In tribulatōne inuocaui dn̄m: et ad deum meum clamaui.In hac tāta (tribulatōe) et neceſſitate meaet preſſura (inuocaui) totis viribꝰ (dn̄m) adiutorem qd̓ eſt vnicū inter mala remediuꝫ (etad deū meum) nō alienū (clamaui) valide qd̓plus eſt qͣꝫ inuocare qꝛ notat intentionē inuocatōis. Si ergo te circundāt dolores ⁊ laquei mortis et inferi ſi ꝑturbatōes iniquitatis: intus in corde inuoca dn̄m ⁊ toto cordisaffectu clama ad deū tuū et eripiet te de om̄itribulatōne. vnde ſubditur.Et exaudiuit de templo ſcō ſuo vocemmeam: et clamor meus in cōſpectu eiusintroiuit in aures eius.Et exaudiuit de templo ſcō ſuo vocē meā)id eſt de celo qd̓ eſt templū glorie dei vel decorde meo in quo deꝰ habitatꝭ (et clamor meus .i. deuota oratio qui eſt (in ꝯſpectu eius)id eſt quē nō corā hoībꝰ ſꝫ corā deo intus inꝯſcientia habeo qui nō tam vocis eſt qͣꝫ cordis qꝛ mentis nr̄e deſideriū clamor eſt in cōſpectu dei (introiuit) a ſil̓i fidelis nuncij (inaures) potentie ⁊ clemētie (eius) hoc aūt modo audit qꝛ tꝑe aduentus chriſti p̄dicantibꝰapoſtolis.Cōmota eſt et contremuit terra: fundamenta montiū cōturbata ſunt et cōmota ſunt: qm̄ iratus eſt eis.Cōmota eſt) intus ad penitentiaꝫ (et) poſtetiā (cōtremuit) extra ꝓ peccatis audito ꝙ futurum eſſet iudiciuꝫ (terra) .i. peccatores ſeuterrena carnaliū corda (fundamēta montiūid eſt diuitie quibꝰ innituntur ſuꝑbi et falſaſpes mundi (ꝯturbata ſunt et cōmota ſunt) .i.ſublata vt iam ſpes mundi nō habeat firmamentū in cordibꝰ hoīm. ſpes enī mūdi abijtquā deus odit. (qm̄ iratus eſt eis) .i. qꝛ innotuit eis ira dei ſuꝑ ſe ventura ſi nō mutarentur. Et ita.Aſcendit fumus in ira eius: et ignis a facie eiꝰ exarſit: carbones ſuccēſi ſūt ab eo.Aſcendit fumus) .i. lachrymoſa ꝯpunctioet dep̄catio penitentiū. Fumus enī lachrymas ꝓuocat ⁊ in altū aſcendit. (in ira eius) .i.in ꝯſideratōe ire eius cū nouiſſent quid minetur deus (et) poſt pnīam (ignis) charitatiset amoris (a facie) .i. noticia eius (exarſit et ardere cepit et ita (carbones) .i. peccatores tenbroſi et frigidi ac deſperatōe extincti et mortui (ſuccenſi ſunt ab eo) ſcꝫ igne ad amorē deiet rurſus reuixerint. Et qͦ ordine et quō hecfacta ſunt demonſtrat̉ cum diciturInclinauit celos et deſcendit: et caligoſub pedibus eius.Inclinauit celos) .i. exinaniuit et humiliauit ſe verbū vt ꝓpter hoīm infirmitatē carnem ſumeret (et deſcendit) ad nos venit et itaetiā humiliauit celeſtia ſubdens angelos humane nature (et caligo) .i. diabolus qͥ hoīmmentes obnubilat eſt (ſub pedibꝰ eius) et dn̄iptāte calcat̉ qꝛ vn̄ humilis in carne apparuitinde principē tenebraꝝ oīmoda ſubiectōe ꝓſtrauit et eccleſie ſue ꝓſternendū dedit.Et aſcendit ſuꝑ cherubin et volauit: volauit ſuper pennas ventoꝝ.Et) ip̄e qui deſcendit (aſcendit ſuꝑ cherubin qd̓ interp̄tatur plenitudo ſcientie .i. oēmmodū ſciētie excedit. ꝙ caro paſſa ſic eſt exaltata (et volauit) qꝛ dilectoribꝰ ſuis ſe incōprehenſibilē oſtendit ne corporeis imaginibꝰ cōprehendere querāt (volauit) dico (ſuꝑ pēnasventoꝝ) .i. ꝯtemplationē aīaꝝ qꝛ incōprehenſibilitas eius ſuꝑat virtutes aīaꝝ quibꝰſe ad deū ꝯtemplandū in altū attollunt nullus enī intellectus p̄t ad eum attingere.Et poſuit tenebras latibulū ſuū. in circuitu eius tabernaculum eius: tenebroſa aqua in nubibus aeris.Et poſuit tenebras latibulū ſuū) ſcꝫ obſcuritatē ſacramētoꝝ in quibꝰ ip̄e lateret nec ſuos deſeret. latuit enī diuinitas in carne remiſſio peccatoꝝ in baptiſmo. chriſtus in altariſub panis ⁊ vini ſacramēto. et qͣꝫuis lateat tn̄(in circūitu eius tabernaculū eius) .i. credentes in quibꝰ hoc tꝑe habitat et militat ambiunt eum et adherent ei nec tn̄ vident eū aꝑteꝑ ſcripturas veteres. qꝛ (tenebroſa aqua innubibꝰ aeris .i. obſcura ſcientia et doctrinaeſt in ꝓphetis qui a terrenis eleuati inferioribus ꝯpluūt verbū dei. Sed lux vera has tenebras illuminauit. quiaPre fulgore in ꝯſpectu eius nubes tranſierunt: grando et carbones ignis.Pre fulgore .i. a claritate qui eſt (in ꝯſpectu et manifeſtatōe (eiꝰ) qua manifeſte ꝯſpicitur (nubes) nō yeteris ſꝫ noui teſtamenti ſcꝫapl̓i vicinius eū ꝯtēplantes et diuino lumīeab eo illuſtrati. Uel (p̄ fulgore .i. prefulgidevt ſit vna dictio penultima etiā ꝓducta (nubes) in ꝯſpectu eiꝰ exiſtētes trāſierunt) de iudeis ad gētes et ip̄i facti ſunt (grando) obiurgando et dura corda feriendo (et carbonesignis) hūana corda fidei et charitatis ardore inflāmando et alios ſuo exemplo et verboad amorem dei accendendo.