̄is ſicut mali vl̓ de obprobrijs et ꝯtumelijs ſibi illatis ſicut ſuꝑbi et adhͦ adducit exēplū de ſe in tercia ꝑſona. d. qꝛIſte pauꝑ clamauit ⁊ dn̄s exaudiuit eūet de oībꝰ tribulatōibꝰ eiꝰ ſaluauit eū.Iſte pauꝑ) i. ſpūalis et volūtarius pauꝑꝓpter deū ſcꝫ ego (clamauit) ad dn̄m (et dn̄sexaudiuit eū) hūiliter clamantē ſꝫ quō exaudiuit ſubiūgit. d. (et de oībꝰ tribulatōnibꝰ) etanguſtijs (eiꝰ ſaluauit eū) q. d. ſic faciet et vobis ſi ad eū accedatis. Hic on̄dit̉ quō exaudiaris ſcꝫ ſi fueris pauꝑ ſpū vt de nullo qd̓habes p̄ſumas et te indigentē intelligas ⁊ addeū accedas. Sed quō ſaluos facit ab omnibus tribulatōnibꝰ. EcceImmittet angelus dn̄i in circūitu timetium eum: et eripiet eos.Immittet) ſe (angelus dn̄i) ſcꝫ chriſtus qͥeſt angelus magni ꝯſilij: vl̓ aliꝰ angelꝰ de celo. Uel (immittet) .i. immiſſiōes faciet (in circūitu t giro. pure (timentiū eū) ſcꝫ dn̄m vtcircūtegat timētes ſe vndiqꝫ ⁊ ex omī ꝑte cuſtodiēs ⁊ defendēs eos vt in nulla ꝑte irrūꝑeveleat inimicꝰ aut ei pateat via ad nocenduꝫeis (et eripiet eos) de om̄i anguſtia et a tentatōibꝰ ac tribulatōibꝰ oībꝰ liberādo. Et nō ſolū mihi credite accedēdo ad eū ſꝫ ec̄ vos ip̄iGuſtate et videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s: beatus vir qui ſperat in eo.Guſtate) .i. exꝑimēto ꝓbate vel ꝑ ſpūaleꝫguſtū aīe vel ꝑ ſumptōꝫ ſcē euchariſtie (et) ſic(videte) .i. intelligite (qm̄ ſuauis ē dn̄s) .i. dulciſſimꝰ cibꝰ palato cordis ⁊ iō (btūs) eſt(vir)iam in ſpe ⁊ tandē erit in re (qui) tali guſtu cōfortatus (ſperat in eo) tm̄ qꝛ eū iā hꝫ in ſpe qͥeſt om̄e bonū. Quō ꝯtra miſer eſt qͥ ſperat inſe vel in alijs hoībꝰ ſeu qͥbuſcūqꝫ rebꝰ trāſitorijs. Et ne poſt guſtatōꝫ ſecuri eſſent ꝓtinusaddit.Timete dn̄m oēs ſancti eius: qm̄ nō eſtinopia timentibꝰ eum.Timete dn̄m oēs ſcī eiꝰ) ſꝑ caſum metuendo nō ſecuritatē p̄ſumēdo. Deū timere eſt coram eo ſe hūiliare et metuendo cauere ne inhis q̄ agimꝰ ſiue in cogitatōe. ſiue in verbo.ſiue in oꝑe illū offendamꝰ. Qui hͦ faciūt ſcīſunt qͥ ꝟo nō faciūt iā non ſcī ſꝫ ſuꝑbi et vaniſunt (qm̄ nō ē inopia) tꝑaliū neceſſarioꝝ ſeuſpūaliū bonoꝝ (timētibꝰ eū. Qui enī paſcebat ꝯtemnētes ſe: nō deſeret timentes ſe. Et hͦꝓbat cum ſubiungitDiuites eguerūt et eſurierūt: inquirentes aūt dn̄m nō minuent̉ om̄i lono.Diuites) ſecl̓i exterioribꝰ dediti (eguerūt)id ē indiguerūt his q̄ hn̄t male ⁊ miſerabilit̓vtendo (et eſurierūt) ea q̄ nō hn̄t ꝯcupiſcēdoUel (egnerūt) diuitijs gr̄e ⁊ virtutū carētes.(et eſurierūt) defectū panis verbi ⁊ mētis inopiam ſuſtinētes (in quirētes aūt) .i. toto corde ⁊ ſtudio q̄rentes dn̄m in quo oīa reꝑiunt̉nō aliud extra ip̄m (nō minuent̉) .i. ſine diminutōne replebunt̉ (om̄i bono) qꝛ habundātbonis ſpūalibꝰ: tꝑalia vero quātumcūqꝫ modica ſufficiūt eis immo ꝯputāt pro diuitijs.Et ideo ꝓtinus nos admonet. d.Uenite filij audite me: timorem dn̄i docebo vos.Uenite ꝑ deſideriū diſcipline ad me appropinquādo o (filij) ſcꝫ diſcētes. mos enī ꝓpheticus eſt diſcipulos vocare filios audite me) auribꝰ cordis .i. diligēter attēdendo diſcite a me et vt filij obedite (timorē dn̄i) qͥ eſtinitiū celeſtis ſapiētie et primꝰ gradus ſpūalis doctrine. (docebo vos) qꝛ nihil eo vtiliusdoceri p̄t in mūdo. Quiſquis accedit ad deiſeruitiū hͦ debet eſſe primū illiꝰ ſtudiū vt diſcat qͣliter debeat timere deū. Et debetis diſcere timorē qꝛ in hͦ eſt vita. vn̄ ſubdit.Quis eſt homo qui vult vitā: diligit dies videre bonos.Quis eſt homo qui vult) in effectu nō tm̄verbo (vitam) ſcꝫ veram et eternā nō tꝑalemque cito tranſit et hoīes deſerit et qui (diligit