Druckschrift 
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Einzelbild herunterladen
 

quo artius mala tꝑalia premūt: eo latius bona celeſtia ꝯcupiſcūt. Qui aūt ſic beneficusmihi iam fuiſti adhucMiſere mei: et exaudi orōnem meam.Miſere mei) et ſuccurre mihi indigēti. q.d. Qui miſertus es de iuſticia et dilatatōneadhuc miſerere ꝯtra miſerias huius vite quemulte ſunt et diuerſe. ceptaqꝫ in me miſericorditer ꝑfice (et exaudi orōnem meā) quā ad tefundo et imple qd̓ poſtulo. ergo iterū rogat iam ſe exauditū indicauerit ideo fit vtvnde eſt exauditus adhuc exaudiat̉: autin quo eſt ꝑfectus ꝑficiatur. aut ꝓpter alios inchoantes vt in illis qd̓ inchoauerūtficiatur. Et cum ita ſit de meFilij hoīm vſqꝫ graui corde: vt quid diligitis vanitatē et queritis mendactuꝫFilij hoīm) qui vti rōne deberēt (vſqꝫquograui corde) eſtis .i. qͣꝫ diu cor pondere iniqͥtatis grauatis et cor ſurſum ad cogitanduminuiſibilia leuatis: differētes ꝯuerti malam ꝯſuetudinē graues effecti (vt quid) .i.fructu qua vtilitate (diligitis) et voto amplexamini (vanitatē) .i. terrena et tꝑalia vanaſunt qꝛ ſicut vmbra tranſeūt durare pn̄t(et queritis) labiore (mendaciū) qꝛ amatores ſuos decipiūt̉ et faciūt qd̓ ꝓmittunt.ꝓmittunt enī ſecuritatē et ſoluūt timorē. promittūt libertatē et beatitudinē et faciūt ſeruūet miſerū. Nec tm̄ ſcitote fugiatis. ſedEt ſcitote qm̄ mirificauit dn̄s ſcm̄ ſuū:dn̄s exaudiet me clamauero ad.Et ſcitote) quid ſeqͣmini (qm̄ mirificauit)id eſt mirificū et mirabilē fecit reddidit (dominus) pater (ſanctū ſuū) qui eſt ſcūs ſctōꝝ:in ſe ſanctus et alios ſanctificās quē mirificauit et clarificauit in ꝯceptōne et natiuitate.in p̄dicatōe. in paſſione. in morte in aſcenſione. ad quē ab amore mundi cōuerti debetiset eum (dn̄s exaudiet me) vt certitudinaliter ſpero ( clamauero ad eum) orādo. q. d.ita faciet et vobis ſi iſta vana atqꝫ mendaciapoſtpoſueritis et in ip̄m ſolū ſpem vr̄am poſueritis. vel (ſanctū ſuū) quēlibet qui iſta terrena poſtponit ac ſolū deū deſiderat et querit (mirificauit) qꝛ virtutibꝰ miris et ſanctitate exornat.Iraſcimini nolite peccare: dicitis incordibꝰ vrīs ī cubilibꝰ vrīs ꝯpugimī.Iraſcimita) ergo zelum: vicijs. diabolovanitatibꝰ et mendacijs vel vobis ip̄is valde penitēdo de p̄teritis pcc̄is et indignando ad tam abiecta vilia corruiſtis (et nolitepeccare) vlterius. de his autē (que dicitis incordibꝰ vr̄is) vel viciū iraſcendo vel malecogitando. (et in cubilibꝰ vr̄is) .i. in ip̄is cordibus que ſunt cogitationū cubilia (ꝯpungimini) dolore penitentie .i. talia reprimiteꝯſentiendo rōne et de ip̄is pnīam agite et incordibꝰ vr̄is penitentiā delete: ſacrificiūtriti cordis deo offerētes. Et poſt pnīamSacrificate ſacrificiū iuſticie et ſperatein dn̄o: multi dicūt qͥs on̄dit nob̓ bona.Sacrificate ſacrificiū iuſticie) .i. ad placādum deū ꝯpunctōi bona oꝑa addite et offerte ei iuſticiā in oꝑbꝰ veſtris tanqͣꝫ ſacrificiūet facite oꝑa iuſta ſunt ſacrificia deo grataet ſic oblato ſacrificio (ſperate) .i. ſperare poteſtis (in dn̄o) aliter enim eſſet p̄ſumptio: ſed(multi) ſcꝫ vani increduli deſperati: dicūt(quis on̄dit nobis bona.) ſcꝫ iuſticie facienda vel illa eterna inuiſibilia de quibꝰ ip̄i dubitant et deſperāt qꝛ nullus redit ab inferisqui eis iſta renūciet. Ideo oſtendit ꝓph̓a quebona querenda ſunt reſpondens eoꝝ interrogationi et dicens.Signatū eſt ſuꝑ nos lumen vultus tuidn̄e: dediſti leticiā in corde meo.Signatū eſt ſuꝑ nos lumē vultus tui domine) vt denarius imagine regis vt cera ſigillo eiꝰ .i. deſuꝑ eſt nobis infuſum et imp̄ſſum lumen a vultu tuo luminoſo: lumen ſcꝫnaturale ad cognitōeꝫ agendoꝝ: lumē fideiet gr̄e ad cognitionē ſuꝑnaturaliū et ſperandorū ſcꝫ eternoꝝ. Unde iam non iſta vana ettranſitoria bona querimus ſed illa celeſtia eteterna. et hec (dediſti leticiam) ſpūalem magnam (in corde meo) de tanto bn̄ficio. vn̄foris in vanis ſꝫ intus in corde vbi habitatdeus querēda eſt leticia: ibi enī ſunt vera bona. Sed hoīes tꝑalia ſectantes iſta vidētde quibꝰ ſubditA fructu frumenti vini et olei ſui: multiplicati ſunt.A fructu frumenti vini et olei ſuiſ .i. cupiditate vbertate tꝑaliū. Hec tria magis humanis vſibꝰ neceſſaria ponit om̄ibꝰ diuitijs in quibꝰ multiplicari et btī fieri queruntqui querūt verū bonū. et qui vident intra ſe regnū celoꝝ (multiplicati) .i. multipliciter diſtracti (ſunt) illi multi ſola tꝑalia amplectentes. Multiplicatio enī ſemꝑ vbertatem ſignificat: ſꝫ ad multa diſtractōꝫ quiamens que verū bonū amare neſcit in tot diuiditur quot ꝯcupiſcit vt erumnoſa cogitatōne diſtracta ſimplex bonū videre poſſit