multa vicia eccleſiā et fidelē aīam tribulantet impugnāt. Et qm̄ plerūqꝫ coaceruatōe aduerſarioꝝ et vicioꝝ ſubripit deſperatio ſantatis veriſſime dicit̉. Multi dicūt aīe mee)nō verbis: ſꝫ effectu vt eam deſperare cogant(non eſt ſalus ip̄i in deo eius) .i. ꝙ ampliusnō cures: vel non poſſis ſaluare eā. tū qui esdeus .i. creator eius. ſed in om̄i tribulatōe etoppugnatōe ſꝑ dicendū eſt qd̓ ſequitur (Tuaut dn̄e ſuſceptor meꝰ es) .i. defendis ab impetitōne hoſtiū me ꝯfugientē ad tuū adiutorium (gloria mea) nō mihi tribuo ꝙ p̄ualeonō in me vel in hoc ſeculo ſed in te deo meoglorior. (et exaltans caput meū) caput ecc̄ieeſt chriſtus primus in celū exaltatꝰ: caput fidelis aīe eſt mens a qua ſenſus ſicut mēbraa capite regunt̉ quā deus dono ſue gr̄e eleuat vt legi dei ſeruiat et vt ad deū reſpiciensinſidias diaboli et tentatōnes euadat: facileenī laqueos vitat in terris qui oculos habetin celis. (Uoce mea) nō vicarij: in orando. p̄dicando. oꝑando et om̄i bono (ad dn̄m clamaui) intente dep̄cando ita vt ſonus vocisabintentōe cordis nō diſcreparet. Uox aliena dicit̉ que eſt oris mei et nō cordis: alia eſtet oris et cordis. alia eſt cordis tm̄ qꝛ or̄o eſtpius animi affectꝰ in deū tendens. qui ne pigritetur qn̄ꝫ ꝓrumpit in vocē. Ille etiā nonſua voce clamat qui dicit dn̄e et q̄ p̄cipiunt̉nō facit. (et exaudiuit de mōte ſcō ſuo) qꝛ preces meas nō ex meis meritis ſꝫ ex ſua ſanctamiſcd̓ia fuſcepit. (Ego dormiui) olim mortaliter peccādo ⁊ in vicioꝝ ignauia iacendo:et a bono oꝑe torpendo. (et ſoporatus ſum)in ip̄is pcc̄is et vicijs aſſueſcendo et delectabiliter ꝑſeuerando (et exurrexi) ab hͦ ſomnomortis penitendo nō ꝑ me: ſꝫ (qꝛ dn̄s ſuſcepit me) iuſtificando qꝛ viuificante gr̄a euigilare ⁊ exſurgere me fecit et ad bona oꝑa excitauit. Et ideo (Nō timebo milia ppl̓i circundantis me) .i. infinita hoſtiuꝫ genera. Is enīquē dn̄s ſuſcitat et ſaluat tanto oīm malorūmultitudinē nō timet quāto vnū oīpotentēdeū ꝓtectorē habet. Sꝫ qꝛ p̄deſtinatio p̄cibꝰiuuat̉ (exſurge dn̄e) fer opem: et (fac me ſaluum) Et nō ſine ſpe ero. Qm̄ tu ꝑcuſſiſti) .i.ꝑcutiēs in futuro ſcꝫ in fine ſeculi (oēs aduerſantes mihi ſine cauſa) et iniuſte ſcꝫ diabolum ⁊ ſuos ꝑſequētes nūc bonos (dentespeccatoꝝ cōtriuiſti) .i. auctores vicioꝝ qͥ mec̨onāt̉ p̄cidere de chriſti corꝑe ꝯteres finalit̓ip̄os et eoꝝ verba ac facta ad nihilū redigendo. Et qꝛ cauenda eſt ſuꝑbia et deo totū attribuendum: ſequitur. ¶ Dn̄i eſt ſalus) et hec eſtOratio.tota ſpes noſtra.¶ Effunde dn̄e bn̄dictōeꝫ tuā ſuꝑ ppl̓m tuūvt tua reſurrectōe muniti nō timeamꝰ ab aduerſantiū vicioꝝ milibꝰ circūdari. Per do.Pſalmus de orōe eccleſie vel cuiuſlibetꝑfecti ad deū in tribulatōe ac de fructuoſa et vtili morū informatōe. hͣs. iiij.Um inuocare exaudiuit me deꝰ iuſticie mee: in tribulatōe dilataſti mihi.Auctor huius pſalmi ꝓph̓a Dauid. Titulus talis eſt. in finē psͣ cantici dauid. Hoc ēpsͣ ille qui dicit̉ psͣ: qꝛ eſt de moribꝰ et monetad bene agenduꝫ. psͣ. dico cantici: qꝛ agit dementis leticia faciēs mentionē de iocunditate eterna: dirigēs nos in finē .i. in chriſtū qͥ eſtfinis ꝯſummans et ꝯſummatio fideliū in p̄ſenti ad iuſticia in futuro ad coronā. eſt Dauid .i. eccleſie manu fortis. Un̄ ſciendum ꝙvbi in titulo psͣ tm̄ ponit̉: ibi ſimpliciter demoralitate tractat̉. vbi aūt canticū tm̄: oſtenditur ꝙ de iocūditate agit̉. Et vbi p̄cedit psͣet canticū ſequit̉ de moralitate tractatus habetur. ita tn̄: vt mentio fiat de remuneratōnead quā tendit moralitas. vbi ergo p̄cedit canticum ⁊ ſuccedit psͣ: de iocunditate remunerationis fit ſermo ſic tn̄ vt de moralitate perquā habet̉ aliqua fiant. Materia ecc̄ie tribulate ad deū or̄o et moralis informatio. Intētio ꝑſuadere hoībꝰ vt a vanis et malis ad vera et bona ſe ꝯuertant et terrena negligendoeterna appetāt. Snīa ī generali. ꝓph̓a in iſtopsͣ orat in ꝑſona eccleſie et cuiuſlibet viri ꝑfecti in tribulatōe exiſtentis vt eiꝰ oratio exaudiatur. increpās infideles ⁊ pcc̄ores quiavanitatē ſequant̉: monetqꝫ oēs vt ſacrificiūiuſticie deo immolent: vnde ingentia eiꝰ bn̄ficia obtinēt et ꝯſequūtur. Sn̄ia in ſpecialipoſt capitis reſurrectōꝫ de qua iam ſupra dictum eſt infirma mēbra ad eternitatē exhortans dicit (Cum inuocare) .i. ex intimo cordis vocarē deū ꝑ deuotā orōnem (exaudiuitme) in tribulatōne poſitū (deus iuſticie mee)ſcꝫ dator auctor et remunerator. Illos ergoexaudit qͥ inuocāt .i. intus vocāt ꝓ ſpūalibꝰnō extra ꝓ tꝑalibꝰ. deinde mutat ꝑſonā trāſeundo a tercia in ſcd̓am dicēs (in tribulatōe)quā paſſus ſum (dilataſti mihi) .i. amplumcor dediſti ad toleranda maiora et ab anguſtijs triſticie in latitudinē gaudij me duxiſti.In hoc ꝓſunt iuſtis aſpera tribulatōis quiadum tribulant̉ in corꝑe dilatant̉ in mente et