vincula religionis chriſtiane. ne nos ſibi valeant aſtringere et ſubiugare. hoc aꝑte duriset rebellibus cōuenit. qui nolunt ſuaue iugūchriſti ſibi imponi. et qui renuunt ſuꝑioribꝰſubiugari. SedQui habitat in celis irridebit eos: et dominus ſubſannabit eos.Qui hītat ī celis) ſpūaliter .i. in ſcīs aīabꝰet angelis. vel in cel̓. i. celeſtibꝰ māſionibꝰ. ſcꝫdeus (irridebit eos) fcō .i. irriſibiles dabit cūnō impleuerint ꝓpoſitū. et iactantiā eoꝝ deriſione dignā faciet ⁊ on̄det: fruſtrando eā conatu ſuo (et dn̄s ſubſannabit eos) ſil̓r fctō. i.ſubſannatōe dignos reddet. cū in iudicio diſtricta vltōe puniet. qꝛ machinatōes ⁊ ꝯſiliapraua et iniqͥ maloꝝ nō ſortiunt̉ effectū bonum ſꝫ ſemꝑ veniūt eis in malū. vel in hͦ ſcl̓ovel in futuro. et qn̄qꝫ in hoc et in illo.Tunc loquet̉ ad eos in ira ſua: et in fuCrore ſuo conturbabit eos.Tūc) ſcꝫ in pn̄ti tꝑe (loquet̉ ad eos) ꝑ ſcripturas ⁊ ꝑ ſcōs (in ira ſua) .i. in cōminatōnepene. Uel (tunc) ſcꝫ in die iudicij (loquet̉ adeos in ira ſua) dura eos arguēs increpatōnequibꝰ an̄ tacuit in māſuetudine (et in furoreſuo) .i. implacabili vltōe ſcꝫ pena eterna) cōturbabit eos) in corꝑe et aīa. tūc enī diſtrictaaīaduerſione feriet: qͦs longanimitate ſue patientie an̄ tolerauit. Et ponit̉ hic cā ꝓ effectuſcꝫ ira ⁊ furor ꝓ vindicta quā ꝯminabit̉ ⁊ inferet qͣſi eſſet iracūdus ⁊ furioſus. qꝛ ira ⁊ furor nō cadit in deo. deinde eſt vox chriſti.Ego aūt ꝯſtitutꝰ ſum rex ab eo ſuꝑ ſyōmontē ſctm̄ eiꝰ: p̄dicans p̄ceptū eius.Ego aūt) cuius vincula dirūpere et iugūabijcere illi meditabant̉ (ꝯſtitutus ſum rex)ẜm hūanitateꝫ ab eo ſcꝫ a deo pr̄e (ſuꝑ ſyonmontē ſcm̄ eiꝰ) .i. ſuꝑ eccleſiā de iudeis q̄ radios fidei primo recepit ſicut mons quia adcos principaliter chriſtus miſſus fuit. Eccleſiam: ſyon montē ſcm̄ appellat: qꝛ deū ſeu deigloriā ſpeculat̉. et qꝛ alta in virtutibꝰ ⁊ firma(p̄dicans p̄ceptū eius) .i. doctrinā euangelij.ego quidē ꝑ me in iudea. ꝑ apl̓os vero in oīterra. Et qꝛ non tm̄ eſt rex ſuꝑ iudeos. ſed etſuꝑ gentes. ꝓbat etiā de gentibꝰ: dicens.Dn̄s dixit ad me filius meus es tu: egohodie genui te.Dn̄s) ſcꝫ pr̄ (dixit ad me) cuiꝰ dicere qn̄qꝫaccipit̉ ꝓ gignere vel facere ꝓ diſponere velꝓmittere (filius meus) conſubſtantialis (estu) ꝑ naturā (ego hodie) .i. eternaliter et in p̄ſentia eternitatis (genui te) verbū mihi coe-ternum. ex me ineffabili genitura. Uel tꝑaliter ꝑ ſpm̄ ſanctū ex virgine maria. Quia vero hodie pn̄tiam ſignificat. et qd̓ eternum eſtſemꝑ eſt: ideo de eterna generatōe aptius accipit̉ qͣꝫuis etiā accipi poſſit de tꝑali. Dixitergo et ꝓmiſit ei de gentibꝰ in hereditatē ſibidandis. vn̄ ſubiungitur. Et qꝛ filius meuses naturalis ideo.Poſtula a me et dabo tibi gentes hereditatem tuā: et poſſeſſionē tuam terminos terre.Poſtula) .i. poſtulabis cum hō factus fueris (a me) orando ꝓ fideliū ſalute. Uel (poſtula a me) .i. obedi mihi moriendo vt poſſispoſtulare. ipſe enī nunc interpellat ꝓ nobis.(et dabo tibi) potius qͣꝫ alij (gentes) .i. gentiles et natōnes mundi. (hereditateꝫ tuā) .i. vteas ad fructificandū excolas ⁊ quaſi iure hereditario poſſideas. (et poſſeſſionē tuā terminos terre) .i. nō ſolum ꝑtem gentiū ſed om̄eshabitantes terrā vſqꝫ ad fines eius. vt om̄esnoī chriſtiano copulent̉. et a te om̄es ad eoꝝſalutē et tuū fructū poſſideantur.Reges eos in virga ferrea: et tanqͣꝫ vasfiguli confringes eos.Reges eos). q. d. nō eris tirannus (in virga ferrea) .i. iuſticia inflexibili a rectitudine.De qua alibi dicit̉. virga directōis vel equitatis virga regni tui. que ideo dicit̉ virga qꝛrecta. ideo ferrea: qꝛ dura. Recta bonis. dura malis. blanda iuſtis. aſpera ꝑuerſis. (et tāqͣꝫ vas figuli ꝯfringes eos) rebelles quidemad interitū vt nunqͣꝫ viuificent̉: ſicut vas figuli fractū nunqͣꝫ reintegrat̉. ſed obedientesad vitā: ꝯterens in eis terrenas cupiditates:et quicquid de peccatoꝝ limo ꝯtraxerūt. Deinde eſt vox ꝓphete exhortantis.Et nūc reges intelligite: erudimini quiiudicatis terram.Et nunc) .i. ꝑ ea que dicta ſunt et quaſi iāinnouati cōtrito in vobis luto: facti (reges)iam valentes vos regere et quicqͥd in vobisſeruile et beſtiale eſt. (intelligite) q̄ dicta ſuntet quanta filius facit ac intelligenter agite: etſi ꝑ vos nō ſufficitꝭ (erudimini) ab alijs ⁊ adꝯfectōeꝫ tendite (qui iudicatis terrā) .i. ꝯgnoſcitis vos eſſe vaſa lutea et damnatis in vobis terrena. Uel (et nūc) chriſto rege ꝯſtituto (reges) terreni (intelligite) chriſti regiammaieſtatē ne temere dn̄emini (et erudimini qͥiudicatis terrā) ſcientes vos habere iudicemſuꝑiorē oīa clare intuentē. Nō enī intellectꝰꝓficit: ſi vſqꝫ ad eruditōꝫ vite nō ꝑuenit.