ἔχόντων. ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ῆττον τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν. θεεμαίνεινγὰρ καὶ θερμαίνεσθαι, καὶ τάλλα τὰ εἰρημένα ποιεῖν καὶ πάσχειν ἐστὶ καὶ μαλλον καὶ ἤττον.διότι καὶ ἐν αὐταῖς ταῖς ποιότησιν ἦν τὸ μᾶλλον καὶ τοῆττον, καὶ τὰ κατ' αὐτὰς ποι-οντα καὶ πάσχοντα, τὸ μᾶλλον ἕξει καὶ ἡττόν. οὐδεῖ δὲ οὐδὲ τὸ μᾶλλον καὶ ἡττον ἐπὶπαντὸς τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν ζητεῖν, ἀλλ' ἐπ' ἐκείνων, ὅσα κατὰ τὰ ἐπιδεχόμεναγένητο μᾶλλον καὶ τὸ ἤττον, τὸ ποιεῖν ἔχει καὶ τὸ πασχειν. ἐπεὶ οὔτε γεννάν ἐστιμᾶλλον καὶ ἥττον, οὔτε ἀριθμεῖν. οὔτε γὰρ ἡ οὐσία, οὔτε τὸ ποσὸν, ἐπιδέχεται τὸ μᾶλονκαὶ τὸἤττον. διαίρεσις δ' ἂν εἴη τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν, κατά τε τὰς ἐνεργείας πολλα-χως διαιρουμένας, καὶ κατὰ τὰς παθητικὰς ποιότητας. περὶ δὲ τοῦ κεσθαι, εἰς τὰ πρὸτερον τὸν ἀκροατὴν ἀνέπεμψεν. εἴρηται δὲ, ὅτι ἡ μὲν θέσις τινὸς οὐσατοῦ κειμένε,τῶν πρός τι ἐστί. τὸ δὲ κεῖσθαι παρωνύμως ἀπὸ τῆς θέσεως λεγόμενον, ἄλλης ἐστὶ κατηγορίας. οἷον τὸ ἀνακεῖσθαι. ἑστάναι. καθῆσθαι. οὐ θέσεις γὰρ ταῦτα, ἀλλ' ἀπὸ τῆς θέσε-ως παρωνόμασται. καὶ ἔχομεν ἀπ' αὐτοῦ καὶ τὴν τοῦ κεῖσθαι διαίρεσιν παραδεδομένην.περὶ μέντοι τῶν λοιπῶν τριῶν, τοῦτε που, καὶ τοῦποτε, καὶ τοῦ ἔχειν, διὰ τὸ προφανήεἶναι φησιν, οὐδὲν ἄλλο κἢ περὶ αὐτῶν, ἢ ὅσα ἐν ἀρχῆ εἴρηται. καὶ ἐκεῖ δὲ οὐδὲν ἄλλο ἢ παρα-δείγματα αὐτῶν παρέθετο. ποῦ λέγων, οἷον ἐν λυκείω. ποτεδὲ, οἷον χθές. πέρυσιν.ἔχειν δὲ, οἷον ὑποδεδέσθαι. ὡπλίσθαι. προιων δὲ καὶ διαίρεσιν τινὰ τοῦ ἔχειν ὡς πλέοναχῶςλεγομένου παραδώσει. ἀλλ' ἐπεὶ ταῦτα παρὰ τῶ ἀριστοτελει καταπεφρόνηται, κα-λῶς ἂν ἔχοι τὰ παρὰ πορφυρίω καὶ ἰαμβλίχω περὶ αὐτῶν φιλοτεχνουμενα κατα-μαθεῖν. τὸ δη ποῦ καὶ ποτέφασίν, ὥσπερ καὶ τὰ πρός τι μὴ εἶναι τῶν προηγουμέ-νως ἐπὶ τῶν πραγμάτων θεωρουμένων, ἀλλὰ τῶν ἐν ἄλλοις ἐπιγινομένων. τοῦ γὰ-ποσοῦ ὑποκειμένου, καὶ τῶν ἐπ' αὐτῶ τόπου τε καὶ χρόνου, ἐπισυνίσταται τὸ πουκαὶ τὸ ποτέφασιν, ὥσπερ καὶ τὰ πρός τι μὴ εἶναι. οὔτε δὲ τὸ ποῦ ὁ τόπος ἐστὶν, οὔτετὸ ποτὲ ὁ χρόνος, ἀλλὰ προυπάρχοντος τόπου καὶ χρόνου. εἴτα ἑτέρου ἐν τούτωὄντος, που εἶναι λέγεται τὸ ἐντόπω ὄν. καὶ ποτὲ, τὸ ἐν χρόνω. ὡς σωκράτης ἐν λυκείωηνχθὲς. δοκεῖ δὲ μόνοει δὲς τὸ εἶναιπου, καὶ μὴ ἐπιδέχεσθαι διαφορὰς. καὶ γὰρ τὸ μὲν, ἀορίστωςλέγεται ἐντόπω. οἷον ἐντῆ πόλει. τὸ δὲ, ὡρισμένως. οἷον ἐν τῆ ποικίλη στοᾶ, ἢ ἐν τῶδετῆς στοᾶς τῶ μέρει. ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὰς τὴν τόπου πάσας διαφορὰς. καὶ γὰρ τὸ ἄνω καὶ τὸκάτω, κατὰ τὴν προσεχη τοπον, καὶ τὴν κοινὸν, καὶ τὴν καθ' αὐτὸ, καὶ τὴν κατὰ συμβεβηκός. ἔστι γὰρκαθ' ἕκαστον τούτων, ποῦ εἶναι. ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ποτε, οὐκ ἔστι χρόνος. ἀλλὰ προυπάρχοντος τοῦ χρόνου, τὸ ἐν χρόνω εἶναι λέγεται ποτέ. οἷον, διονύσια πέρυσιν. ἢ τῆτες. ἢ ἐσνέ-ώτα. αὐτὸς μέντοιο χρόνος, ἐν ὧ ἐστὶ τὸ ποτελεγόμενον εἶναι, οὐκ ἔστι τῆς τοῦ ποτε κα-τη γορίας, ἀλλὰ τῆς τοῦ ποσοῦ. ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὸ ποτέ, τὰς κατὰ τὴν χρόνον διαφορας.τὸ μὲν γὰρ πέρυσι, κατὰ τὸν παρεληλυθότα λέγεται. τὸ δὲ τῆτες, κατὰ τὸν ἐνεστῶτα. τὸδὲ ἐενέωτα, κατὰ τὸν μέλοντα. τὸ δὲ ἔχειν σημαίνει, ὅταν ὑπάρχον τινὶ ἐπὶκτητόντε καὶ κεχωρισμένον τῆς οὐσίας τοῦ σωματος συνυπάρχη αὐτῶ. σχέσις οὖνἐπικτήτων τινῶν στὶ τὸ ἔχειν. τὸ γὰρ ἐνδεδῦσθαι, ἔχειν ἐστὶ χιτῶνα. καὶ τὸ ὑποδεδέσθαι, ἔ