et tn̄ (cum ſonitu) .i. cum multo ſtrepitu et repugnantia nam cum impietas euertitur ſtrepitus fit. quia non venit ad ſummam pacem niſi qui magno ſtrepitu ⁊ tumultū cumvicijs pugnauerit et ideo validus et fortiscōgreſſus cū vicijs eſt habendus (perijt) etiā(memoria) et ritus idoloꝝ apud ꝯuerſos adfidem (cū ſonitu) p̄dicatōis ſanctoꝝ. et (dn̄sineternū ꝑmanet) in ꝯuerſis vbi expulſo diabolo iam impietas locū nō inuenerit. vel (ineternū ꝑmanet) qꝛ regnū chriſti ſtabile eſt ineternū ergo impij fruſtra niſi ſunt ꝯtra eū.Parauit in iudicio thronū ſuū: et ipſeiudicabit orbem terre in equitate: iudicabit populos in iuſticia.Parauit in iudicio) iuſto ſꝫ nobis occulto(thronū ſuū) .i. iudiciariā ptātem quo ad iudicium diſcretōnis fideliū ab infidelibꝰ. vel(parauit in iudicio) .i. cū iudicatus eſt (thronum ſuū) .i. ſedē iudiciariā qꝛ ꝑ patientiā acquiſiuit iudicij ptātem (et ip̄e) qui iudicauitin occulto etiā iudicatus eſt in hūilitate. tandem (iudicabit) in aꝑto et in maieſtate (orbēterre) .i. oēs hoīes orbē inhabitantes (in eqͥtate) nemini ꝑcens oībꝰ equa retribuēs ⁊ meritis digna reddens. (iudicabit ppl̓os in iuſticia) teſtimoniū ꝑhibente illis ꝯſcientia etcogitatōibꝰ accuſantibꝰ ſeu defendentibꝰ.Et factus eſt dn̄s refugiū pauꝑi: adiutor in oportunitatibꝰ in tribulatōe.¶ Et) interim ne inimicus retro ꝯuerſus noceat (factus eſt dn̄s) qui iudex eſt (refugiū) inmalis vitandis (pauꝑi) ſpū ſcꝫ ppl̓o catholico nō ꝑmittēs eum tentari ſupra id qd̓ p̄t etetiā (adiutor) in bonis agendis (in oportunitatibꝰ) .i. in his in quibꝰ opus eſt vel in tēpore oportuno ſcꝫ in (tribulatōne) dulce eſtauxiliū qd̓ in neceſſitate datur. Tribulatōesbene dicit oportunitates qꝛ non ꝯuertit̉ aīaad deū niſi cū ab hoc ſeculo auertit̉ nec oportunius a ſeculo auertit̉ niſi cum voluptatibꝰeius labores ⁊ dolores miſcentur.Et ſperent in te qui nouerūt nomē tuū:qm̄ nō dereliquiſti querentes te dn̄e.Et) ideo o dn̄e (ſperent) ꝑ ſpem (in te) nonin ſe nō in ſeculo (qui nouerūt nomē tuū) perverā fidem. Nomē dei dn̄s eſt qd̓ nomē bn̄nouit qͥ libēter ei vt dn̄o ẜuit et ꝯtēpto amoreterrenoꝝ ſe dominio eiꝰ ſupponit. vel nomēdei eſt qui eſt qd̓ bn̄ nouit qui ſpem non ponit intranſitorijs ſꝫ in illo qui habet verumeſſe. (qm̄ nō dereliquiſti) ſubtrahendo gr̄amet ſi ad tꝑs videris derelinquere exponēdop̄ſſuris ad ꝓbationē vel ad coronā vel ob aliam cauſam bonā (querētes) ꝑ charitatem (te)non aliud o (dn̄e) cum quo nemo p̄t quereretranſitoria. Et vt ſpes vr̄a nō ſit caſſa.Pſallite dn̄o qui habitat in ſyon: annūciate inter gentes ſtudia eius.Pſallite dn̄o) .i. mandata eius ſeruate ⁊ qd̓p̄dicatis implete gr̄as agendo voce laudiset ꝯſonantia oꝑis ſicut in psͣ fit ꝯſonātia vocis cū organo (qui habitat in ſyon) qd̓ eſt ſpeculatio .i. in ſpeculatoribꝰ veri boni. vel in eccleſia que nūc ꝯtemplat̉ deū ꝑ ſpeculū. quelibet enī ſpeculatio errat niſi in ea dn̄s habitetet ita (annūciate inter gentes) .i. p̄dicate alijs(ſtudia eius) pia que habet erga ſuos .i. diligentiam magnā quā habuit ⁊ habet erga noſtram ſalutē et vtilitatē vel (ſtudia) ſunt eiusmandata in quibꝰ ſtudendū eſt. Conſtanteraūt p̄dicate et nō timeatis mortem.Qm̄ requirens ſanguinē eoꝝ recordatus eſt: nō eſt oblitus clamore pauꝑm.¶ Qm̄ nō eſt oblitus) ineternū (clamorē pauperum) ſpū .i. humiliū ſcꝫ martyrū et iniuſteoppreſſoꝝ clamantiū ad deū loquit̉ ẜm affectum infirmoꝝ qui oblitū putant deū qꝛ nōcito facit qd̓ volunt (ſꝫ requirēs) vltōne (ſanguinem eoꝝ) de hoſtibꝰ ⁊ inultū nō relinq̄ns(recordatus et miſertus (eſt) clamoris eoruꝫconſolando eos et glorificando. recordatuseſt quidē nō poſt obliuionē ſed poſt dilatōeꝫHūc aūt ſanguinē requirit de manu tyrannorum aliqn̄ ꝑ penā tꝑalem aliqn̄ ꝑ eternaꝫaliqn̄ vtroqꝫ modo. Et ſubdit qͥs ſit clamoriſte dicēs in ꝑſona pauꝑis cuiuſlibꝫ ⁊ ecc̄ie.Miſerere mei dn̄e: vide humilitatē. meam de inimicis meis.Miſerere mei dn̄e) mihi ꝯpatiendo qꝛ inmiſeria ſum. vide intuitu miſericordie .i. aitende et adiuua. Aſpectus enī dei auxiliumeſt. (humilitatē meā) .i. afflictōꝫ et dolorē (deinimicis meis) .i. a tyrannis mihi illatā. velquanta ſit humilitas et afflictio mea ꝑpendede inimicis meis. de ſuꝑbia enī inimici eſtimatur humilitas patientis qꝛ tantū hic humiliatur quantū ille extollit̉. Tu dico vide.Qui exaltas me de portis mortis: vt annunciem omnes laudatōes tuas in portis filie ſyon.Qui exaltas) id eſt elongas et liberas me:(de portis mortis) id eſt de prauis ꝯcupiſcētijs et actionibꝰ que ſunt introitus quibusitur ad mortem anime. (vt annunciē oēs laudatōnes tuas) .i. oīa laudabilia p̄cepta tua et