Dirige me in veritate tua) vt recte iuſte etpie viua ſicut veritas tua exigit (et doce meip̄am veritatem vt recte omnia mihi neceſſaria ſciam et intelligam. Duo petit in quibuseſt ꝑfectio ſcꝫ dirigi ad bonam vitam: doceriad veram ſcientiaꝫ. et ideo fac quod peto (qꝛtu es deus) meus qui me creaſti (ſaluator meus) qui me redemiſti (et) etiā ideo quia (te ſuſtinui tota die) .i. miſericordiā et retributionem tuam toto tꝑe vite et aſſidue patienter expectaui. et nec ꝓſperis nec aduerſis a ſperando in te moueri potui. Iſta duo bonos faciunt: vt deum ſaluatorē credamus: et patienter retributionē eius expectemus. EtReminiſcere miſerationū tuarum dn̄e:et miſericordiaꝝ tuaꝝ que a ſeculo ſuntReminiſcere) qui oblitus crederis dū tardas (miſerationū tuaꝝ dn̄e) .i. oꝑm miſericordie tue et (miſericordiaꝝ tuaꝝ) naturaliter tibi inſitarum (que a ſeculo ſunt) .i. ab initio ſeculi. nunqͣꝫ enī ſine miſcd̓ia fuiſti que naturaliter in te eſt. nec peccāti homini miſeratiotua defuit que eſt in bonoꝝ exhibitōne. Unde enī in ſe eſt miſericors inde eſt miſeratorin nobis. q. d. fac nunc ſicut cōſueuiſti ne inme fallat quod ab initio ſeculi inceptum eſt.Et ꝑ miſericordiā tuamDelicta iuuentutis mee et ignorantiasmeas: ne memineris.Delicta) quibꝰ ſcienter viam equitatis dereliqui (iuuentutis mee) .i. que ex inconſultocalore ac confidenti et p̄cipiti audacia vel exinfirmitate cōmiſi: que etiā qn̄qꝫ ſunt in ſenibus (et ignorantias meas) .i. peccata que exignorantia feci vel q̄ peccata eſſe neſciui (nememineris) .i. ne ad vindictā reſerues. Trixxxi itbus enī modis ſit omne peccatū. aut ſtudio.aut infirmitate. aut ignorantia. Peccata ſtudij et infirmitatis cōcludit cum ait. Delictaiuuentutis mee. Iuuentus enī prona eſt etinfirma ad delinquendū. Peccata ignorantie deſignat cū ſubiungit (et ignorantias meas. Ne inqͣꝫ memineris ſed potius.Scd̓m miſericordiā tuā memento meiAtu: ꝓpter bonitatē tuam dn̄e.Scd̓m miſericordiā tuam) que eſt reſpectu miſerorū vbi nulla ſunt merita et que teeſt digna nō ẜm iram quā merui et qua egoſum dignus (memento mei tu) vt videns qͣꝫfragilis ſim mecū miſericorditer agas peccata dimittendo et gratiaꝫ infundendo. q. d. vtampla eſt miſcd̓ia tua: ita et ample miſereremei. et non ꝓpter meum meritū quod nullumeſt: ſed (propter bonitatem tuam dn̄e) naturaliter tibi inſitam et amplam qua de nihilo omnia feciſti et omnibꝰ benefacis. Deinde cōuertit ſermonem ad hoīes. q. d. hac fiduciapeto quiaDulcis et rectus dn̄s: ꝓpter hoc legemdabit delinquentibꝰ in via.Dulcis) .i. pius ⁊ miſericors in miſerendoeſt (dn̄s) quia penitentibꝰ oīa priora peccatadimittit vbi eſt gratia ſine meritis (et rectus)id eſt equus et iuſtus quia corrigit et peccata purgat vel quia poſt miſericordiam veniedigna meritoꝝ in futuro retribuet. Amas ꝙdulcis eſt: time ꝙ rectus eſt. vt amore et timore dei excitatus legem eius cuſtodias. et(ꝓpter hoc legem correctōnis (dabit delinquētibus) vt ẜm eam corrigantur. que lex eſt vtſi vere peniteant miſcd̓iam conſequant̉: ſinautem eternaliter puniantur. et hoc (in via)huius pn̄tis vite: qꝛ poſt mortem non eſt locus penitentie. Et dn̄sDiriget manſuetos in iudicio: docebitmites vias ſuas.Diriget) ad meliora vt ex patientia ꝓficiant et de virtute in virtutē ꝓcedant (manſuetos) qui in aduerſitatibꝰ patientes ſunt et nōmurmurant (in iudicio) pn̄ti quo iudicat dūflagellat et corripit. Uel (diriget manſuetosin iudicio) futuro .i. nō ꝑturbabit eos in iudicio qui ſequuntur voluntatē eius nec ei reſiſtunt (docebit) hic (mites) qui ſe non erigūtcontra eum nec recalcitrant cum eis leue iugum dn̄i imponit̉. (vias ſuas) quibꝰ ad ip̄mꝑueniant. Tales enī qꝛ nō p̄ſumunt regere etdocere ſemetipſos ideo dirigunt̉ et docentura dn̄o. Deinde oſtendit que ſint vie eius. d.Uniuerſe vie dn̄i miſcd̓ia et veritas: requirentibꝰ teſtm̄ eius ⁊ teſtimonia eius.Uniuerſe vie dn̄i) ſunt (miſcd̓ia) qͣ eſt placabilis (et veritas) qua eſt incorruptus quorum vnū exhibet cōdonando pcc̄a alterū iudicando merita. Hec duo in oī oꝑe dn̄i ſuntqꝛ quicquid facit aut miſericorditer facit autiuſte. et hoc apparet (requirētibꝰ) et ſcrutātibꝰ(teſtamentū) eius nonū qd̓ teſtm̄ dicit̉ qꝛ ibieſt clara ꝓmiſſio hereditatis et morte ꝯfirmatum eſt teſtatoris (et teſtimonia eiꝰ) ſcꝫ vetusteſtm̄ qꝛ teſtimoniū nouo ꝑhibet et ibi fuerūtꝓphete teſtes ꝓmiſſionū. Tenet aūt ille viasdn̄i qui exꝑtus miſcd̓iam deponit ſuꝑbiamnullis meritis liberatū ſe videns et deincepsſeueritatem iudicis cauens. ErgoPropter nomen tuum dn̄e ꝓpiciaberis