Pro his enī ſepe iudicia dei nō deſiderāturſed timentur vel ꝯtemnuntur vel nō creduntur. ac ſi diceret nulla res eis ꝯꝑari p̄t in valore et dulcore ꝓpter quod obſeruanda ſuntdiligentiſſime. ideo ſubditurĘtenī ſeruus tuus cuſtodit ea: in cuſtodiendis illis retributio multa.Etenī ſeruus tuus) nō tm̄ dicit ſed et opere (cuſtodit ea et ita nō loquendo ſed cuſtodiendo ꝓbat ea deſiderabilia et dulcia qꝛ (in cuſtodiendis illis) non tm̄ ꝓ cuſtodiendis .i. inhoc ip̄o ꝙ cuſtodiunt̉ in hac vita eſt (retributio multa) quia ꝑ ſe ip̄a delectant ⁊ letificant.q. d. non tm̄ pro eis in futuro reddetur p̄mium ſed et hic in eoꝝ cuſtodia magnū eſt gaudium. ſeruire enī deo regnare eſt. In via ſuntdulcia vbi guſtamus. in patria ſalubria vbiſatiabimur. Quia vero hanc ſuauitatē auferunt peccata et obſeruatores qn̄ꝫ nō aduertunt omnia recte ſequitur.Delicta quis intelligit: ab occultis meis mūda me: et ab alienis ꝑce ſeruo tuo.Delicta) ſcꝫ oīa (quis intelligit). q. d. nullus ꝑfecte (vel qꝛ nō ſunt in memoria. vel qꝛnō reputat peccata eſſe que ſunt. vel qꝛ modica reputat que ſunt magna. vel quia nō vultintelligere vt bene agat et ideo orat pro delictis ſubdens (ab occultis) .i. a peccatis in melatentibꝰ (meis) ſcꝫ que ex me ꝓueniūt et propria voluntate oriunt̉ (munda me) illa remittendo (et ab alienis) que ſuggeſtione diabolivel hoīs fiunt. vel que pn̄t occaſionaliter inme retorqueri rōne negligētie correctōis fraterne quantū ad omnes. vel correctōnis coacte quantuꝫ ad prelatos. (parce) mihi (ſeruotuo) mihi nō imputando. qꝛSi mei nō fuerint dn̄ati tūc immaculatus ero: et emūdabor a delicto maximo.Si mei) ſeu mihi (nō fuerint dn̄ati) ſcꝫ hoſtes mei. occaſione aliquoꝝ predictorū peccatorum. vel interna et externa tentatio (tūc immaculatus ero) a macula criminali. qꝛ nō eſttercia origo peccati p̄ter occultū quo ceciditdiabolus et alienū quo homo ſeductus eſt etꝯſentiendo fecit ſuum. (et emundabor) .i. mūdus ero) a delicto maximo) .i. a ſuꝑbia. Nōenī eſt maius delictū qͣꝫ peccando apoſtatarea deo quod eſt initium ſuꝑbie. ſuperbia veroeſt initiū et cauſa oīm delictoruꝫ quo delictoqui caret vere immaculatus eſt qꝛ hoc eſt primum recedentibꝰ a deo et vltimū redeuntibꝰad deum.Et erunt vt complaceant eloquia orismei: et meditatio cordis mei in conſpectu tuo ſemper.Et) itaſerunt) talia (eloquia oris meiſ .i. orationes mee vocales (et meditatio cordis mei)id eſt mentales (vt cōplaceant) .i. placentes etacceptabiles ſint (in conſpectu tuo ſemꝑ) nōhoīm .i. coram te dn̄e qui intus vides et inſpicis ꝯſcientiam nō corā hoībus ad iactantiam. Ex his verbis inſtruimur vt dn̄o nr̄oplacerꝭ ſtudeamus in nr̄is ſermonibꝰ et cogitationibꝰ delicta refrenando et a ſuꝑbia nosemundando. Sed quia hoc non eſt mearuꝫvirium ideo. ODomine adiutor meus: et redemptormeus.Dn̄e) eſto (adiutor) et cooꝑator in bonisagendis (meus .i. mei tendentis ad te. (et) prius (redemptor) .i. liberator (meus) a malis vttendam ad te. (adiutor) vt habitem in charitate tua (redemptor) vt liberes me ab iniquitate mea. Caueat ergo quiſqꝫ ne ſibi cōuertiad te vel ꝑuenire tribuens repellatur vt ſuꝑbus qꝛ nō eſt volentis neqꝫ currentis ſed deimiſerentis qui omnia oꝑatur in nobis.Bijſſime deus qui virgi­ Oratio.nali thalamo egreſſus ꝓcedens ad pr̄is dexteram cōſcendiſti immenſam miſcd̓iam tuaꝫexpoſcimus vt lege tua cōuerſi. preceptis illuminati. teſtimonijs eruditi mereamur ⁊ abalienis et ab occultis intus liberari. Per d.Optatio pro Chriſto vel eccleſia vta ſuis tribulatōnibꝰ releuetur et in ſuispetitionibꝰ ac votis exaudiat̉. pͣs. xix.Xaudiat te domīnus in die tribulatōnis: ꝓtegat tenomen dei iacob.Auctor pſalmi propheta Dauid. Titulushic eſt In finē psͣ dauid. Id eſt pſalmus iſteattribuitur dauid prophete cōſiderationemſuam dirigenti in finē .i. chriſtum qui eſt finis ei cōpletio legis quam venit adimplere.Materia: petitio liberatōnis a tribulatōibꝰ.Intentio: ad petitionē hmōi amorē et deſiderium fideliū excitarę. Sententia in generaliꝓpheta in iſto pſalmo ex nimia charitate ſubfigura optandi q̄ ventura ſunt canit ⁊ optatchriſtum vel eccleſiā in ſuis petitōibꝰ pro releuatione ſuarū tribulationū exaudiri deſiderans illius conſiliū a dn̄o confirmari: dicensqꝫ fideles nō poteſtate hūana ſed potententia diuina magnificandos. Poſt comendationem ergo chriſti et eccleſie propheta ex