de qͦ bonus exultat et dicit illi ita. ſed ego.In pace in idip̄m: dormiā ⁊ requieſcā.In pace) mentis (in idip̄m) .i. in deo quiſꝑ eſt in ſe manens et immutabilis (dormiāhic in pn̄ti ſomno gr̄e cū om̄i ſuauitate quieſcendo ab om̄i ſtrepitu huiꝰ ſeculi ſecretuset a mortalibꝰ rebꝰ alienus mūdiqꝫ oblitus.(et requieſcā) in futuro in pace eternitatꝭ qn̄nō erit qͥ exterreat .i. vere ⁊ plene tūc quieſcāfruendo vita beata et eterna. O qͣꝫ felix eſt qͥhoc meret̉ dicere ⁊ exꝑiri. Et hoc vere erit qꝛiam eſt ſpes q̄ nō ꝯfundit. Et hͦ eſt quod ait.Quoniam tu dn̄e ſingulariter in ſpe: cōſtituiſti me.Qm̄ tu dn̄e ſingulariter in ſpe conſtituiſtime) .i. ego ſingularis ſperaui et ſperata recipiam: illi aūt nō ſperauerūt et ideo digna factis recipient. vel (cōſtituiſti me) .i. ſtabiliſti.(ſingulariter in ſpe) .i. in vna ſingulari ſpe:qua ſingulariter vnū et verum bonū ſperat̉:quia hanc vnā petij a dn̄o: illi autē ecōtra inmultiplicitate ſeculi ſperantes ab hac vnitate diuiduntur. Bonū ergo eſt et vtile vnumquerere et illi adherere nō ꝑ multa diſtrahi etvagari.Oratio.¶ Exaudi nos dn̄e et in tribulatōnibꝰ nr̄is miſerere nobis ⁊ qui ſolus magnificaris in populis ſpūalem leticiā tribue in ſpe futurorūmunerum ꝯſtitutis. Per dn̄m.Pſalmus Dauid de orōne eccleſie denunciās iniuſtos a beatitudine excludendos et ecōtra iuſtos eternaliter premiandos.pͣs. v.Erba mea auribꝰꝑcipe dn̄e: intellige clamorē meūAuctor pſalmi ꝓpheta Dauid.Titulus hic eſt in finē ꝓ ea que ꝯſequit̉ hereditatē. Id eſt psͣ ille dirigēs nos in finē .i. hereditatem eternā que eſt ꝯſummatio: eſt ꝓ eaſcꝫ Sara libera .i. eccleſia que cōſequit̉ hereditatem ꝓmiſſam ſcꝫ vitam eternam excluſaemula ſua ſcꝫ agar ancilla .i. ſynagoga. Materia: cōmendatio diuine iuſticie in reprobatione maloꝝ. Intentio: fideles exemplo orādi et bn̄ oꝑandi inuitare ad beatitudinē eosqꝫ inducere vt exemplo dei odio habeāt iniquitatē et malos: appetantqꝫ cū bonis et iuſtis in futuro ſe fieri glorioſos. Sentētia ingenerali. ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona eccleſi poſcens orōem ſuam a deo exaudiri p̄dicat hereticos ſciſmaticos peccatores malignos et quoſcūqꝫ ſuos inimicos a beatitudine excludendos: bonoſqꝫ ⁊ iuſtos eternaliterpremiandos. Snīa in ſpeciali. Quia ſupraexhortatus eſt infirmos ad eternā hereditatem nūc docet orare vt ꝑueniant ad eandem.Eccleſia ergo orat a malitia ſeculi ſeꝑari etad deū ꝑuenire dicens. (Uerba mea) .i. orispſalmodiā (auribꝰ ꝑcipe dn̄e) aures dei ſuntpotentia et miſericordia quibꝰ nos audire dignatur. ꝑ potentiā quidē p̄t: ꝑ miſcd̓iaꝫ vult(intellige clamorē meū) .i. intenſum affectuꝫcordis ex quo ꝓcedit clamor oris. Clamorenī in ſcripturis nō vocis ſed cordis eſt: qn̄gemitus noſter ⁊ ꝯſcientia dep̄catur. vn̄ perhoc ꝙ dicit intellige notat̉ clamor eſſe ſpūalis nō vocalis. Et qꝛ ore et corde clamo.Intende voci orationis mee: rex meuset deus meus.Intende voci orōnis mee) ꝑducendo adeffectū. ac ſi diceret. Sic audi verba ſic intellige deſideria vt ꝓbet rei effectus te intentuꝫeſſe meis orōnibꝰ (rex meus) ꝑ ſpecialē ꝓuidentiam et ꝓtectōeꝫ ⁊ qꝛ me regendo regnasin me ⁊ nō regnat peccatū (et deus meus) perverum cultū et fidem et qꝛ nō eſt venter autlibido vel aurū deꝰ meus. Cām qͦꝫ exauditionis ſubiūgit dicēs. Et merito exaudies.Qm̄ ad te orabo dn̄e: mane exaudies vocem meam.Qm̄ ad te) ſolum ꝓmerendū (orabo dn̄e)et non ad aliū. q. d. eccleſia. oraui nec ſum exaudita. nec tn̄ deſiſtam et qꝛ ab illis a quoꝝoculis nox peccatoꝝ nondum receſſit viderinō poteris (mane) ſcꝫ infuſione gr̄e .i. ſtatimvt nox ⁊ tenebre peccatoꝝ fugere ceꝑint et ſoliuſticie in cor meū venerit ſtatim in principio bonioꝑis. (exaudies vocem meā) .i. oſtēdes vel intelligā meam vocē exauditā. eſt enīmeū velle tuū ꝑficere. vndeMane aſtabo tibi et videbo: qm̄ nō deusvolens iniquitatem tu es.Mane) ſcꝫ peccatoꝝ nebulis diſcedentibus et gr̄a infuſa .i. in luce virtutū (aſtabo tibi) et adherebo. q. d. nō ſedebo. nō iacebo interrenis quieſcēs. ſed mente directus ero adeterna ⁊ ꝑſeuerans. Aſtare enī rectitudinemſignificat et ꝑſeuerantiā (et videbo) te mūdocorde mereborqꝫ exauditōeꝫ tuā nō enī videtdeū qui terrenis adheret ſꝫ qͥ in mane virtutum deo aſtat (qm̄ tu es deus nō volens iniquitatē) et ideo ab iniquis nō videris ſꝫ iniquitate tranſeunte fit mane vt videaris.Neqꝫ habitabit iuxta te malignus: neqꝫꝑmanebūt iniuſti ante oculos tuos.