quo artius mala tꝑalia premūt: eo latius bona celeſtia ꝯcupiſcūt. Qui aūt ſic beneficusmihi iam fuiſti adhucMiſere mei: et exaudi orōnem meam.Miſere mei) et ſuccurre mihi indigēti. q.d. Qui miſertus es de iuſticia et dilatatōneadhuc miſerere ꝯtra miſerias huius vite quemulte ſunt et diuerſe. ceptaqꝫ in me miſericorditer ꝑfice (et exaudi orōnem meā) quā ad tefundo et imple qd̓ poſtulo. Ꝙ ergo iterū rogat cū iam ſe exauditū indicauerit ideo fit vtvnde nō eſt exauditus adhuc exaudiat̉: autin quo nō eſt ꝑfectus ꝑficiatur. aut ꝓpter alios inchoantes vt in illis qd̓ inchoauerūt ꝑficiatur. Et cum ita ſit de meFilij hoīm vſqꝫ qͦ graui corde: vt quid diligitis vanitatē et queritis mendactuꝫFilij hoīm) qui vti rōne deberēt (vſqꝫquograui corde) eſtis .i. qͣꝫ diu cor pondere iniqͥtatis grauatis et cor ſurſum ad cogitanduminuiſibilia nō leuatis: differētes ꝯuerti ꝑ malam ꝯſuetudinē graues effecti (vt quid) .i. qͦfructu qua vtilitate (diligitis) et voto amplexamini (vanitatē) .i. terrena et tꝑalia q̄ vanaſunt qꝛ ſicut vmbra tranſeūt ⁊ durare nō pn̄t(et queritis) cū labiore (mendaciū) qꝛ amatores ſuos decipiūt̉ et nō faciūt qd̓ ꝓmittunt.ꝓmittunt enī ſecuritatē et ſoluūt timorē. promittūt libertatē et beatitudinē et faciūt ſeruūet miſerū. Nec tm̄ ſcitote q̄ fugiatis. ſedEt ſcitote qm̄ mirificauit dn̄s ſcm̄ ſuū:dn̄s exaudiet me cū clamauero ad eū.Et ſcitote) quid ſeqͣmini (qm̄ mirificauit)id eſt mirificū et mirabilē fecit ⁊ reddidit (dominus) pater (ſanctū ſuū) qui eſt ſcūs ſctōꝝ:in ſe ſanctus et alios ſanctificās quē mirificauit et clarificauit in ꝯceptōne et natiuitate.in p̄dicatōe. in paſſione. in morte in aſcenſione. ad quē ab amore mundi cōuerti debetiset ꝑ eum (dn̄s exaudiet me) vt certitudinaliter ſpero (cū clamauero ad eum) orādo. q. d.ita faciet et vobis ſi iſta vana atqꝫ mendaciapoſtpoſueritis et in ip̄m ſolū ſpem vr̄am poſueritis. vel (ſanctū ſuū) quēlibet qui iſta terrena poſtponit ac ſolū deū deſiderat et querit (mirificauit) qꝛ virtutibꝰ miris et ſanctitate exornat.Iraſcimini ⁊ nolite peccare: q̄ dicitis incordibꝰ vrīs ⁊ ī cubilibꝰ vrīs ꝯpugimī.Iraſcimita) ergo ꝑ zelum: vicijs. diabolovanitatibꝰ et mendacijs vel vobis ip̄is valde penitēdo de p̄teritis pcc̄is et indignandoꝙ ad tam abiecta ⁊ vilia corruiſtis (et nolitepeccare) vlterius. de his autē (que dicitis incordibꝰ vr̄is) vel ꝑ viciū iraſcendo vel malecogitando. (et in cubilibꝰ vr̄is) .i. in ip̄is cordibus que ſunt cogitationū cubilia (ꝯpungimini) dolore penitentie .i. talia reprimite nōꝯſentiendo rōne et de ip̄is pnīam agite et incordibꝰ vr̄is ꝑ penitentiā delete: ſacrificiū cōtriti cordis deo offerētes. Et poſt pnīamSacrificate ſacrificiū iuſticie et ſperatein dn̄o: multi dicūt qͥs on̄dit nob̓ bona.Sacrificate ſacrificiū iuſticie) .i. ad placādum deū ꝯpunctōi bona oꝑa addite et offerte ei iuſticiā in oꝑbꝰ veſtris tanqͣꝫ ſacrificiūet facite oꝑa iuſta q̄ ſunt ſacrificia deo grataet ſic oblato ſacrificio (ſperate) .i. ſperare poteſtis (in dn̄o) aliter enim eſſet p̄ſumptio: ſed(multi) ſcꝫ vani ⁊ increduli ⁊ deſperati: dicūt(quis on̄dit nobis bona.) ſcꝫ iuſticie facienda vel illa eterna inuiſibilia de quibꝰ ip̄i dubitant et deſperāt qꝛ nullus redit ab inferisqui eis iſta renūciet. Ideo oſtendit ꝓph̓a quebona querenda ſunt reſpondens eoꝝ interrogationi et dicens.Signatū eſt ſuꝑ nos lumen vultus tuidn̄e: dediſti leticiā in corde meo.Signatū eſt ſuꝑ nos lumē vultus tui domine) vt denarius imagine regis vt cera ſigillo eiꝰ .i. deſuꝑ eſt nobis infuſum et imp̄ſſum lumen a vultu tuo luminoſo: lumen ſcꝫnaturale ad cognitōeꝫ agendoꝝ: lumē fideiet gr̄e ad cognitionē ſuꝑnaturaliū et ſperandorū ſcꝫ eternoꝝ. Unde iam non iſta vana ettranſitoria bona querimus ſed illa celeſtia eteterna. et ꝑ hec (dediſti leticiam) ſpūalem magnam (in corde meo) de tanto bn̄ficio. vn̄ nōforis in vanis ſꝫ intus in corde vbi habitatdeus querēda eſt leticia: ibi enī ſunt vera bona. Sed hoīes tꝑalia ſectantes iſta nō vidētde quibꝰ ſubditA fructu frumenti vini et olei ſui: multiplicati ſunt.A fructu frumenti vini et olei ſuiſ .i. cupiditate ⁊ vbertate tꝑaliū. Hec tria magis humanis vſibꝰ neceſſaria ponit ꝓ om̄ibꝰ diuitijs in quibꝰ multiplicari et btī fieri queruntqui nō querūt verū bonū. et qui nō vident intra ſe regnū celoꝝ (multiplicati) .i. multipliciter diſtracti (ſunt) illi multi ſola tꝑalia amplectentes. Multiplicatio enī nō ſemꝑ vbertatem ſignificat: ſꝫ ad multa diſtractōꝫ quiamens que verū bonū amare neſcit in tot diuiditur quot ꝯcupiſcit vt erumnoſa cogitatōne diſtracta ſimplex bonū videre nō poſſit
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten