petimus vt deus nobis intendat. Quō autēꝑbabile eſt ꝙ hͦ faciat deus: ſi nos nobis nōintendimꝰ? Un̄ Bernardus. Quō mihi intendit qui mihi non intendo. Item qd̓ magis efficax eſt in orōne eſt ex ꝑte cordis. Un̄Augꝰ: Potius ad vocē cordis qͣꝫ corꝑis aures eius. Et Iſidorus Oratio cordis eſt nōlabioꝝ: neqꝫ enī deus dep̄cantis verba intendit: ſed orantis cor aſpicit. Qui ergo cor nōhabet in orōe: ſubtrahit qd̓ melius eſt in oratione. Neceſſaria eſt ergo cordis intentio vtqd̓ ore p̄camur hͦ etiā mente meditemur. Adhoc hortabat̉ Bernardus dicēs. Uos moneo pure intereſſe laudibꝰ diuinis: vt nil aliud dū pſallitis qͣꝫ qd̓ pſallitis cogitetis. ſpūsenī ſcūs illa hora grata nō recipit: quicqͥd aliud qͣꝫ debes neglecto eo qd̓ debes obtuleris.Et iterū: ad pſalmodiā ſꝑ cor habeas niſi adaliud ſublimiꝰ rapiaris. Oīm enī que ibi dicuntur vſqꝫ ad vnā lr̄am te noueris ꝓ certodebitorē. vel dicendi in choro tuo vel audiēdi in alio. Inter oīa aūt oꝑa bona vt teſtaturabbas Agathon orare deū eſt difficillimū etplus habet laboris. qꝛ ſꝑ demones feſtinantinterrumꝑe orōem: ſcientes ꝙ ex nulla re impediunt̉ ſicut ꝑ orōꝫ fuſam ad deū. Et indeeſt ꝙ in pͥncipio oīm horaꝝ canonicaꝝ munientes nos ſigno crucis ꝯtra infeſtatōes diaboli dicimꝰ. Deus in adiutoriū meū intende. de cuiꝰ ꝟſiculi efficacia in collatōe abbatꝭIſaac dicit̉. ꝙ recipit oēs affectus quicunqꝫpn̄t hūane nature inferri. et ad oēs incurſusꝯuenienter aptat̉. Habet enī ꝯtra oīa diſcrimina imminētia ꝓtectōeꝫ diuine inuocatōis.habet ꝯſideratōeꝫ ꝓprie fragilitatis. habet fiduciā exauditōis. Oībꝰ infeſtatōeꝫ demonūpatientibꝰ inexpūgnabilis murus eſt: et clipeus munitiſſimꝰ: defendēs nos ꝯtra oīm viciorū impugnatōꝫ. In qͣcunqꝫ enī tribulatōevel neceſſitate cōſtitutꝰ: habet dicere: deus inadiutoriū meū intende: dn̄e ad adiuuandume feſtina. Sciendū aūt ꝙ ſicut dicit Augꝰ.ſi qͥs parū intelligat pſalmū credat tn̄ aliqͥdboni eſſe in eo qd̓ cantat: nō oīno ſine fructueſt. Idem credo ſi qͥs bn̄ ītelligat et conet̉ intendere: ſed ex fragilitate diſtractus nō attendat actualiter ei quod cantat.Circa quartū ſcꝫ qualiter quis ad orōeꝫ ſedebet p̄parare Notandū eſt: ꝙ ſicut in collatōne abbatis Iſaac dicit̉. qͣles in orōibꝰ volumus inueniri: tales nos an̄ orōis tꝑs p̄parare debemus Ex p̄cedenti enī ſtatu mens inſupplicatōe format̉. et idcirco qͥcqͥd volumꝰvt nobis orantibꝰ nō ſubrepat: an orōem denoſtro pectore debemus euellere. Quicquidenī an̄ horā orōis mēs nr̄a ꝯcepit: neceſſe eſtvt hoc nobis orātibꝰ ꝑ recordatōꝫ occurrat.Studeat gͦ frater vt cogitationū tumultꝰ valeat euitare ⁊ pͥuſqͣꝫ incipiat̉ officiū cor ad deuotionē excitare. Ideo enī tā deſides ⁊ tepidi ſumꝰ in diuino officio qꝛ an̄ nō ſumus deuotōne excitati et ita eximꝰ ſicut intrauimusfrigidi ⁊ diſſoluti. Cū ꝟ̓o officiū incipit̉ cōgitatōibꝰ vagis iā reiectis: mentē ſurſum addeū habeamꝰ intendētes his q̄ pſallunt̉. Alioquin ſi pͥmo cogitatōibꝰ aditu p̄buerimuspoſtea tumultꝰ eaꝝ vix euadere poterimus.Antiquus enī hoſtis ſerpēs lubricus eſt: cuius ſi capiti nō reſiſtit̉ totꝰ in intima cordisdū nō ſentitur illabit̉. et vt fortis armatꝰ cōnatur cuſtodire atriū ſuū. Et ꝯtra hͦ multuꝫvalet ſi mox frater vt a ſomno euigilat cogitatōes abijciat: quibꝰ eū diabolus occuparevellet: et pͥmitias cogitationū ſuaꝝ et actionum offerat dn̄o in orōe: vel aliqͣ bona meditatōe cū corꝑis exercitatōe: videlicꝫ genuū flexione manuū ꝓtenſione. brachioꝝ in modūcrucis expanſiōe. totiꝰ corꝑis ꝓſtratōe ⁊ ſil̓ibus vt docet̉ in. xxi. patrū collatōe. ex qͥbusaffectus deuotōis excitat̉ ⁊ ſpūs incaleſcit: etex hͦ frater tota die deuotior ⁊ expeditior erit.Sciendū etiā ꝙ ſicut collatōe. ix. dicit̉. vt eoferuore ⁊ puritate qua debet emitti poſſit orohͦ nob̓ ſunt penitꝰ obẜuāda. Primo enī ſollicitudo reꝝ tꝑaliū ē penitꝰ abſcidēda. Scd̓ovt nulliꝰ negocij curā īmo nec memoriā admittamꝰ. tercio vt detractōes vaniloqͥa ⁊ oēsſcurrilitates ſil̓r amputemꝰ. qͣrto ire ⁊ triſtitie ꝑturbatio ē eruēda funditꝰ. qͥnto vt fomitē carnalis ꝯcupiſcētie: a corde nr̄o radicitꝰeuellamꝰ. et ita q̄buſlibet vicijs penitꝰ abſciſis: iactāda ſunt primū fundamēta hūilitatꝭꝓfunde q̄ turrim illā p̄celſam celos penetrātem feruorē ſcꝫ ⁊ deuotōꝫ orōis valeat ſuſtentare. deinde ſupponēda eſt virtutū exſtructioꝑ quā mens ab om̄i euagatōne lubrica poſſitcohiberi et ad ꝯtemplationē diuinā ⁊ exceſſus theoricos incipiat ſublimari: ac ſi ſemꝑſibi dicatur ſurſum corda.Circa quintū et vltimū ſcꝫ de orōis inſtātia ⁊ eiꝰ exaudibilitate. Eſt ſciendū ꝙ oportꝫinſtāter orare. Un̄ p̄ceptor nr̄ nō ſimpliciterait orate: ſed inquit orōibꝰ inſtate. Nō enī ꝓpter hͦ eſt deſiſtendū: ſi obſtrepentiū cogitationū tumultꝰ mentē ab orōe abſtrahat: aut ſinō ſtatim deꝰ exaudiat. ſꝫ ē ꝑſeuerāter inſtandū orādo atqꝫ pſallēdo: qͦuſqꝫ importunasdeſiderioꝝ carnaliū ſuggeſtiones que nr̄is
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten