noſtris (ſperauimus) nos venturos ad eumin futuro. et vt oīa hec bona impleant̉: ſperahic vt ibi leteris. eſuri ⁊ ſiti h̓ vt ibi epuleris.et ꝯuertēs ſermonē ad deū ſubdit orōeꝫ breuem et ſalubrem dicens. Et ideoFiat miſericordia tua domine ſuꝑ nos:quemadmodū ſperauimus in te.Fiat miſcd̓ia tua dn̄e ſuꝑ nos) .i. ꝑ miſericordiā tuā impleat̉ in nobis ſcꝫ vt in futuroin te letemur (quēadmodū) et ſicut hic (ſperauimus in te). i. ẜm meritū ſpei quā ī te habuimus. Spes enī nō cōfundit. q. d. Ita fiat etꝑ hoc fiat qꝛ ſperauimus nō in alio ſed in te.Sicut ergo in te ſperauimꝰ ſic ſupra nos tuam miſcd̓iam ſentiamus. et ẜm ꝙ orauimusnō ẜm ꝙ meruimus. Iſtuꝫ verſum cogitaredebet vnuſquiſqꝫ anteqͣꝫ legatur vt fideliterdicat quēadmodum ſperauimus in te: ne alibi vagetur et vacet mente.Paſce dn̄e plebem tuā in fame verbi tui etcripe aīas nr̄as de morte pcc̄i vt repleti miſericordia tua aggregari iuſtoꝝ gaudijs te impertiente mereamur. Per. d.Pſalmus ad dei laudē et timorem acplura bona alia nos informās et allitiēsa malis quoqꝫ pluribꝰ nos retrahens etde terrens.pͣs. xxxiij.VEnedicam domīnum in omni tempore: ſemꝑ lauseius in ore meo.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus talis eſt. Pſalmus ſcꝫ iſte attribuit̉ dauid id eſtchriſto qui hic loquitur et in eo chriſtianuspſalmus inqͣꝫ agens de hoc qd̓ fecit cū mucauit vultū ſuum .i. vetus ſacrificiū qd̓ dicit̉vultus qꝛ indicat voluntateꝫ dei in ſigno innouū quod manifeſte eam oſtendit: quā mutationem fecit in cena ⁊ hoc corā Abimelechqui interp̄tatur pr̄is mei regnū .i. coram iudeis qui regnuꝫ pr̄is ſui dauid erant. et dauid dimiſit eum ſcꝫ abimelech .i. chriſtus iudeos et abijt ad gentes. Ita etiā coraꝫ achismutauit .i. coram ignaris diſcipulis qui dixerunt. durus eſt hic ſermo. Achis enī: quōeſt: interp̄tatur. qd̓ vbi dicitur ignorantia deſignatur. et achis dimiſit eum dauid et abijtid eſt illi diſcipuli dimiſerūt chriſtū et abierunt retro. In hiſtoria ponit̉ acbis ſꝫ eſdrasꝓpter ſacramentū querendū nomen mutauitne putet̉ ſola hiſtoria narrari. Materia: laudationis dei et timoris filialis affectatio ⁊ fideliū ad hoc inuitatio. Sicut ſupra ita ⁊ hiciterum ad dei laudē inuitat alijs tn̄ ex cauſisIntentio: monere fideles vt deū laudent ⁊ timeant bonoꝝ et maloꝝ finem et retributōeꝫattendant. Snīa in generali: ꝓpheta in iſtopſalmo loquitur in ꝑſona chriſti vel chriſtiani ſeu etiaꝫ viri religioſi ammonentis aliosvt in dei laude et timore ꝑſeuerent et vt a delictis abſtineant. iuſtosqꝫ dicit ſaluandos impios vero perituros. Snīa in ſpeciali: a laude itaqꝫ incipiens ait chriſtus et in eo chriſtianus (Bn̄dicam) .i. laudabo (dn̄m) corde oreet oꝑe. et hoc (in om̄i tꝑe) tam ꝓſperitatis qͣꝫaduerſitatis. Pro vtraqꝫ enī fortuna deū laudare debemꝰ ſicut Iob qui dicebat. dn̄s dedit dn̄s abſtulit ſit nomē dn̄i bn̄dictū. et (ſemper) .i. aſſidue (laus eius) erit (in ore meo) vtalios inſtruā ad laudanduꝫ meo exemplo etſil̓r in corde vt intenta mente deum laudem.Oīa enī q̄ dicit que cogitat ſine culpa ſunt etad laudē dei. et ita laus dei ſemꝑ eſt in eo nōꝙ cōtinue laudet ſꝫ ꝙ in eo nō eſt niſi laus .i.nō ꝓrumpit in vituperium.In dn̄o laudabitur aīa mea: audiāt manſueti et letentur.In dn̄o) a quo virtutē et potentiā ſumpſitnō in me (laudabitur aīa mea) de bono ſuo.id eſt ſi in me ſit aliquid laudabile ad ip̄m refero a quo habeo: nō mihi attribuo et ꝓpriamlaudem nō quero. (audiant manſueti) .i. mites et benigni laudeꝫ dn̄i. Qui enī in dn̄o nolunt laudari vel qui laudāt in ꝓſperis ⁊ blaſphemant in aduerſis nō ſunt manſueti ſꝫ ſuperbi. (et letentur) qꝛ res iocunda eſt animemanſuete ⁊ humili. Et ideo ad eos cōuertendo ſermonem hortatur ad dei laudem dicēsEt o vos manſuetiMagnificate dn̄m mecuꝫ: et exaltemusnomen eius in idipſum.Magntficate dn̄m) .i. predicate eum magnum mirabilē ⁊ ineffabilē quod eſt magnūcordis mei deſiderium (mecum) q. d. quō egofacio ſic et vos facite (et exaltate nomē eius)id eſt ꝑ om̄es gentes quibuſcūqꝫ poſſumusaltum et eternū ꝓpalemus. (in idip̄m) .i. pariter om̄es in vnum in vnitate in cōcordia vtſit nobis cor vnū et anima vna. Quilibet fidelis debet ad deum laudandū et amandumſecum alios trahere et inuitare. Ut aūt inuitatos ad hoc trahat dicit que bona ſibi indeeuenerunt ſubdensExquiſiui dn̄m et exaudiuit me: et ex omnibꝰ tribuiatōibꝰ meis eripuit me.Exquiſiui) .i. ex toto corde ex totis viribꝰ