Qui finxit ſingulatim corda eorum: quiintelligit oīa oꝑa eorum.Qui finxit) .i. manu gr̄e formauit (ſingulatim) .i. ſingularit̓ (corda) ⁊ aīas (eoꝝ) ſingulis ſingula quedā dona dans: qꝛ cordibꝰ ſingulorum ꝓpria dona tribuit et cōformauit etſingulos donis gratuitis ornauit. et ſcit quōquiſqꝫ eis vtatur vnde ſequit̉. (qui intelligitoīa oꝑa eorum) .i. ſecretius et interius videt.Non enī ſolum videt oꝑa que fiunt ſed etiaꝫintelligit et ſubtiliter attendit qͣliter. qua voluntate. qua intentōne et quo fine fiant. Necſolum ſpūalia dona ſunt a deo ſed etiaꝫ corporalia ab eo eſſe declarat ne qͥs ea ſibi aſcribat. quiaNon faluatur rex per multam virtuteꝫet gigas non ſaluabitur in multitudinevirtutis ſue.Nō ſaluatur) corꝑali ſalute (rex licet multitudine exercitus potentiſſimus (ꝑ multamvirtutem .i. potentiā ſuam: vt patuit in pharaone (et gigas) licet corꝑe fortiſſimus (nonſaluabitur in multitudine virtutis) .i. fortitudinis (ſue) vt patuit in golia: niſi cum hochabeant dei auxiliū et ꝓtectōnem. Quis rege potentior: quis gigante fortior? Cum ergo iſti in ſe ſuaqꝫ potentia et fortitutidine cōfidentes nō ſaluentur: nemo niſi dei miſericordiam querat ad ſalutē. Et nō tm̄ in potētia vel viribꝰ nō eſt ſalus ſed etiamFallax equus ad ſalutē: in habundantiaaūt virtutis ſue nō ſaluabitur.Fallax) eſt (equus ad ſalutē) ſeſſorem ſuuꝫvelocitate ſaluare nō valens (in habundantia aūt virtutis) et fortitudinis (ſue) ſcꝫ equi(nō ſaluabitur) ſcꝫ aſcenſor in eo confidens.ſic hūana et mundana felicitas que ſubleuathoīem ſicut equus ſuū ſeſſorem: fallax eſt adſalutem quā videtur quideꝫ ꝓmittere ſed nōpoteſt donare. Et quantūcunqꝫ ſit magna felicitas etiā tn̄ fallax eſt qꝛ in habundanti virtute bonoꝝ et diuitiaꝝ nō ſaluatur poſſeſſorcius. q. d. non ſperes in potentia tꝑali non infortitudine corꝑali non in diuitijs et felicitate ſeculi que notatur ꝑ regem gigantem etequum. Myſtice etiā (rex) qui carnē ſuā regit (nō ſaluatur ꝑ multam virtutem ſuam)ſi in ea confidit imputans ſibi nō deo (et gigis) qui eſt rege fortior qui cōtra diabolumet ſuam ꝯcupiſcentiā militat ꝭnō ſaluabiturin multitudine virtutis ſue) ſi ſuꝑbus cōtradeum ſe extollat (et equus .i. ſuperba opinioquā aſcendit exiſtimans ſe ſua virtute ſaluādum (fallax eſt ad ſalutem) Nam huius obinionis inſeſſor (nō ſaluabitur in habundattia virtutis ſue .i. quantūcunqꝫ ꝑfectus ſit.vnde ergo eſt ſalusEcce oculi dn̄i ſuꝑ metuētes eum: et ineis qui ſperant ſuꝑ miſcd̓ia eius.Ecce) .i. in manifeſto habetur ſaluatio. qꝛ(oculi dn̄i .i. miſcd̓ie ip̄ius reſpectus ſunt (ſuper metuentes eum) timore ſco qui eius amore timent peccare nō ſuꝑ p̄ſumentes de ſe (etin eis qui ſperant) nō in viribꝰ ſuis vel meritis ſed (ſuꝑ miſcd̓ia eius) expectantes eam ꝑſpem firmam nō in eis qui deſperant. Timere dn̄m et ſperare ſemꝑ ſunt coniuncta. Timor enī ſine ſpe: deſperatio eſt. Spes ſine timore: preſumptio. Non ergo deus ꝑſonamhoīs accipit ſed tm̄ metuentes ſe: et ſperantesin ſe miſericorditer reſpicit. Ad hocUt eruat a morte animas eoruꝫ: et alateos in fame.Ut) tandem (eruat a morte) et damnatōneperpetua (animas eoꝝ) dans eis vitam eternam (et) hic interim (alat) .i. nutriat (eos in fame iuſticie exiſtentes. Hec ſunt duo vota fidelis vt in iudicio eripiatur a morte eterna:et hic ſpūalibus alatur vbi eſt bonoꝝ indigentia. Tempus famis modo eſt: tꝑs ſaturitatis poſt erit. Alit nos interim pius dn̄s inhac heremo ſacramentis ſuis. doctrina ſua.gratia ſua: ne deficiamꝰ in via. Ideo vt poſtperfecte ſagineturAnima noſtra ſuſtinet dn̄m: qm̄ adiutoret ꝓtector noſter eſt.Anima nr̄a) modo interim qͣꝫ diu fameset ꝑegrinatio eſt (ſuſtinet dn̄m) .i. patiens eſtin dn̄o quicquid acceſſerit ei ſuſtinendo propter eum et patienter expectando eius beneplacitum vt alatur eſcis incorruptibilibus.et poterit ſuſtinere dn̄m (qm̄) ipſe (adiutor) inpugna et ad debellandū hoſtes (et protectornoſter eſt) ab eſtū et ad defendendū ab hoſtibus. Uel (adiutor) ad faciendū bona et dumad deum conamur. et (ꝓtector) ad cauenduꝫmala et dum hoſti reſiſtimus. Ideo autem ethac ſpe eſt ſuſtinendumQuia in eo letabitur cor noſtrum: et innoīe ſancto eius ſperauimus.Quia in eo) non in nobis vbi magna ſineillo eſt inopia. (letabitur) tūc plene (cor nr̄m)et aīa cum ꝓ operibꝰ et meritis premia recipiemus. (et) interim (in noīe ſancto eius) ideſt: in re nominis quod eſt ſaluator quod nobis abſentibus per fidem miſit nō in meritis