ἐν διαιρέσει ἔσται ὁ τῶν ποιοτήτων λόγος. διό τι δὲ λέγονται, ἔοικε τῶ λεγομένω.καὶ ἐν παρὰτάξεσι πᾶς ἑαυτὸν ἐπιτίθησιν ἄλλοις. ἐπειδὴ καὶ πᾶς λόγος ἐν ἐξόδω τέ ἐστι,καὶ περὶ ἑτέρων λέγεται. τὸ δὲ ποιητικὸν τῆς ποιότητος, ἡ αἰτία ἡ πρὸς τὸ ποιὸν συνεζευ-γμένη παρίστησι. διοτιδ κατὰ τὴν ποιότητα ὑφίσταται τὸ ποιὸν, ὁμοῦ μὲν διδω-σιν ἑαυτὴν ὡς ἄλλοις τοῖς ποιοῖς. ὁμοῦ δὲ καὶ μένει ἀκίνητος. κατὰ συμβεβηκὸς μέντοικινεῖται, τῶ γίνεσθαι τῶν κινουμένων, καὶ ἐν ἑαυτοῖς εἶναι. καὶ περὶ τῆς ὑποστάσεως δὲκαὶ γὰρ τις αὐτὰς χωριστὰς ὥσπερτῶν ποιοτήτων, σαφέστατος ὅρος διώρισται παρ' αὐτὸτὰς ἰδέας πλάτων ἀφορίζοιτο, οὐκ ἐστιν ὑπαρξις αὐτῶν. πῶς γὰρ δὴ ἡ ἡμετέρα ἕξιςἔσται χωριστή, καὶ ἡ μετεχομένη καθ' ἑαυτὴν. εἰ δὲ οὕτως τίς αὐτὴν λαμβάνει, ὡς καὶημῖν παροῦσαν καὶ ὡς μετεχομένην ἐν τοῖς ποιοῖς, καὶ οὕτως ἐχομένην, ὡς τῶν μέ-τεχομένων γίνεσθαι, ἔσται αὐτῶν ἡ ἀληθῆς ὑπόστασις. εἰ γὰρ ποιότης ἐστὶ καθ' ἣν ποιοῖτίνες ἐσμέν, ποιοὶ δὲ κατὰ τὸ ἐν ὑπάρχον ἐσμέν, λευκὸν γὰρ λέγω, κατὰ τὴν ἐν αὐτῶ ὁρω-μένην λευκότητα. δηλονότι τὸ ἐξηρημένον εἴδος. κάν ἔστι λευκότης, ἢ ἀνθρωπό-τὴς, ἀλλὰ ποιότης οὐκ ἔστι. μετεχόμενον γὰρ ἡ ποιότης. διὰ δὲ ταῦτα, οὐκ ἔσονταιλόγοι ἑαυτῶν αἱ ποιότητες. τῶν γρ ποιῶν προηγουμένως εἰσὶν οἱ λόγοι. ἀλλ' οὐδὲ λό-γοι εἰσιν αἱ ποιότητες. διδόντες ἀφ' ἑαυτῶν λόγους ἑτέρους, γεννήματα ἑαυτῶνεἴπερ ὅλοι τῶν ποιῶν εἰσὶν. ἀλλ' οὐδὲ μένει μὲν ἕτερος. ὁ δὲ, προέβη εἰς τὸ ἐκτὸς. ἡ ὁμὲν,ἔστιν ἀσώματος. ὁ δὲ, σωματοειδὴς. ἢ ὁ μὲν, ἀμέριστος. ὁ δὲ, μεριστὸς. ὅλοι γάρεισι τῶνποιῶν. ἀλλ' οὐδὲ εἴς ἐστι λόγος διπλᾶς ἔχων τὰς ἐνεργείας. καὶ γὰρ οὕτως ἔσται τρόπον τινὰκαθ' ἑαυτὸν. ἀλλὰ τοὐνοντίον. εἷς μέν ἐστι λόγος, μέτε χόμενος δὲ μόνον. κἀν τούτωἔχον τὸ εἶναι. καὶ ὅτι μὲν οὐκ ἔστι τὸ ἐξηρημένον καὶ ἀμέθεκτον εἶδος ἡ ποιότης, ἀλλὰτὸ μετεχόμενον λόγος, δῆλον. καὶ ἐν τῶ μετέχεσθαι γὰρ καθεαυτὸν ἔχειν τὴν ὑπο-στασιν αὐτὸν ὁ ἀριστοτέλης οἷεται. καὶ ἀκίνητον μὲν αὐτὸν ἐνέργειαν ὑποτίθεται. ἄνευδὲ ὀργάνων σωματικῶν, καὶ ἄνευ μοχλείας πάσης, καὶ χωρὶς σωματικῆς πάσης κινή-κατὰ τὴν μορφὴν λόγου,σεως, ποιεῖν πάντα τὰ καθ' ἑαυτὸν ἔργα ἀποφαίνεται. καὶ τοῦἕτερον αὐτὸν εἶναι διϊσχυρίζεται. ἔσχατος γὰρ οὗτος καὶ οὐδὲν ποιεῖ. ὁ δὲ, ποιεῖ πολ-λὰ, καὶ οὐκ ἔστι τελευταῖος. καὶ ὁ μὲν, ἄψυχος θεωρεῖται. ὁ δὲ, ἔχων τινὰ ζωῆς ἔμφα-σιν. καὶ ὁ μὲν, ἀνενέργητος. ὁ δὲ, κατ' ἐνέργειαν νοεῖται. καὶ ἴσως περὶ τοῦ κατὰ τὴν μορφηνἰδιώματος λέγει ἀριστοτέλης. ὅτι κατὰ πάθος ἐγγίνεται ὁ χαρακτηροῦτος τοῦ σώματος.οἱ δὲ, περὶ παντὸς λόγου τοῦ κατὰ τὴν ποιότητα, τοῦτο οὐχ ὑγιῶς ὑπελαβον. ἔτι τοίνυν ἡμεν μορφὴ κατέχεται ὑπὸ τοῦ σώματος, κατὰ μίαν τὴν τυχοῦσαν διαφοράν. αἱ δὲ ποιότητες, ἔχουσιτι πλάτος, καὶ ἐπὶ πλειόνων αἱ αὐταὶ ὑπάρχουσι. δοκεῖ τοίνυν διὰ τὰςαὐτὰς αἰτίας καὶ τοῦ σχήματος ἡ ποιότης ἑτέρα ὑπάρχειν. τὸ μὲν γὰρ σχῆμα, τοῦ μεγέ-θους ἐκτὸς ἀφορίζει τὴν ὅρον. ἡ δὲ ποιότης, τὸ αὐτὸ ἰδίωμα δι' ὅλου τοῦ ποιοῦ ἐμποιεῖ.καὶ τὸ μὲν σχημα, ὕστερόν ἐστι μετὰ τὸ μέγεθος. τὸ δὲ ποιὸν, προηγεῖται τοῦ μεγέ-θους. ποδαπος οὖν ὁ λόγος ὁ τῆς ποιότητος, οὐχ ὡς θεωρῶν ἑαυτὸν, οὔτε ὡς ἐκ θεωρί-ας, οὔτε ὡς ἐκ ζητήσεως παραγενόμενος, ἀλλ' ὡς ἔχων καὶ διδοὺς ἅπερ ἔχει. καὶ ὡς αὐτῶ