αὡς ἔοικεν, οὔπω ἐγνώκει. παρὰ δὲ τοῖς πυθαγορείοις, ἡ ὑρῆσθαι φησὶν ἰάμβλιχος,ὡς δῆλόν ἐστιν ἀπὸ τῶν σεξτου τοῦ πυθαγορείου ἀποδείξεων. ὅς ἄνωθεν κατὰ διὰ-δοχὴν παρέλαβε τὴν μέθοδον τῆς ἀποδείξεως. καὶ ὕστερον δέφησιν ἀρχιμήδης διὰτῆς λυκεμήδου γραμμῆς. καὶ νικόδημος, διὰ τῆς ἰδίως τετραγωνιζουσης καλουμέ-νης. καὶ ἀπολλώνιος διά τινος γραμμῆς. ἣν αὐτὸς μὲν κοχλιοειδους ἀδελφὴν προ-σαγόρεύει. ἡ αὐτὴ δὲ, τῆ νικομήδους. καὶ κάρπος δὲ, διά τινος γραμμῆς ἡν ἁπλῶς ἐκδιπλῆς κινήσεως καλεῖ. ἄλλοίτε πολλοὶ ποικίλως τὸ πρόβλημα κατεσκεύασαν, ὡςἰάμβλιχος ἰστορεῖ. καὶ θαυμαστὸν ὅτι τοῦτο τὸν πολυμαθέστατον ἔλαθε πορφύ-ριον. ὁς φαίνεται μένφησιν ὅτι ἔστι τίς ἀπόδειξις, καθό ἐστι σχῆμα τε τράγωνον κυκλωπαραβαλεῖν ὥσπερ καὶ ἄλλα σχήματα. κατείληπται δὲ οὐδέπω, οὐδὲ κὕρηται. λέ-γουσι δὲ φησί τινες τῶν μετὰ ἀριστοτέλην εὑρεῖν. μήποτε οὖν ὀργανικήτις εύρεσιςἐγένετο τοῦ θεωρήματος, ἀλλ' οὐκ ἀποδεικτική. ἔτι δὲ καὶ δι' ἄλλου παραδείγματος δεί-κνυσιν, ὅτι οὐ συναναιρεῖ ἡ ἐπιστήμη ἀναιρεθεῖσα, τὸ ἐπιστητόν. ζώου μὲν γάρφησινἀναιρεθέντος, ἢ κατὰ ὑπόθεσιν, ἢ κατὰ τὴν στωικὴν ἐκπύρωσιν. ἡ μὲν ἐπιστήμη,ἐπιστημη, ἐν ψυχῆ. ἡ δὲ ψυχὴ, ἐν ζώω. τῶν δὲ ἄλλων ἐπιστή-ἀναιρεῖται. εἴπερ ἡμτῶν, ἐνδέχεται πολλὰ εἶναι. ὥσπερ τὰ ἁπλᾶ στοιχεῖα. καὶ εἴτινά ἐστιν ἄλλα ἁπλᾶἕτερα τῶν ζώων. κατὰ δὲ τὴν αὐτὴν ἔφοδον, δείκνυσιν ὅτι πρῶτον ἐστι τὸ αἰσθητὸντῆς αἰσθήσεως. διότι συναναιρεῖ μὲν, οὐ συναναιρεῖται δὲ. εἰ γὰρ τὸ σῶμα τῶν αἰσθη-τῶν τί ἔστι, τοῦ αἰσθη τοῦ ἀναιρεθέντος, ἀνήρηται τὸ σῶμα. σώματος δὲ ἀναιρεθέντος, ἀνή-ρηται ἡ αἰθησις. αἱ γὰρ αἰσθήσεις, περὶ σῶμα καὶ ἐν σωματιως φασι. σώματικαὶ γὰρ εἰσὶγνώσεις, αἱ αἰσθήσεις. ἡ δὲ αἴθησις ἀναιρεθεῖσα, τὸ αἰσθητὸν οὐ συναναιρεῖ. ἀναιρεθέν-τος γὰρ πάλιν καθ' ὑπόθεσιν τοῦ ζώου, ἀναιρεῖται καὶ ἡ αἴσθησις ζώου γὰρ ἴδιον,καὶ ἐν ζώω ἡ αἰσθησις. αἰσθητὰ δὲ εἶναι, οὐ κωλύεται τὰ ἁπλᾶ σώματα. ἐξ ὧν τὸ ζῶ-ον. εἶτα ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἐπιστήμης καὶ τοῦ ἐπιστητοῦ ἐδείκνυτο αὐτόθι πρότερονεἶναι τὸ ἐπιστητὸν, καὶ οὐ μόνον ἀπὸ τοῦ συναναιρεῖν μὲν, μὴ συναναιρεῖσθαι δὲ,οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ αἰσθητοῦ καὶ τῆς αἰσθήσεως. καὶ γὰρ ἡ μὲν αἰσθησις, ἅμα τῶ αἰσθη-τικῶ ἐστι, τοῦτέστι τῶ ζώω. τὸ δὲ αἰσθητὸν, προυπάρχει, ὥσπερ τὰ ἁπλᾶ σώματα.ἀφ' ὧν τὸ ζῶον προυπάρχει τῆ φύσει πρὸ τοῦ γένεσθαι τὸ αἰσθητόν. Επειδὴ δὲ ἐπὶμὲν τῆς ἐπιστήμης καὶ τοῦ ἐπιστητοῦ, πρῶτον μὲν ἔδειξεν, ὅτι συνυπάρχεί. εἶταὅτι μὴ συναναιρεῖ ἄλληλα. ἐπὶ δὲ τῆς αἰσθήσεως, ἀνάπαλιν. πρῶτον μὲν, ὅτι μὴσυναναιρεῖ. δεύτερον δὲ, ὅτι μὴ συνυπάρχεὶ, οὐδὲ ταύτην τὴν διαφορᾶν ἀνετά-στως ἤκουσαν οἱ ἐξηγηται, ἀλλ' αἴτιον φασὶν εἶναι τοῦ μεταθεῖναι τὴν τάξιν, τὸριμωτέρων καὶ ἐναργεστέρων, ποιεῖσθαι τὰς ἀρχὰς τῶν ἐπιχει-βούλεσθαι ἀπὸ τῶν γιρήσεων. ἦν δὲ κατὰ μὲν τὴν ἀντίθεσιν τῆς ἐπιστήμης καὶ τοῦ ἐπιστήτου, τὸ προυπάρχειν γνω-ριμώτερον, διό τι ἀγαπητόν. οὕτω κᾶν εἰς γῆρας ἐπιστήμη παραγένηται. κατὰδε τὴν ἑ-ραν, τὸ συναναιρεῖν καὶ μὴ συναναιρεῖσθαι προχειρότερον. τὴν μὲν γὰρ αἴσθησιν εὐθὺς γινό-μένοι ἔχομεν. καὶ ταύτη, οὐκ ἐν ἀργὲς τὸ προυπάρχειν τὸ αἰσθητόν. ὥσπερ τὸ ἐπιστη-