eius .i. eccleſiam puero propter puritatem etobedientiaꝫ domini id eſt dei patris. Dauiddico fideles ſuos in finem dirigenti id eſt inſummum bonum que verba locutus eſt interna ſua locutōne chriſtus totus ſcilicet caput et corpus. domino id eſt ad honoreꝫ domini patris in die id eſt pro die vel in die ideſt in conſideratione illius diei ſcilicet reſurrectionis chriſti qua die eripuit eū id eſt chriſtum. ſcd̓m caput et corpus. dominus paterde manu ſaul id eſt de poteſtate mortis chriſtum in re et membra in ſpe et tandem eripiet in re et de manu omnium inimicorum ſuorum id eſt de poteſtate iudeorum ẜm caputet de poteſtate demonum ẜm corpus et membra. Et bene ſaul ꝑſecutor dauid mors dicit̉que ſola nos ꝑſequit̉. niſi enī mortales eſſemus nihil nobis facere poſſet inimicus. Etꝓ hac ſpūali liberatōe totus chriſtus agensgr̄as deo dixit: que ſequunt̉ in psͣ. Qui ergoſupra ꝓ liberatōne obtinenda orauit nūc ꝓea obtenta gr̄as agit. Materia: gratiaꝝ actiode multiplici liberatōne ab inimicis et ꝑiculis. Intentio: ad gratiaꝝ actionē monere ꝓhmōi liberatōe. Snīa in generali ꝓpheta iniſto pſalmo in ꝑſona chriſti ⁊ eccleſie gratiasagit ꝓ ſua multiplici liberatōne tam a tentationibꝰ varijs qͣꝫ a ꝑſequentibꝰ inimicis fortiſſimis. Pſalmus iſte multa ꝯtinet ſacramēta et diuerſa eccleſie tꝑa. Ea aūt que pͥmo hicponunt̉ pn̄t indifferenter in voce chriſti ſeueccleſie accipi et ad vtriuſqꝫ ꝑſonam referri.Snīa in ſpeciali: de ſpūali ergo liberatōne51chriſtus integer gr̄as agens ait. Diligā tedn̄e) qui dignus es om̄i dilectōne qꝛ es (fortitudo mea effectiue ſcꝫ ꝑ quē ſum fortis adreſiſtendū aduerſarijs. ad exercenduꝫ bona.ad tolerandū mala et expugnandū tentamēta. Deinde mutans ꝑſonā de eo hoībꝰ loquitur. d. (dn̄s) eſt (firmamentū meū) ꝑ quē ſumtutus habens in eo firmum fundamentū neventis tentationū mouear. (et refugiū meū)ad quē refugio ab om̄i preſſura ne in ꝑiculispeream (et liberator meus) a cōformitate maiorum et ptāte inimicoꝝ.Deus meus adiutor meus: et ſperaboin eum.Deus meus) qꝛ me creauit ex nihilo (adiutor meus et cooperator in bono (et ideo (ſperabo) et totā ſpem ponā (in eum) ꝑ quē ſaluabor in futuro et nō in aliuꝫ. Hoc diſtat interdeum et dn̄m ꝙ deus nomē eſt nature: ſed dominus nomē eſt officij. Illud ꝑtinet ad maleſtatem et dignitatē que ip̄e eſt: hoc ꝑtinet adptatem et dominiū qd̓ in nobis exercet. Ibioſtendit̉ nobis quid amemus: hic autē quidtimeamus. in vtroqꝫ qͥd credamus quid ſperemus quid amemus.Protector meus et cornu ſalutis meeret ſuſceptor meus.Protector meus) a cōuentu malignantiuꝫtanqͣꝫ ſcutū qꝛ me ꝓtegit ꝯtra inſidias ⁊ defendit a malis (et cornu ſalutis mee) .i. firmaꝓpugnatio ad ſalutē et celſitudo ſalutis ad repellendos et diſſipandos inimicos meos fortes. Sicut enī cornu eminet ita ip̄e eſt eminens nr̄a ſalus. Loquit̉ ẜm ſil̓itudinē ſumptam de animalibꝰ cornutis que cornu ſalutem ſuam defendunt. (et ſuſceptor meus) metanqͣꝫ medicus infirmū ſuſcipiens ad ſanandum. et ideo nō ingratus.Laudans inuocabo dn̄m: et ab inimicismeis ſaluus ero.Laudans) nō me ſꝫ dn̄m ꝓ euaſione malorum et adoptōne bonoꝝ et nō meā gloriaꝫſed dn̄i querens (inuocabo dn̄m) ad ꝑſeuerādum (et) ſic (ab inimicis meis) omnibꝰ ſcꝫ viſibilibus et inuiſibilibꝰ (ſaluus ero) ꝑ ſuumadiutoriū qꝛ mihi nocere nō poterunt. Eccequanta eſt vtilitas laudare deū. Si enī et inꝓſperis et in aduerſis deum toto corde laudaueris nullus poterit tibi nocere inimicꝰ.Et merito ab inimicis ſaluari deſidero qꝛ.Circundederunt me dolores mortis: ettorrentes iniquitatis ꝯturbauerūt me.Circundederūt me) vndiqꝫ dolores) nonde rebus mundi ſed (mortis) .i. inſidie inimicorum quibꝰ ſatagunt me ad mortē traherequi et ꝑ inuidiā dolent me viuere. (et torrentes iniquitatis) .i. trāſitorij impetus iniquorum et ꝑſecutōnes malitioſe cum impetu venientes ſicut inundatōnes torrentiū (cōturbauerunt me) torrendo et egerūt vt me ꝯturbarent nam fecerunt me pauere ac triſtari etmeſtum eſſe.Uolores inferi circūderunt me: p̄occupauerunt me laquei mortis.Dolores inferi) id eſt dolores inuidie queducunt ad infernum ſicut inuidia diaboliducta eſt mors in mundum (circūdederuntme) qꝛ erant in circundantibꝰ me ex om̄i ꝑte(p̄occupauerūt me et p̄uenerūt ad nocenduꝫmihi (laquei mortis .i. deceptōnes inimicoꝝquas tendebant vt caperent me ad mortē ſicut auis capit̉ laqueo. Sed qꝛ in anguſtijset ꝑiculis eſt recurrendū ad auxiliū diuinuꝫmagis qͣꝫ humanū ſubiungit.
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten