Αλλ' ἴσως ἐρεῖ τίς, ὅτι ἔδει καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ὑπὸ τὰ πρόστι ἀνάγεσθαι. ὥσπερκαὶ τὰ ἐναντία. τὰ δὲ καθ' ἕκαστα ποιεῖν καὶ πάσχειν, ὑπὸ τὰ οἰκεῖα γένη ἕκαστα. τὸμὲν κτίζειν τυχὸν καὶ γεννᾶν, ὑπὸ τὴν οὐσίαν. τὸ δὲ ἀριθμεῖν καὶ λέγειν, ὑπὸ τὴν πο-σότητα. διότι ποσὸν ὁ λόγος καὶ ὁ ἀριθμός. τὸ δὲ λευκαίνειν καὶ μελαίνειν, ὑπὸ τὴνποιότητα. μήποτε οὖν οὕτως ἔχει τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν πρὸς τὰς ἄλλας κατη-γορίας, ὡς πρὸς οὐσίαν ἐνέργειαν καὶ πάθος. καὶ γὰρ κατὰ τὰ πρός τι ἐστὶν ἐνεργεῖν, ὡς τὸφιλεῖν. καὶ κατὰ τὰς ἄλλας δέκα κατηγορίας. Αλλ' εἴπη ἄντις ὅτι τὰ μὲν κοινα εἶπε τοῦποιεῖν καὶ πάσχειν. τὰ δὲ ἰδια, οὐκ ἀπέδειξε. Πρὸς ὁφησιν ὁ ἰάμβλιχος. ὡς ἐναὐτοῖς τοῖς κοίνοις νομιζομένοις, καὶ τὰ ἰδια αὐτῶν ἐπιδέδεικται. οὐ γὰρ ἁπλῶς ἐναν-τία λαμβάνει καὶ μᾶλλον καὶ ἡττον. ἀλλὰ τὰ μὲν, ἐν τῆ ἐνεργεία. τὰ δὲ, ἐν τῶ πάθει.ῥάδιον δὲ πρὸς τοῦτο λέγειν, ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν τὰ ἐναντία. καὶ τὸμᾶλλον και ἡττον, οὐ τὰ τυχοντα ἐλαμβάνετο, ἀλλὰ τὰ οἰκεῖα ἑκάστων. καὶ ὅμωςοὐδὲν ἡττον ἐδόκει δεῖν τὰ ἰδιὰ τοῖς κοινοῖς προστιθεναι. τὸ οὖν ἐξ ἀρχῆς μᾶλλον ἀ-ληθὲς. ὅτι ἐπι τούτων τοῖς ὁλοσχερεστέροις ἠρκέσθη. Αλλὰ πῶς οὐχί εἰ τὸ ποιεῖν καὶ τὸπάσχειν ἀμφότερα γένη τοῦ ἔχειν γένους ὄντος, καὶ τὸ ἔχεσθαι γένος ἐστι. τὸ γὰρ ἔχεινπρὸς τὸ ἔχεσθαι ἀντιδιαιρεῖται, ὥσπερ τὸ πάσχειν προστὸ ποιεῖν. ὅτι ἐν τῶ ἔχεινκαὶ τὸ ἔχεσθαι περιέχεται. ὁ γὰρ ἄν ἔχον ληφθή, πάντως καὶ τὸ ἔχόμενον ἔχει συνηρτη-μένον. οὐκ έτι μέντοι ἐν τῶ ποιεῖν ἁπλῶς τὸ πάσχειν περιέχεται. καὶ γὰρ ποιεῖν ἐστιτὸ βοᾶν. καὶ περιπατεῖν. καὶ τρέχειν. καὶ γράφειν. καὶ οὐδὲν τούτων ἔχει πρὸς τὸ πασχονσυνηρτημένον. ἀλλὰ μὴν, οὐδὲ τὸ ἔχειν πρός τι ἐστιν ὡς δοκεῖ πρὸς τὸ ἔχεσθαι. καθ'ὴν γὰρ κατηγορεῖται, ὡς κατὰ τοῦ ὑποδιδέσθαι καὶ ὡπλίσθαι, ταῦτα οὐ λέγεται πρός τι.μὲν γὰρ ἔχον, πρὸς τὸ ἐχόμενον ἂν λέγοιτο. τὸ δὲ ἔχειν, οὐκ ὄνταυτο τῶ ἔχοντι, οὐ πρὸςἄλλο. εγκαλοῦσι δέ τινες τῶ ἀριστοτέλει, ὡς ὀλίγα εἰρηκότι περὶ τῶν ἕξ κατηγοριῶν. καὶμητε τὴν φύσιν αὐτῶν ἥτις ἐστιν ὑπογράψαντι, μήτε εἰς τὰς διαφορὰς διελόντι.καὶ τοιδυνατον ὄν ὡς παρ' ἡμῶν εἴρηται. τὸ μὲν ποῦ, εἰς τὰς τοῦ τόπου διαφορὰς διε-μὲν ἐλλιπῶς εἴρηται, πρόδηλον καὶ ἐξλεῖν. τὸ δὲ ποτέ, εἰς τὰς τοῦ χρόνου. καὶ ὅτιὧν ἀρχύτας περὶ αὐτῶν μακρότερον διδάσκει τὰ ἴδια. καὶ τούτων ἕκαστα ὥσπερ τῶνπροτέρων παραδίδους. ὑπερ δὲ ἀριστοτέλους ἀπολογοῦνται λέγοντες. τὰ μὲν ἐν ταῖςκοιναῖς ἐννοίαις μὴ πάνυ ὑπειλημμένα, ταῦτα αὐτὸν διδάξαι δι' ἀκριβείας. ὅσα δὲὑπείληπται καὶ φανερὰ ἦν, ταῦτα παρῆκε διὰ τὸ φανερὰ εἶναι. δηλοῖ δὲ καὶ αὐτὸς λέ-γων διὰ τὸ προφανηεἶναι, οὐδὲν ὑπερ αὐτῶν λέγεται, ἢ ὅσα ἐν ἀρχῆ ἐρῥήθη. καὶ γὰρ εἰφυσικῆς ἔχοιτο θεωρίας ἕκαστον τούτων, οἷον κινήσεως μὲν, τὸ ποιεῖν. τόπου δὲ καὶ χρό-νου, τὸ ποῦ καὶ ποτε, οὐδὲνδεῖ πλέον ἐν λογικῆ πραγματεία περιεργάζεσθαι τῆς κατὰτὴν σημασίαν φαινομένης αὐτόθεννοήσεως. διό τι δύσκολος ἦν ἡ ἀκριβης περὶ τοῦτοπου καὶ χρόνε θεωρία. ἔτι δὲ καὶ ταῦτα λέγουσιν. ὅτι ταῦτα τὰ ἕξ γένη ἐπείσακτονἔχοντα τὴν φύσιν, εἰκότως περιεργοτέρας ἔτυχεδιδασκαλίας. τῆ γὰρ αἰσθητῆ καὶ φυσι-κῆ οὐσία, τὰ μὲν, συνεισῆλθεν ὡς ποιότης καὶ πρός τι. τὰ δὲ, ἐπεισῆλθεν ὡς τὸ ποιεῖν καὶΟ