ſalutaris ſcꝫ libri diuine laudis. Nam p̄tervtilitates ſupͣ poſitas etiā ex hͦ diſtractōes ꝑvarias cogitatōes pluriū fantaſmatū: diaboli inſtinctu et ſuggeſtione incidētes: ac ip̄osorantes ⁊ pſallētes ꝑiculoſe impediētes facilius euitant̉. tediū orandi et pſallendi meliꝰtollit̉. intereſſe diuino officio quilibet eo amplius delectat̉. fructu orōnum ſuaꝝ nō priuatur. meritū ſuū auget̉. tota celi curia letificatur et iocundat̉. Un̄ hoꝝ gr̄a an̄qͣꝫ ad expoſitionē lr̄e accedat̉ aliqua eccleſiaſticis viris et maxime religioſis vtilia ſunt p̄mittenda. Et qꝛ pſalmus dicit̉ laus dei cū cantico.Primo videndū eſt de vtilitate cātus vocal̓.ſcd̓o de mō cantādi atqꝫ pſallendi. tercio deattentōe in officio diuino ⁊ alijs orōibꝰ adhibenda. qͣrto qͣliter qͥs ad orōꝫ ſe dꝫ p̄parare.qͥnto de orōis inſtātia ⁊ eiꝰ exaudibilitate.Circa primū ſcꝫ de vtilitate cantꝰ vocalistus rep̄hendāt: eccleſia tn̄ nō ſine multa rōneeos inſtituit: habet enī hmōi cantꝰ ſeu iubilus multos effectus vtiles: Unꝰ eſt ꝙ cor liq̄facit in affectū ſcm̄. Un̄ de Augꝰ. ſcriptū ēꝙ flebat vberrime in hymnis ⁊ canticꝭ: ſuaue ſonantis ecc̄ie vocibꝰ vehemēter affectus.Et iterū ꝙ intentus modulatōi hymnoꝝ etmelodie pſalmoꝝ reficiebat̉ delectabiliter: etflebat hilariter. Itē iubilus laudis mentē eleuat oculos cordis attollit. vn̄ multi rapiunt̉in extaſim in hmōi iubilatōe. Ee ideo poſtdictū eſt in psͣ. in ecc̄ijs bn̄dicite dn̄o: ſequit̉ibi. beniamin in mētis exceſſu. Itē triſticiaꝫmalā depellit. Un̄ glo. ſuꝑ illud Iacobi. triſtatur aliquis vr̄m oret et pſallat ⁊cͣ. Crebrapſalmodie dulcedo nociue triſticie peſtē repellit. Ideo dicit dauid. Exultabunt labiamea ſcꝫ interiora ⁊ exteriora cū cātauero tibi.Itē p̄parat viā cordis dn̄o: ad infuſionē ml̓tiformiū gr̄aꝝ. Un̄ psͣ. Pſalmū dicite noī eiꝰet ſic iter facite. Et in libro regū dicit̉: ꝙ cumcaneret pſaltes facta eſt ſuꝑ eū manꝰ dn̄i. Etiſti ſunt qͣtuor effectꝰ in aīa. Itē diabolū fugat. Un̄ in libro regū dicit̉ ꝙ Dauid pſallente recedebat ſpūs malus a ſaul ⁊ meliꝰ habebat. Itē deū delectat. Un̄ in canticꝭ ip̄e dicitecc̄ie. Sonet vox tua in auribꝰ meis vox enītua dulcis. Itē militantē eccleſiā vertit in ſil̓itudinē triūphātis: q̄ ſꝑ iubilat et laudat. Un̄Bern̄. Nihil in terris ita ꝓprie repn̄tat quendam celeſtis habitatōis ſtatū ſicut alacritaslaudantiū deū. Itē inimicos ꝯturbat. vn̄ inlibro ꝑalip. Cūqꝫ cepiſſet laudes canere vertit dn̄s inſidias inimicoꝝ ⁊ ꝑcuſſi ſunt. Felices effectus iſti felicis iubilatōis. Que duritiam cordis reſoluit. q̄ terrenā mentē eleuat.q̄ triſticiā ſeculi depellit. q̄ ad ſuſceptōꝫ diuine bn̄dictōis preꝑat. q̄ diabolū fugat: deū delectat. militantē eccleſiā triūphanti aſſimilathoſteſqꝫ ip̄iꝰ ꝯfundit. O ergo qͣꝫ vtile ⁊ qͣꝫ ſalubre eſt canere ac deuote frequenter pſallerepſalmos: ꝓpter iſtos ⁊ alios prius tactos fructus et effectus ſalutares.¶ Circa ſcd̓m ſcꝫ de modo canēdi atqꝫ pſallendi eſt diligenter aduertendū Ꝙ in modocantandi q̄libet ꝑſona eccleſiaſtica ⁊ maximereligioſa ſꝑ plus tenetur et debet placere deoqͣꝫ hoībꝰ. Quicūqꝫ aūt ſtudet deo placere incantando quāto puriꝰ ⁊ ſimplicius deo cantauerit tāto magis deo placebit. Plus enī attendit deus deuotōꝫ ⁊ puritatē cordis qͣꝫ modulationē vocis. Un̄ quidā ait. Nō vox ſedvotū: nō muſica cordula ſꝫ cor. Nō clamorNotandū ē. ꝙ licꝫ heretici vocales ecc̄ie can ſed amor: ſonat in aure dei. Un̄ et Augꝰ. Cūmihi inquit accidit vt mihi ampliꝰ cantusqͣꝫ res q̄ cantatur moueat: penaliter me peccare ꝯfiteor. et tūc mallem nō audire cantantē.Cum aūt fratres in choro ad diuinū officiūſteterint: caueat ſibi quilibet ne ſit piger ⁊ faſtidioſus: ſed cogat corpus et ſpm̄ ſtare reuerenter: et pſallere deo alacriter coraꝫ angelisqui ibi pn̄tes aſſiſtunt: dicēs cum pſalmiſta.In ꝯſpectu angeloꝝ pſallā tibi. Riſus ⁊ verba inutilia frater penitus deteſtet̉: vbi coraꝫdn̄o maieſtatis cum metu et reuerentia aſſiſtere debet. Uerba pſalmodie diſtincte ⁊ integre ꝓnunciet: nō ſincōpando aut nimiumaccelerando. Un̄ Bernardus frēs ſuos ammonet dicēs. Uos moneo dilectiſſimi ſtrenue intereſſe laudibꝰ diuinis vt ſicut reuerēter ita ⁊ alacriter dn̄o aſſiſtatis. Nō pigri. nōſomnolenti. nō oſcitantes. nō ꝑcentes vocibꝰnon precidentes verba dimidia. nō integratranſiliētes. nō fractis et remiſſis vocibꝰ muliebre quoddā de nare ſonantes. ſed virili vtdignū eſt ſonitū et affectu voces ſancti ſpūsdepromentes. Ubi nota exemplū cōtra pigros et faſtidioſos in diuino officio aptiſſimum. Fertur enī ꝙ cum duo frēs quadā nocte ſedendo in lectis ſuis ſic quaſi cubandodicerēt ꝑiter matutinū affuit diabolus cū fetore intolerabili dicens: ad talē orōnem taledebetur incenſum.Circa terciū ſcꝫ de attentōne in officio diuino ⁊ alijs orōnibꝰ adhibenda. Eſt ſciendūꝙ ſummo conatu debent om̄es viri eccleſiaſtici et maxime religioſi dare oꝑam vt verſet̉in corde quod ꝓfertur in ore. In orōne ent̉