eum in cauſa ſua. ſequitur concluſio.Qui facit hec: nō mouebitur ineternū.Qui facit hec) predicta tam priora qͣꝫ poſteriora et qui ſic militat in via (nō mouebit̉ineternū) qꝛ in pn̄ti nō mouebitur a ſtatu gratie et ſic ꝑueniet in futuro ad ſtatum glorie etregnabit in patria. Iſte ergo habitabit nuncin dei tabernaculo et reqͥeſcet poſtea in monte eius ſancto et nō diuidetur ab ip̄o. Et nota ꝙ dicit. facit hec. vt ad actū nos inuitet etoꝑandum non ſolū ad dicendū ⁊ cantandū.Un̄ Auguſtinꝰ. Caue ne bene cantes et maOratio.le viuas.Concede nobis pijſſime deus ſine macula ingredi eccleſiā tuam ⁊ auerte nos a dolisꝓximi et vſuris et dum hec ẜm tuum ſeruamus p̄ceptum non cōmoueamur ab emulisſupplicijs ineternum. Per do.¶ Pſalmus de chriſti ad patrem oratione in ſuſceptōne ꝑſone humane et gratiarum ꝓ beneficijs actōne. pͣs. xv.Onſerua me domine qm̄ ſperaui in te: dixi dn̄o delus meus es tu: qm̄ bonoꝝ meoruꝫnon eges.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus hiceſt. Tituli inſcriptio ip̄i dauid .i. regnū chriſti de quo hic agit̉ qd̓ inſcriptōe tituli ſignificatur: attribuit̉ dauid .i. chriſto manu forti.qui eſt verus rex iudeoꝝ .i. oīm vere ꝯfitentium. Hunc titulū noluit mutare Pilatus qꝛqͣꝫuis neſcius. ſignauit ꝙ regnuꝫ chriſti perpaſſionis victoriā acquiſitū nō deſtruereturIn p̄cedenti ergo psͣ. queſiuit quis habitabit in tabernaculo. et reſponſuꝫ eſt ꝙ ille quihabet virtutes. in iſto ſubiūgit de illo ꝑ quēhabentur virtutes .i. de chriſto qui hic oratMateria: Ebriſti paſſio et reſurrectio et addexterā pr̄is aſſumptio. Intentio: hmōi chriſti paſſionē reſurrectionē et aſſumptōꝫ firmiter credere et ne aliquis contradicat monere:noſqꝫ ad chriſti regnū qd̓ nobis ꝑ hoc acquiſiuit inuitare. Snia in generali: propheta iniſto pſalmo loquit̉ in ꝑſona chriſti qui oratet petit a deo pr̄e ſe cōſeruari eiqꝫ gr̄as refertꝙ ſua virtute iniqͥtateꝫ ſeculi ſuꝑauit et poſtreſurrectōis gloriā in delectatōnibꝰ dextereſue eum collocauit. Snīa in ſpeciali. Chriſtus ergo ẜm hoīeꝫ ad pr̄em orans ait. Cōſerua) et cuſtodi inter ꝑicula (me dn̄e) pater etquos mihi dediſti ſqm̄ ſperaui in te nō in meHoc dicit ꝓ infirmātibꝰ membris ſuis quetranſformat in ſe. Nos enī qui puri hoīes ſumus conſeruari indigemus (dixi) tibi (domino) meo patri (deus meus es tu) id eſt meihominis: et in eo ꝙ ſum homo. Et vere deus (quoniam bonorum meorum non eges)Non enim tu indiges meo ſeruttio ſed egopotius tuo beneficio: Unde li. quoniam. nōeſt cauſale ſed adiunctiuū. quaſi diceret. noncauſa ſed ſignum eſt et euidentia tue diuinitatis ꝙ tu non indiges bonis meis. Deindeconuertens ſe ad auditores narrat que bonadn̄s pater ſibi fecerit. d.Sanctis qui ſunt in terra eius: mirificauit omnes voluntates meas in eis.Sanctis) ſcilicet apoſtolis et alijs fidelibus (qui ſunt in terra eius) ſcilicet in eccleſiaſancta vel qui in terra viuentium ſpem ſuamfixerunt quorum cōuerſatio eſt in celis (mirificauit) dominus pater id eſt miras fecit etmirabiliter impleuit (omnes voluntates meas et deſideria. et hoc fecit non extra eos ſed(in eis) id eſt in profectu eorum. Uel (in eis)id eſt inter eos. Uoluntas enim chriſti eratvt illi fierent de impijs pij ⁊ iuſti. de terrenisceleſtes et ſancti. de filijs diaboli filij dei. ẜmillud apoſtoli hec eſt voluntas dei ſanctificatio veſtra. quam dominus pater in eis mirabiliter adimpleuit. Sed priusMultiplicate ſunt infirmitates eorum:poſtea accelerauerunt.Multiplicate ſunt infirmitates eoruꝫ) ideſt multiplices intellexerunt ſuas eſſe infirmitates quia nihil perfectum habuit lex. ethͦ non ad perniciem ſed vt gratiam deſiderarent. vnde addit (poſtea accelerauerunt) currentes ad medicum vt eos ſanaret. ad medicinam penitentie vt purgaret. ad poſtulandam gratiam que confirmaret. ad impetrandam gloriam que conſummaret. Unde enīpropriam cognoſcunt infirmitatem inde citius feſtinant ad ſanitateꝫ. Et quia infirmoset peccatores humiliter ſe confitentur ideo aceleſti medico ſanari promerentur. et idcircoadiunctum eſt.Non cōgregabo cōuenticula eoꝝ de ſanguinibꝰ nec memor eto noīm eoꝝ per labia mea.Nō ꝯgregabo ꝯuenticula eoꝝ de ſanguinibꝰ .i. nō erūt ꝯuētus eoꝝ carnales ſꝫ ſpūales. nec ſanguinibꝰ pecoꝝ ꝓpiciatus ꝯgregabo eos ⁊ ꝯſtruā meā eccīam. ſpūalis eſt enī religio noui teſtamenti. (nec memor ero nominum eorum) que peccando ſibi acquiſierūtſcd̓m culpe qualitatem. ſi culpe pro quibusſunt noīa corrigantur. qꝛ ſpūali immutatōe