ὡς ἐπὶ τοῦ πρὸς βίαν ἀφηρῆσθαι. κυρίως δὲ στέρησις λέγεται, ἐπὶ τῶν πεφυκότωνμὲν ἔχειν, μὴ ἐχόντων δὲ τότε, ὅτε πεφύκασι καὶ ὅτε εἰώθασι καὶ ἐνεστήσαν τὸ ἔχειν.ὁδη καὶ ἀντίθετον τῆ ἕξει θεωρεῖται. καὶ ἡ ἐν τούτοις ἀντίθεσις κέκληται, ἡ κατὰἕξιν καὶ στέρησιν. ὁ μέντοι ἀρχύτας τριχῶς τὴν στέρησιν διαιρεῖ, λέγων. Αδὲ στέρησιςκαὶ τὸ ἐστερῆσθαι, λέγεταιριχῶς. ἢ γὰρ τὸ μὴ ἔχεν παντάπασιν, οἷον τὸ πτιλῶασονὅρασιν, καὶ τὸνωδὸν φωναν. ἢ ἐν τῶ μὴον ἔχεν. οἷον, τὸ δύσκωφον, ἀκοαν, καὶ τὸ τυ-φλῶασον ὅρασιν. ἢ ἐν τῶ μη οἷον δεῖ ἔχον. οἷον τὸ σκαμβόπουν πόδας, καὶ τὸ κακό-ἡ φωνὸν φωναν. καὶ τοῦτο δὲ ἰστέον. ὅτι ἐνίοτε μὲν οὐ στερητικὰ ὀνόματα στέρησιν δη-λοῖ. ὡς ἡ πνιὰ τὴν στέρησιν τῶν χρημάτων. καὶ ὁ τυφλὸς στέρησιν ὄψεως. ἐνίοτεδὲ στερητικὰ ὀνόματα, οὐ στέρησιν δηλοῖ. τὸ γὰρ ἀθάνατον, στέρητικὸν ἔχον τὸ σχήματῆς λέξεως, οὐ σημαίνειστέρησιν. οὐ γὰρ ἐπὶ πεφυκότος ἀποθνήσκειν, εἶτα μὴ ἀπο-θνήσκοντος, χρώμεθα τῶ ὀνόματι. πολλὴ δὲ ταραχὴ κατὰ τὰς φωνάς ἐστι τὰς στερητι-κάς. διὰ γὰρ τοῦα καὶ ἂν προσαγομένων αὐτῶν ὥσπερ ἄοικος καὶ ἀνέστιος, συμβαίνει ποτὲαῖς ἀποφάσεσι, ποτεδὲ τοῖς ἐναντίοις συμφύρεσθαι αὐτάς. καὶ γὰρ ὥσπερ τῆ ἀνδρείαἡ δειλία ἐναντίον ἐστιν, οὕτω καὶ τῆ δικαιο σύνη ἡ ἀδικία, ἐναντία οὖσα τῆ δικαιοσύνη.καὶ τὸ κακὸν δὲ, δηλοῦται πολλάκις. ὡς ἄφωνὸν ἐλέγομεν τραγωδὸν τὸν κακόφω-νον. καὶ ἀποφάσεις δὲ δηλοῦνται διὰ τῶν στερητικῶν φωνῶν. ὥσπερ τὸ διάφορα ἀδι-ἄφορα. καὶ λυσιτελῆ. ἀλυσιτελή. πολλάκις δὲ αἱ μὲν, πλείω σημαίνουσιν. ὡς καὶ ἀπό-φασιν καὶ στέρησιν καὶ ἐναντίωσιν δηλοῦσθαι ὑπ' αὐτῶν. ὡς τὸ ἄφωνος. αἱ δὲ, καὶ διά-φορα ἐναντία σημαίνουσιν, ὡς ἡ ἀκαιρία. τὸ μὲν ἐναντίον τῶ καιρῶ δηλοῖ. στερητικὸνδὲ οὐδὲν ὅλως ἐμφαίνει. ἐπειδὴ καὶ χρηστότητι μὲν ἐναντίον ἡ πονηρία. ἡ ἀπονηρίαδὲ, στέρησις τῆς πονηρίας. ἔστι δὲ ὅτε καὶ τὴν χρηστότητα ἐμφαίνει. πολλῆς δὲ οὔσηςτῆς ἀνωμαλίας, χρύσιππος μὲν ἐν τοῖς περὶ τῶν στερητικῶν λεγομένοις, ἐπεξῆλθεναὐτήν. ἀριστοτέλει δὲ, οὐ τοῦτο προύκειτο, ἀλλὰ μόνον διελθεῖν περὶ τῶν κατὰ τὴν ἕξινκαὶ στέρησιν. κᾶν λέγηται οὐνστερητικῶς πολλὰ καὶ τῶν ἐναντίων καὶ τῶν ἀποφατι-κῶν, ἀλλὰ δεῖ τὰς στερητικὰς τῶν ἕξεων ἀντιθέσεις κατὰ τὸν οἰκεῖον τρόπον λαμ-βάνειν. ἔστι δὲ οὗτος, ὁ τῆς ἐπιβαλλούσης ἕξεως τὴν οἰκείαν στέρησιν ἐν τῆ ἀντιθέσει λαμ-βάνων. γίνεται δὲ περὶ τὸ αὐτὸ ὑποκείμενον, ἥτε τοαύτη ἕξις, καὶ ἡ ἀντίθετος αὐτῆστέρησις. οὐχ ἅμα δὲ, οἷον περὶ ὀφθαλμον τυφλότης. περὶ ὁ καὶ ἡ ὄψις. Οὐκ ἔστι δὲ οὐδὲ τὸὑπὸ τὴν κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν κατάφασις καὶ ἀπόφασις. ἕως τοῦ, οὕτως καὶ τὸ ὑφ' ἑκά-ἥτερον πρᾶγμα ἀντίκειται, τὸ καθῆσθαι τῶ μὴ καθῆσθαι. Δείξας ὅτι ἄλλο ἐστιν ἕξις,καὶ ἄλλο τὸ ἕξιν ἔχειν, καὶ ἄλλο στέρησις, καὶ τὸ στέρησιν ἔχειν, καὶ ὅμως τὸ ἕξιν ἔχον,καὶ στέρησιν ἔχον, ὑπὸ τὴν αὐτὴν ἀντίθεσιν ἐστι τῆς ἕξεως καὶ τῆς στερήσεως, πι-στοῦται τοῦτο διὰ παραδείγματος. καὶ γὰρ τὸ πρᾶγματο ὑπὸ τῆς καταφάσεως δηλου-μενον, οὐκ ἔστι κατάφασις. καὶ τὸ ὑπὸ τῆς ἀποφάσεως, οὐκ ἔστιν ἀπόφασις. εἴπε-λόγοι μὲν ἡ κατάφασις καὶ ἡ ἀπόφασις. οὐ λόγοι δὲ τὰ ὑπ' αὐτῶν σημαινόμενα. κᾶν μὴτὰ αὐτὰ δέ ἐστι, καὶ ταῦτα ὑπὸ τὴν αὐτὴν ὅμως ἐστιν ἀντίθεσιν τὴν τῆς καταφάσεως