τινῶν κατ' αἰτίαν προηγεῖσθαι ὡς ἡ ἐνέργεια προηγεῖται τοῦ πάθους, καὶ ὁ πατὴρ τοῦυἱέος, τότε μαθησόμεθα, ὅταν τῶ ἀριστοτέλει συνακολουθῶμεν, τὰ πρός τιαματῆ φύσειεἶναι λέγοντι. Οὐ μὴν ἀλλ' ἐνίοτε οὐδόξειεν ἀντιστρέφειν, ἕως τοῦ, φανερὸνὅτι πάντα τὰ πρός τι πρὸς ἀντιστρέφοντα ῥηθήσεται. Ειπὼν πάντα τὰ πρός τι πρὸς ἀν-τιστρέφοντα λέγεσθαι, ἐπειδὴ τινὰ δοκεῖ μὴ ἀντιστρέφειν, ὡς τὸ πτερὸν ὄρνιθος λεγόμενον,οὐκ ἀντιστρέφει πρὸς τὴν ὄρνιθα. οὐ γὰρ λέγομεν ὁ ὄρνις πτεροῦ ὄρνις, ἢπτερῶ ὀρνις ἐστιν.ἔστι γὰρ καὶ ἄλλα πτερωτὰ, οὐκ εἰσὶν ὄρνιθες. τῶν γρπτερωτῶν, τὰ μέν ἐστισαρκόπτερα. τὰδὲ, κωλεόπτερα. τὰ δὲ, σχιζόπτερα. ὧν, τὰ σχιζόπτερα μόνα ὁρνιθές εἰσι. βούλεται ἐν τού-τοις, ἅμαμτὴν αἰτίαν εἰπεῖν, τοῦ τινὰ δοκεῖν μὴ ἀντιστρέφειν, καὶ τοι πάντων ἀντιστρέφον-ἅμα δὲ τοὺς τρόπους παραδοῦναι τῆς ἀποδόσεως. ὧν, οἱ μὲν ὀρθῶς γινόμενοι, σάζουσι τὴνἀντιστροφήν. οἱ δὲ μὴ ὀρθῶς, οὐκέτι. καὶ τὸ μαίτιον τοῦ ποτέδοκεῖν μὴ ἀντιστρέφειν, τὸμὴ οἰκείως πρὸς ὁ λέγεται ἀποδίδοσθαι. τρόποι δὲ τῆς μὲν ὀρθῆς ἀποδόσεως, τὸ πρὸς ὁλέγεται κατὰ φύσιν, πρὸς τοῦτο ποιεῖσθαι τὴν ἀπόδοσιν, καὶ τὸ ἐξισάζειν. τὰ γὰρ τοιαῦτα,ἀκόλουθεῖ τε ἀλλήλοις καὶ ἀντιστρέφει. τῆς δὲ οὐκ ὀρθῆς ἀποδόσεως τρόποι, ἐὰν μὴ πρὸςὁ λέγεται κατὰ φύσιν, πρὸς τοῦτο ποιῆται τὴν ἀπόδοσιν. καὶ ὅταν ὑπερβάλλη ἢ ἐλλείπη,ἀλλὰ μὴ ἐξισάζη τὰ ἀποδιδόμενα. παράδειγμα δὲ ἣν, τοῦ μὲν ὀρθοῦ τρόπου τῆς ἀπο-δόσεως, δοῦλος πρὸς δεσπότην. καὶ γὰρ ἐξισάζει ταῦτα, καὶ καθ' αὑ τὰ ἀποδίδοται. ἡγὰρ δοῦλος, δεσπότου ἐστι. καὶ ἡ δεσπότης, δούλου. καὶ διατοῦτο καὶ ἀντικατηγορεῖταιὡσαύτως. τῆς δὲ μὴ ὀρθῆς ἀποδόσεως παράδειγμα, τὸ πτερον φησ ἐὰν ἀποδοθη ορνι-θος, οὔτε γὰρ ἡ ὄρνις πτερωτὴ, ἀλλὰ καὶ ἄλλα ὡς ἡνυκτερὶς καὶ ἕτερα, μόνη ἐστιν. οὔτεἐξισάζει. πολλὰ γὰρ καὶ ἄλλα ὡς εἴρηται, πτερωτά ἐστι, καὶ διατοῦτο οὐκ ἀντιστρέφει. οὐγὰρ λέγομεν ὁὄρνις πτεροῦ ὄρνις, ἢ πτερῶ ὄρνις, διὰ τὸ ἐξ ἀρχῆς μὴ ὀρθῶς ἀποδεδό-σθαι, τὸ πτερὸν ὄρνιθος. ἐπιπλέον γὰρ λέγεται τὸ πτερὸν τοῦ ὄρνιθος. διό τι πτερωτὰ μὲν καὶἄλλα ἐστι. μόνα δὲ τὰ σχιζόπτερα ὄρνιθες. ὑπερβάλλον οὖν τὸ πτερὸν, εἰκότως οὐκ ἀν-τιστρέφει. αἰτιον δὲ τὸ τὴν ἀρχὴν μὴ οἰκείως ἀποδοθῆναι, τὸ πτερὸν ὄρνιθος. διὰ τοῦ τόφηἐνίοτε, οὐδόξει ἀντιστρέφειν, καλῶς τὸ οὐδόξει εἰπῶν. εἴπερ διὰ τὴν ἡμαρτημένην τῶνὀνομάτων ἀπόδοσιν συμβαίνει, τὸ μὴ δοκεῖν ἀντιστρέφειν. πῶς οὖν ἐχρήν τὴν ἀπόδοσινγένεσθαι βουλόμενος εἰπεῖν. ἐπεὶ μὴ εὑρίσκει τῶ, ἢ τῶ προτέρωπτερῶ ἐξισάζον ὄνομαεο, ὀνοματο ποιεῖν ἀναγκάζεται τὸ πτερὸν, πτερω τοῦ λέγων δεῖν ἀποδιδόναι. ἐξι-σαζόντων γὰρ τούτων, ἀκόλουθος ἡ ἀντιστροφη γίνται. πτέρωτὸν, πτερῶπτέρωτὸν λεγόντωνἡμῶν. ἐν ὧ καὶ μέθοδον παραδέδωκε, πῶς δεῖ λαμβάνειν τὰ ἐξισάζοντα καὶ ἀντακο-λουθοῦντα. ὅτι ἀπὸ τῶν πρώτων καὶ τῆ συνηθεία ἐγνως μένων δεῖ, καὶ τοῖς πρὸς αὐτὰ λεγο-μένοις τίθεσθαι τὰ ὄλνοα, ὡς ἀπὸ τοῦ πτεροῦ τὸ πτέρωτον, καὶ τοῦ πηδαλίου τὸ πηδαλιω-τόν. οὕτως γὰρ οὔτε ὑπερβάλλον, οὔτε ἐλλεῖπον, ἀλλὰ συναπαρτίζον τεθήσεται τὸ τι-θέμενον. ἐπιστῆσαι δὲ χρὴ τῶ, οὐ γὰρ ἧ ὄρνις, ταύτη τὸ πτερὸν αὐτῆς λέγεται. ὡς γὰρ ὀφεί-λοντος τοῦ ἧ, οὐ μόνον ἐν τῆ οὐσία κατηγορεῖσθαι, ἀλλὰ καὶ ἐξισάζειν οὕτως εἴπεν. εἰ δὲτοῦτο οὕτως ἔχει, οὐκέτι τὰ γένη τῶν εἰδῶν ἡ αὐτὰ κατηγορεῖται. οὐ γὰρ ἐπίσηςδ