Pſalmus de militia digne habitantium in preſenti eccleſia et de virtutumereccitijs introducentibꝰ poſt militiā adceleſtia.pͣs. xiiij.Omīe quis habitabit in tabernaculo tuo: aut quisrequieſcet in monte ſancto tuo?Auctor pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus talis eſt. Pſalmus dauid. Id eſt psͣ iſte eſt Dauid ꝓphete qui hic loquitur de morum inſtitutione et p̄ſumptōnis repreſſione. Materiahabitatio tam militātis eccleſie qͣꝫ triūphantis. Intentio: oftfēdere qui ad illas eccleſiasꝑtinent et qua via ꝑ chriſtianā militiā tendamus ad patriaꝫ. Snīa in generali: ꝓpheta iniſto pſalmo loquitur de digne habitantibꝰin eccleſia militante et quieſcentibꝰ in triumphante. Multi enī videntur eſſe nunc de eccleſia et nō ſunt et tn̄ iactant ſe eſſe. quoꝝ preſumptionē ꝓpheta intendens retundere querit a dn̄o rogans ſibi a dn̄o reſponderi. Cōfutatis ergo malis de quibꝰ dictuꝫ eſt ſupraquerit a deo de bonis quos ſua dignos iudicet eccleſia. Snīa in ſpeciali ꝓpheta ergo velud ſacerdos petens reſponſum ait. Domine quis habitabit) ſcꝫ digne et ꝑſeueranter.(in tabernaculo tuo) .i. in pn̄ti militante eccleſia dimicans ſtrenue in ea: vbi militamuscōtra carnem. mundū. diabolū. Tabernaculum enī eſt ꝓprie militantium. (aut quis requieſcet) poſt militiā et laborē (in monte ſancio tuo) .i. in eterna beatitudine et in eccleſiatriumphante: vbi eſt viſio pacis et ſuꝑeminentia charitatis. Propheta quaſi ſacerdosſtans ante faciē dn̄i querit quos deus eccleſia ſua dignos iudicet: et rn̄det dn̄s in exempium decalogi decem virtutibꝰ ad atria ſuaperueniri. Prima.Qui ingreditur ſine macula: et operat̉iuficiam.Qui ingredit̉) in hac vita (ſine macula)mortalis culpe et infamie. id eſt qui eſt innocens et militat cum temperantia abſtinendoa malo. Secunda Et operatur iuſticiaꝫ ideſt opera bona et iuſta. quia non ſufficit abſtinere a malo ſed oportet etiā facere bonū. Iuſticia magna virtus eſt nō nouit patrem velmatrem: veritatem nouit. perſonam non accipit. deum imitatur. Deinde ꝑtes et oꝑa harum virtutum exſequitur. TerciaQui loquitur veritatē in corde ſuo: quinon egit dolum in lingua ſua.Qui loquitur veritatem in corde ſuo etnon tm̄ in labijs. id eſt qui nulli fraudē machinatus eſt ſed ita habet in corde ſicut eſt inore vt cor conſonet cum ore. Quandoqꝫ enialiquis verum dicit et putat fallere et habetveritatem in labijs non in corde. ergo parūeſt verum loqui niſi in corde ita ſit. Quarta (qui non egit dolū in lingua ſua) id eſt quinon decipit proximum doloſe mendacijs etverbis falſis ſed veritati quam ſcit et in corde habet etiā ore et lingua ꝯcordat. QuintaNec fecit ꝓximo ſuo malū: et obprobrium nō accepit aduerſus ꝓximos ſuos.Nec fecit ꝓximo ſuo malum) id eſt nō nocuit eum. vt dicit Auguſtinꝰ. Unde ſcriptūeſt: quod tibi nō vis fieri alij ne feceris. vt nemini faciamus malum quod vtiqꝫ nobis abalio fieri nolumus. ꝓximus enim pro omnihomine accipitur. Sexta (et obprobriū) detractionis (non accepit) .i. acceptum et gratum non habuit prolatum (aduerſus proximos ſuos) id eſt temere vel libenter non credit criminatori. nec libenter audit detractorem ſꝫ potius diſplicet et nec ip̄e criminaturvel detrahit. SeptimaAd nihilum deductus eſt in conſpectueius malignus: timentes autem dominum glorificat.Ad nihilū deductus eſt in cōſpectu eius)ſcꝫ viri iuſti vt nihil in eo valeat (malignus:ſcꝫ diabolus vel homo male ſuggerēs a quibus non potuit cogi nocere alij. Uel (malignus) homo ſcꝫ iniurie illator vel ꝓximi criminator quē pro nihilo ducit et habet quantumcunqꝫ ſit magnus quia nō eſt aliquo honore dignus (timentes autē dn̄m) id eſt verevirtuoſos licet pauperes (glorificat .i. glorioſos reputat et honorat. ſcit enī in his habitare deum. OctauaQui iurat ꝓximo ſuo et nō decipit: quipecuniā ſuam nō dedit ad vſuram: et muneta ſuper innocentem nō accepit.Qui iurat ꝓximo ſuo) .i. firmiter ꝓmittit.(et nō decipit) qꝛ ꝓmiſſuꝫ reddit. hoc eſt ſi iurat implet qd̓ ꝓmiſit. Nona (qui pecuniamſuam nō dedit ad vſuram .i. nō expetit ſuꝑabundantiā tꝑalem qꝛ eſt vſura ſpūalis queeſt exercenda vt p̄dicatio. Sed vt dicit Hieronymus. ex pecunia dn̄i .i. ex p̨̄dicatōne verbi dei licꝫ victū et veſtituꝫ acciꝑe et qui plusreqͥrere voluerit ī vſurā reputabit̉. Decima(et munera ſuꝑ innocenteꝫ nō accepit) ad deprimendū cauſaꝫ innocentis et ad ſuꝑandū