Druckschrift 
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Einzelbild herunterladen
 

ad paſſionis ꝯſtantiā exemplo chriſti hortari. Snīa in generali. ꝓph̓a in iſto psͣ. in ꝑſona chriſti hoīs loquit̉ ad pr̄em de multitudine ꝑſequentiū ꝯfitet̉ dei pr̄is aſſiſtētis p̄ſidiū. ſueqꝫ a ſomno mortis reſurrectōis p̄coniū aduerſarioꝝ exterminiū. Snīa in ſpeciali. p̄cedēs psͣ oſtēdit p̄ualuiſſe chriſtoprincipū fortitudinē. hic on̄dit et p̄ualeremultitudinē. Chriſtꝰ ad pr̄em loq̄ns et detot ꝑſecutoribꝰ qͣi āmirans dicit ¶Dn̄e) pater(qͥd multiplicati ſunt tribulāt me) inſidiando. q. d. fruſtra. Tam ſcꝫ multiplicati ſunt vt pontificibꝰ ſacerdotibꝰ ſcribis phariſeis turbis: necnō cum gentiliū regibꝰ eorūqꝫminiſtris numero ꝑſeq̄ntiuꝫ ꝓpriꝰ acceſſeritdiſcipulꝰ vt de numero diſcipuloꝝ augeat̉numerꝰ ꝑſecutoꝝ (multi inſurgūt aduerſuꝫme) ſcꝫ vt me deprimāt: me manifeſte ꝑſequēdo et impugnando.Multi dicunt anime mee: non eſt ſalusipſi in deo eius.Multi) de meis inimicꝭ ꝑſecutoribꝰ: mihi et mortē ꝓmittendo inſultādo (dicūt) .i.dicendo ꝯminant̉ (aīe) .i. vite (mee) in rei euidentia ſcꝫ on̄dentes verbo oꝑe ( eſt ſalus ip̄i in deo eiꝰ) .i. in eo quē ſibi deū facit.eſt deꝰ ſaluabit nec liberabit de manunr̄a. niſi enī reſurrecturū deſperarent nec iudas traderet: nec illi occideret. Sed mentiuntur. qꝛ nihil ꝓficiūt: vn̄ ſequitur.Tu autē dn̄e ſuſceptor meus es: gloriamea et exaltans caput meum.Tu aūt dn̄e) pr̄ (ſuſceptor meus es) me abhoſtibꝰ liberādo (gl̓ia mea) in reſurrectōe meglorificādo et gl̓oſum faciendo. (et exaltanscaput meū) in aſcenſiōe. vel (caput) .i. menteꝫ hilaritatē et ſpem. in tāta paſſiōis hūilitate depoſita fuit fortitudinē amiſit.Et loquit̉ de deo a ſimili medici qui ſuſcipitegrum vt curet et ſaluet. hoc aūt merito mihi inde quia egoUoce mea ad dn̄m clamaui: et exaudiuit me de monte ſancto ſuo.Uoce mea) ſcꝫ voce cordis que deo ſonat.(ad dn̄m) ſcꝫ deum patrē (clamaui) ip̄m inuocando ad miſericordiā: et auxiliū eius implorando. clamor dicit̉ oratio ꝓpter vim intentionis. (et exaudiuit me) ipſis inuitis meſuſcitando liberādo (de monte ſancto ſuo)id eſt de altitudine ſue iuſticie. Iuſtū enī eratvt innocentem ſuſcitaret qui ſe ſed proalijs nocētibꝰ mori voluit. Et ſubiungit inquo ſit exauditus. dicens.Ego dormiui et ſoporatus ſum: et exſuirexi quia dn̄s ſuſcepit me.Ego dormiui) in cruce ſomnū mortis ſpōte ſuſcipiēdo. (et ſoporatꝰ ſum) in corde terre ſcꝫ in ſepulchro mortuꝰ qͥeſcendo (et exſuirexi) a morte de ſepulchro ꝓpria virtute ꝓcedendo. (qꝛ dn̄s) pr̄ in quē ſperabaꝫ (ſuſcepitme) in regno de pcc̄oribꝰ in celū aſſumendo.Surgēs enī a mortuis ſuſceptꝰ eſt in gloriadei pr̄is. Qn̄qꝫ hic pn̄s vel p̄teritū futuroponit: qꝛ in re futurū in viſione ꝓphetica p̄teritum vel pn̄s fuit. Et ideo qꝛ modo ſum liberatus et factus impaſſibilisNon timebo milia populi circundantisme: exſurge dn̄e ſaluū me fac deus meꝰ timebo) ampliꝰ (milia ppl̓i circūdantꝭme) .i. qui circūſtetit me pendentē in cruce qꝛ pn̄t mihi ampliꝰ nocere. ponit finitū infinito. vel qꝛ millenariꝰ numerꝰ ꝑfectus eſt. milia ppl̓i vniuerſa prauoꝝ multitudo deſignatur et vt timeā (exurge dn̄e) effectiueid ē fac me ſurgere a morte. qꝛ mos eſt ſcpͥture vt ꝑſone dei tribuat qd̓ in nobis facit. (ſaluum me fac deus meus) aīam meam ab inferis reducendo. EtQm̄ tu ꝑcuſſiſti oēs aduerſantes mihiſine cauſa: dentes peccatoꝝ cōtriuiſti.Qm̄ tu ꝑcuſſiſti) .i. ꝑcuties alios vltionevindicte ad dānatōꝫ. alios dolore pnīe ad ſalutē (oēs aduerſantes mihi ſine) iuſta vera. qꝛ pcc̄m feci ideo ex (dentes pccōꝝ)id ē maledica verba corroſiōes ꝑſeq̄ntiumme et dilacerantiū (ꝯtriuiſti) .i. in irritū ꝑduxiſti. Deinde qͣſi gr̄as ſua liberatōe agensdeoqꝫ ſalutē ſuam attribuēs conuertit verbaad homines. dicens. Ergo qꝛ ita eſt vt dixi:credite o homines quiaDomini eſt ſalus: et ſuper populum tuum benedictio tua.Dn̄i) et hoīm (eſt ſalus) vera .i. ad dn̄mꝑtinet ſaluare a morte pcc̄i ab om̄i malo: nemo ergo de ſe p̄ſumat. nos enī infirmi et imbecilles ſumꝰ. deinde orat ppl̓o imploratei bn̄dictōꝫ ꝯuertēs ad deū ſermonē et dicit.et tm̄ ſuꝑ me ſed (et ſuꝑ) totū (ppl̓m tuum)ſcꝫ chriſtianū de te ſperat ſalutē et de ſuꝑnis hꝫ qͥcqͥd boni hꝫ: o dn̄e ſit (bn̄dictio tua)ſcꝫ gr̄e glorie bona vie patrie ei ꝯferēdo.Poteſt ille psͣ accipi in ꝑſona ecēie vniuſcuiuſqꝫ fidelis dum tribulatōibꝰ p̄mit̉ dumtentatōibꝰ agitur tunc enī habet dicere Dn̄equid multiplicati ſunt qui tribulāt me: multi inſurgūt aduerſum me) Multi aduerſarij