obliuiſcentur quid fuerunt (per labia mea)vocando eos vltra peccatores vel inimicosvel homines ſed iuſtos fratres et dei filios.Quia ergo in hereditatē domini tranſferuntur recte ſubiungitur.Dn̄s pars hereditatis mee ⁊ calicis meitu es qui reſtituēs hereditatē meā mihi.Dn̄s) ſcꝫ pater. eſt (pars) .i. portio et premium (hereditatis mee) .i. ſanctoꝝ qui ſunt hereditas mea. Uel (pars hereditatis mee) id ēportio hereditaria mei et meorum. q. d. habebunt et poſſidebunt mecū hereditatē ip̄m dominum (et pars calicis mei) .i. premiū et merces mee paſſionis ſꝫ et ip̄e calix .i. portio meadelectabilis. Eligant alij partes terrenas ꝑsmei ⁊ ſanctoꝝ eſt deus. Bibant alij voluptates mortiferas: ego et mei bibemus deū. Deinde ꝯuertens ſe ad dn̄m ait. (tu es) o dn̄e pater (qui reſtituēs hereditatē meā mihi) .i. fideles meos qui ꝑ peccatū ꝑierant. Hoc eſt qd̓in euangelio dicitur. nemo venit ad me niſipater meus traxerit eū. Dicitur aūt chriſtushereditas nr̄a qꝛ ip̄e paſcit ⁊ veſcit nos et hicet in patria ⁊ nos dicimur hereditas ⁊ regnūillius qꝛ extollit nos et regnat in nobis. Sꝫnemo putet ſe hereditateꝫ niſi preclarus ſit.quia ſequitur.Funes ceciderūt in preclaris: etenī hereditas mea p̄clara eſt mihi.Funes) quibꝰ diuiduntur hereditatū portiones (ceciderunt) mihi quaſi ſorte (in preclaris) .i. in ſanctis ſiue inter ſanctos qui diuina electōne chriſto ceſſerūt. Sicut enī nosdiuidimꝰ hereditatē nr̄am funibꝰ ſic deus fide ſpe et charitate ſuis hereditatē diuiſit. ſuꝑquos ceciderūt iſti funes ip̄i in hereditatemdeo ꝑuenerunt. Non aūt ceciderūt niſi in p̄claris quibꝰ magis placuit celeſtis claritasqͣꝫ terrena. ſpūales virtutes pluſqͣꝫ tꝑales honores. (etenī hereditas mea) .i. eccleſia fidelium (preclara eſt mihi) ꝑ habundantiā gratieet ſanctitatis licet nō mundo vbi ſancti abiecti videntur ꝑuerſis ſicut funis in diuiſione poſſeſſionū aliqn̄ cadit alteri in pulchroalteri in turpi. ſic in diuiſione hoīm illi ſuꝑquos funes chriſti ceciderūt ornamento virtutum ſunt pulchri. qui aūt diabolo contigerunt vicioꝝ ſordibꝰ ſunt deturpati. vnde.Benedicam dn̄m qui tribuit mihi intellectum: inſuꝑ et vſqꝫ ad noctē increpuerunt me renes mei.Bn̄dicā dn̄m) ſcꝫ pr̄em gr̄as ei agendo (qͥtribuit mihi intellectū) .i. intelligētes ad cognoſcendū creatorē. Uel (mihil .i. membrismeis mihi ꝯiunctis (intellectū) quo deū cognouerūt quo ꝯtemptis tꝑalibꝰ ſpūalia intellexerunt. Un̄. hec eſt aūt vita eterna vt cognoſcant te verū deum ⁊ quem miſiſti ieſumchriſtum. (inſuper) .i. de hoc benedicam dominum ꝙ (vſqꝫ ad noctē). id eſt vſqꝫ ad mortem (increpuerunt me) .i. increpauerunt et ꝑſecuti ſunt blaſphemijs et iniurijs. Nam deincrepo increpas. reꝑitur increpaui et increpui. increpatū et increpitum. (renes mei) id ēiudei ex quibus ſcd̓m carnē exiui. Et ſic inꝓſperis et aduerſis gratias agit et deum benedicit. Unde nos iſte verſus inſtruit vt laudemus deum in donis ſuis et proſꝑis et inſuper in flagellis et aduerſis. vnde et ſequit̉.Prouidebā dn̄m in ꝯſpectu meo ſemꝑ:qm̄ a dextris eſt mihi ne cōmouear.Prouidebā dn̄m in cōſpectu meo ſemꝑ ideſt cōtinue nō abſtuli oculum meū ab eo quiſemꝑ eſt ꝓuidens ꝙ in eum poſt iſta temporalia ꝑacta recurremur. (qm̄ a dextris eſt mihi) .i. fauens mihi ꝓpicius aſſiſtit et protegit(ne cōmouear) aliquo motu inordinato ex iniurijs vel cauſis alijs. ſed vt in eo ſtabilis ꝑmaneam. Hinc trahe exemplū quo peccatavitentur. qui enī deū ſemꝑ acie mentis intuetur hic neqꝫ ꝓſperis extollitur neqꝫ aduerſisfrangitur nec peccatis inclinatur. In cunctis ergo que agimus que loquimur que cogitamus ſi dn̄m vt oīm inſpectorē auxiliatorem iudicem et remuneratorē ſemꝑ in cōſpectu nr̄o ꝓuidemus vt neqꝫ amore neqꝫ timore alicuius rei ab eiꝰ voluntate diſcordemꝰerit vtiqꝫ a dextris nobis ne de bono ad malum cōmoueamur et offendamus.Propter hoc letatū eſt cor meum et exultauit lingua mea: inſuꝑ et caro mea requieſcet in ſpe.Propter hocꝭ .i. hmōi aſſiſtentiā et adiutorium (letatum eſt cor meum) gaudio interiori (et exultauit lingua mea) gaudio exteriori qd̓ ꝓrumpit in voce hoc eſt ideo et in cogitationibꝰ et in verbis eſt exaltatio. hoc eſt plena leticia que et corde hilari ꝑcipitur et alacri ſermone ꝓfertur. (inſuꝑ) preter p̄dicta (etcaro mea) non deficiet in interitu. ſed (requieſcet) in ſepulchro ſine putre factōne ꝑ triduum ſepulture (in ſpe) reſurrectōis future. Ꝙſi nos ſpūaliter letamur. et caput nr̄m imitamur ſpem certam habemus qm̄ ſimul cumipſo reſurgemus. vt vbi caput p̄ceſſit et membra ſequantur. et ſubiungit in qua ſpe.