Dic tanqͣꝫ lignū firmiter ſtabil̓ituꝫ ſecus decurſus aquaꝝ plantat̉: cū ꝑ infuſionē ſcī ſꝑritus in charitate radicat̉ ⁊ firmat̉. et qꝛ charitas nunqͣꝫ ocioſa eſt: ideo fructū bonorumoꝑm in tꝑe ſuo dabit: qꝛ ꝓ varijs tꝑibꝰ varia opera exercebit. Et folium eius .i. verbaeius non defluent in terram: ſed potius dedeo ⁊ de celeſtibꝰ loquitur. Uel nō defluēt inmortale peccatū. licet qn̄qꝫ fluāt: qꝛ ſermo eiꝰin veritate ꝯſiſtit: et a ſuꝑfluitate verboꝝ linguam ꝯpeſcit. facta qͦꝫ eius ꝓſperant̉: qꝛ mala bonis nō admiſcent̉. et bn̄ cepta vſqꝫ ad finem ꝑducunt̉. Nō ſolum aūt ꝓſpera: ſꝫ etiāaduerſa. non ſolū bona ſed etiā mala cooperantur ei in bonū. qꝛ poſt culpā fortior reſurgit et cautior ad iuſticiā redit: et miro modofit ꝙ vn̄ peccauit inde iuſtior exiſtit. Ubi auguſtinꝰ. Oīs ſcriptura ad imitationē mediatoris dei et hoīm hoīs chriſti ieſu fideles inuitat: vt ꝑ imitatōꝫ ad ſimilitudinē eius ꝑuenire mereant̉. Sic gͦ et hic primus pͣs docetcredentes vt largitorē ⁊ auctorē vere btītudinis ſequant̉ declinando mala et faciendobona: vt ꝑueniāt ad ſil̓itudinē eiꝰ. Ubi et hilarius. Specioſiſſimū aūt hoc ⁊ digniſſimūincipiendoꝝ pſalmoꝝ ſpūs ſcūs ſumpſit exordiū: vt humanā infirmitatē ꝑ ſpem btītudinis ad innocēs religionis ſtudiū adhortaretur: vt ſacr̄m dei corꝑati doceret: vt cōionēglorie celeſtis polliceret̉: vt penā iudicij demonſtraret: vt differentiā reſurrectōis oſtenderet: vt ꝓuidentiā dei in retributōe mōſtraret. ꝑfecta ſcꝫ ꝯſummataqꝫ reſurrectōe tanteꝓuidentie ordinē inchoauit: vt hoīm imbecillitatē ad fidei ſtudiū: btī viri ſpes illiceret:ſpei btītudinē ꝯꝑata ligni ſil̓itudo ſponderet: inſolentē impietatē intra metū denūciataimpijs ſeueritas coherceret. meriti dr̄am inconſilijs ſcōꝝ ꝯditōis ordo diſtingueret. deimagnificentiā in cognoſcendis iuſtoꝝ vijsequitas ꝯſtituta monſtraret.Effice nos dn̄e tanqͣꝫ fructuoſiſſimū lignuꝫante ꝯſpectū tuū: vt tuis imbribꝰ irrigati: mereamur tibi ſuauiū fructuū vbertate placere.Per dn̄m.Pſalmus de cōuentu infidelium cōtrachriſtu in ſua paſſione. Et de regni chriſti inſtitutōe et dilatatōe. pͣs. ij.Vare fremuerūtgentes: et populi meditati ſunt inania.Pſalmus iſte ſcd̓s eſt in ordine. et primꝰin titulo. Un̄ et in actibꝰ apl̓oꝝ primꝰ dicit̉.Auctor huius pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulusps dauid. hͦ eſt ps ille .i. tractatus ille qͥ dicit̉pͣs. qꝛ monet ad bn̄ oꝑandū. attribuit̉ dauidid eſt chriſto manu forti: qͥ agit hic de ſe regevt ſubijciamur ei. Materia: regnū chriſti: etꝯuentꝰ infideliū ꝯtra ip̄m. Intentio: ſubdere hoīes regno chriſti et eos ſpem bone vite:nō in ſe ip̄is ſꝫ in chriſto ꝯſtituere. Snīa ingenerali: ꝓph̓a in iſto pͣs. loquit̉ in ꝑſona ſuavl̓ chriſti de ꝯuētu infideliū cōtra chriſtū inſua paſſione: eorundēqꝫ infideliū deſtructōe.Itē de regni chriſti inſtitutōe ⁊ de ip̄iꝰ chriſti inenarrabili et̓na generatōe. Inſuꝑ de regni chriſti inſtituti dilatatōe. et dilatati veneratōe. Snīa in ſpēali. Increpās gͦ ꝑſeq̄ntesꝓph̓a vl̓ chriſtꝰ dicit. Quia chriſtus talis ettantus eſt qualē ⁊ quantū eū ꝓph̓a ſup̄ deſcribit. vel qꝛ talis ⁊ tātus ſum qualē et quantuꝫme ꝓph̓a deſcribit (Quare) .i. qua ſua vtilitate (fremuerūt) vt fere: ſine rōne (gētes) .i. gentiles ſcꝫ romani milites ꝯtra chriſtū vl̓ ꝯtrame talē ⁊ tantū (et ppl̓i) ſcꝫ iſrael .i. iudei (meditati ſunt inania) cogitātes extinguere chriſti vl̓ meū nomē ⁊ regnū ne ꝑderēt gentē ⁊ locū. q. d. fruſtra. qꝛ nō ſunt ꝯſecuti intentū ſedeuenit ꝯtrariū: nā qꝛ innocentē dn̄m occiderūt ideo nomē eiꝰ auxerūt ideo ⁊ gentē ⁊ locūꝑdiderūt. Miroqͣꝫ mō actū eſt vt dū ſuū cōſiliū implere ſe crederēt ꝯſiliū dn̄i nolentes etneſcientes implerent.Aſtiterūt reges terre et principes cōuenerunt in vnū: aduerſus dn̄m et aduerſus chriſtum eius.Aſtiterūt) ꝯtra regē celi (reges terre) ſcꝫ herodes prior qui pueros occidit. et poſteriorqui in morte chriſti ꝯſenſit. et pilatus vice regia fungentes. (et principes) iudeoꝝ ſcꝫ annas ⁊ cayphas (ꝯuenerūt ſil̓ in vnū) prauuꝫꝯſenſum et voluntatē (aduerſus dn̄m) patrēqui enī ꝯtradicit filio ꝯtradicit et pr̄i. (et aduerſus chriſtū eiꝰ) ſcꝫ filiū vel me vnctū preꝑticipibꝰ meis ⁊ ſic nō ſolū minores ſꝫ etiammaiores ſurrexerūt cōtra eū. Qd̓ adhuc futurum p̄uidebat in re tanqͣꝫ p̄teritū ponit ꝓptercertitudinē ꝓphetie: et qꝛ iā p̄terierat in oſtenſione. Hec ergo fecerunt dicentes.Dirumpamus vincula eorū: et ꝓijciamus a nobis iugum ipſorum.Dirūpamꝰ vincl̓a eoꝝ) .ſ. dn̄i pr̄is ⁊ chriſtieiꝰ. vl̓ chriſti ⁊ ſuoꝝ .i. obligatōes qͥbꝰ in eoꝝẜuitute alligari ⁊ detineri poſſimꝰ (et ꝓijciamus) a nob̓: ne dn̄ent̉ ſuꝑ nos (iugū ip̄oꝝ) .ſ.legē nouā ī quā volūt nos inducere eāqꝫ ceruici nr̄e īponēdo nos ligare. q. d. deſtruamꝰ
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten