ὡς γένος, πῶς νῦν πρός τι ταύτας εἶναίφησιν, ἀλλ' οὐ ποιότητας. εἰ δὲ τὰς καθ' ἕκαστα,πῶς οὐχὶ καὶ τὰς ὡς γένος. ἡ γὰρ τίς ἕξις, καὶ ἕξις. καὶ ἡτίςθέσις, καὶ διάθεσις. ὥσπερ καὶ ὁτίςἄνος, καὶ ἀνος. βήτεον δὲ οἱμαιπρος ταῦτα, ὅτι οὐκ εἶπεγένη μὴ εἶναι ποιότητας,οὐδὲ ὅτι ἡ γενικὴ ἕξις καὶ διάθεσις οὐκ ἔστι ποιότης, ἀλλ' ὅτι εἰ καὶ εἴρηται πρός τι ἡ ἕξιςγενικὴ μόνον. ποιότης μέντοι πᾶσα καὶ ἡ γε-καὶ ἡ διάθεσις, οὐπ ᾶσα ἔχει τοῦτο, ἀλ'νικὴ καὶ ἡ καθ' ἕκαστα. καὶ οὐδὲν ἄτοπον τὴν μὲν γενικὴν ἕξιν, καὶ πρόστιεἶναι. τὴν δὲ καθ' ἕκα-στα, ποιότητα μόνον. διότι οὐχὶ τοῦ ὡσπρός τι γένους ἐδόθησαν αἱ καθ' ἕκαστα ἕξεις, ἀλλὰτῆς ὡς ποιότητα. καὶ γὰρ ἡ ἐπιστημη ὡς μὲν πρός τι, οὐ τέμνετα εἰς εἴδη. ἡ δὲ ποιότης, διαι-ρεῖται εἰς τὰς κατὰ μέρος ἐπιστήμας. αἵ τινες πρός τι μν οὐκ εἰσιν, ὡς ἀποδέδεικται. ποιότητες δέ εἰσιν. εἰ δὲ χρὴ καὶ κοινούς τινας ἐκθέσθαι διορισμοὺς, πῶς οἷόντε ἐπ' ἄλλην καὶ ἄλλην κατηγορίαν ἀναφέρειν. βῆτέον ὅτι δεῖ τὰ προστιθέμενα ὡς σύνθετα ἀναλύεινμέχρι τῶν ἄνευ συμπλοκῆς ἀναγόντων ἡμῶν ἕκαστα. καὶ τότε ἢ ἀπὸ τῶν σημαινομένωντῆς ἑτερότητος, ἢ ἀπὸ τῆς τῶν νοημάτων διαφορᾶς, ἢ ἀπὸ τοῦ ἐν ταῖς λέξεσι διαφορουχαρακτήρος, ἔνεστι τὰ τοιαῦτα διακρίνειν, καὶ τὰ καθ' ἕκαστα οὕτως εἰς τὰς κατηγορίαςἀνάγειν. συνεπισκεπτέον δὲ καὶ τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη. καὶ τὰς διαφορὰς ἑκάστου ταυτότη τάςτε καὶ ἑτερότητας. πῶς γὰρ ὁ πυκτικὸς, καὶ εἰς τὰς ποιότητας ἀνάγεται καὶ εἰς τὰ πρός τι.καθὸ μὲν διάκει ταίπως, εἰς ποιότητα. καθὸ δὲ πρὸς ἕτερον λέγεται τι ποιεῖν, πρὸςτι. πῶς δὲ πάλιν πάθους ὄντος, τοῦ μὲν, ἐν ἀποτελέσματι, ὅπερ ἐκπάθους γέγονε. τοῦδὲ, ὡς αἰτίου, ὅπερ ἐμποιεῖ πάθος κοινόντι, θεωρεῖται ἡ παθητικὴ ποιότης. ὅτι ὁ τρό-πος τῆς ἀναφορᾶς ἐπὶ τὸ αὐτὸ πάθος, καὶ τοῦ κοίνου χαρακτήρος ὁ τύπος, τῆς εἰδοποιίας τὸ κοινὸν ἀπεργάζεται. δεῖ δὲ τὰ ἐν πλείοσι γένεσι συνιστάμενα, παραιτεῖσθαι ἐν τῆτῶν κατηγοριῶν διαριθμήσει. τῶν γὰρ ἁπλῶν ἐν αὐταῖς ἐστιν ἡ διαίρεσις. ὁμοίως δὲ καὶεἴτινα μέσα ἐστὶν ἢ κοινα ἢ ἐπιπλεκόμενα γένη, οὐ προσήκει ταῖς κατηγορίαις. ἀλλὰταῦτα μὲν πρόσκειται, διότι καὶ ὁ ἀριστοτέλης ἐνεδείξατο, πῶς τὸ αὐτὸ ἐπ' ἄλλην καὶ ἄλληνκατηγορίαν ἀνάγειν δυνατὸν. τέλος δὲ ἤδη καὶ ἡμῖν ὁ περὶ τῆς ποιότητος ἐχέτω λόγος.ον ΠΟΙεινΚΑΠερι-ΠΑΣ χΕιΝ-ἴ τιἰπιδέχεται δὲ καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ἐναντιότητα. ἕως τοῦ, ὑπὲρμοὖν τοῦγενῶν, ἱκανα τὰ εἰρημένα. Τῶν δέκαγενῶν τὰ μὲν τέσσαρα, περιων ἤδη διῆλθεν ὁλικώτερα ὄντα καὶ πλείον α θεωρίαν ἐπιδεχόμενα, πολλῶν ἠξίγωται λόγων ὑπὸ τοῦ ἀριστοτέλους. περὶ δὲ τῶν λοιπῶν λέξει, εἰ καὶ ὑφειμένως.τατα ταυν ἀλλὰ δυνατὴν ν καὶ περὶ ἐκείνων πολλος εἰπεῖν καὶ καλους λόγους. ἀρκεῖται δὲὡς ἐν εἰσα γωγῆ, τὸ τὴν ἔννοιαν αὐτῶν παραστῆσαι, ἵνα ἔχωσιν οἱνέοι τὰ ἁπλᾶ εἰς τὰ οἰκεῖαγένη ἀνάγοντες, οἰκείως ποιεῖσθαι τὰς κατηγορίας. ὅπερ ἐν ἀρχῆ διὰ τῶν παραδειγματωνἐποίησεν. ἰδιὰ μέντοι περὶ ἑκάστου τούτων, ἀκριβεῖς ἐποιήσατο λόγους. περὶ μὲν τοῦ ποιεῖνκαὶ πάσχειν, ἐν τῆ περὶ γενέσεως καὶ φθοράς. περὶ δὲ τοῦ ποτὲ καὶ ποῦ, ἐν τῆ φυσικῆ ἀκροάσει