κατ' αὐτῶν λέγεται, ἀλλ' οὐδὲ ἴσον ἔσται τῶ καθ' αὑτὸ ἡ αὐτό. τὸ μὲν γὰρ καθ' αὑτὸ,ἐπὶ τῶν κατ' οὐσίαν λέγεται. τὸ δὲ ἡ αὐτὸ, ἐπὶ τῶν ἐξσαζόντων. ἀλλ' εἰ μή ἐστιν ὄρνις χω-ρὶς πτεροῦ, διατί μὴ ῥηθήσεται ἡ ὁρνιςπτερῶ ὄρνις. ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ πλοίου, ὀρθωςεἴρηται. τὸ οὐ γὰρ ἡπλοῖον ταύτη αὐτοῦ, τὸ πηδάλιον λέγεται. διό τι δὲ τινὰ πλοῖαοὐκ ἔχοντα πηδάλιον, ὡς τὰ μικρὰτὰ κώπαις ἅμα καὶ ἐρεττόμενα καὶ ἰθυνόμενα.καί τινα τῶν ἐν τοῖς ποταμοῖς πορθμείων. ὧν τὰ μὲν, κὸν τοῖς ὡθεῖται. τὰ δὲ,γχοίνοις διέλκεται. ὀρθῶς οὖν οὐχ ἡ πλοῖον, ταύτη αὐτοῦ τὸ πηδάλιον λέγεται.ἐπὶ δὲ τοῦ ὄρνιθος, οὐκέτι. πᾶς γὰρ ὄρνις, ἔχειπτερά. ὥστε οὐ ταύτη λέγεται τὸ οὐχἡ ὄρνις, ἀλλ' ὅτι μὴ ἐξισάζει, διατοῦτο ἀληθὲς εἰπεῖν τὸ οὐχ ἧ ὄρνις ἔχει γὰρ καὶ ἄλλαπτερά. πρὸς δὲ τὸ πτέρωτὸν ἐξισάζει τὸ πτερόν. καὶ διὰ τοῦτο οὕτως ἐχρήν ἀποδιδό-ναι. ἐνίοτε δέφησι καὶ ὀνοματοποιεῖν ἴσως ἀναγκαῖον. οὐχ ὅτι καινοτομεῖν δεῖ τῶν κει-μένων ὀνομάτων τὴν συνήθειαν. δηλοῖ δὲ τὴν εὐλαβειαν αὐτοῦ τὸ ἐνίοτε, καὶ τὸἴσως, καὶ τὸ ἀναγκαῖον, ἀλλ' ὅτι ἡνίκα μὴ ἡ κείμενον ὄνομα τῶ ἀντιστρέφοντι, τότε δεῖθεῖναι ὄνομα, πρὸς ὁ οἰκείως ἂν ἀποδοθείη ἡ ἀντιστροφὴ, οὐκ εἰς χρῆσιν ἁπλῶς τὸ ὄνμα τι-θέντας, ἀλλ' εἰς ἔνδειξιν τοῦ κατὰ τὰ πράγματα ἀντιστρέφοντος. μεταβαίνει δὲ ἑξῆςἐπὶ τὸ τοῦ πλοίου καὶ πηδαλίου παράδειγμα, ἐφ' οὗ ἀνάγκη πάλιν οὐκέτι τὸ ἔχόμενον πλε-ονάζει, ὡς τὸ πτερὸν τοῦ ὄρνιθος ἐπλεόναζεν, ἀλλὰ τὸ ἔχον. ἐπὶ πλέον γὰρ τὸ πλοῖόνἐστι τοῦ πηδαλίου, ὥσπερ ἐκεῖ ἐπὶ πλέον τὸ πτέρον τοῦ ὄρνιθος. ὀρθῶς οὐν εἶπεν ὅτιοὐχ ἡ πλοῖον ταύτη αὐτοῦ τὸ πηδάλιον λέγεται. καθόσον οὐκ οὐσιωδῶς ὑπάρχει, καὶκαθοσον οὐκ ἐξισάζει. τὸ μέντοι, οὐδὲ ἡ πηδάλιον πλοίου ψεῦδος. ἀδύνατον γὰρ εἶναιπηδάλιον ὁ μὴ πλοιου ἐστιή. εἰ οὐν ἐπιπλέον τὸ πλοῖον τοῦ πηδαλίου, εἰκότως εἴρηταιμὴ ἀντιστρέφειν. εἰ δὲ τὸ πηδαλιωτὸν ληφθῆ, οἰκείατε γέγονεν ἡ λῆψις. ἡ γὰρ πηδάλι-ον, πηδαλιω τοῦ. καὶ ἡ πηδαλιωτὸν, πηδαλίω. τοιοῦτον καὶ ἐξισάζει πρὸς ἄλληλα. καὶ δι-ατοῦτο εἰκότως ἀντιστρέφει. τρίτον δὲ παράδειγματίθησι, ζῶον καὶ κεφαλήν. καὶ ἐπὶ τούτουδὲ ὁμοίως, ὡς ἐπὶ τοῦ πλοίου, καὶ τοῦ πηδαλίου, περιττεύει τὸ ζῶον τῆς κεφαλῆς. πολλὰγὰρ ζῶα, κεφαλὴν οὐκ ἔχει. ὡς τῶν ἐνθαλάττη πνεύμονες, καὶ λοπάδες, καὶ ὁστρεαπάντα.καὶ καρκίνοι δὲ. πάλιν οὖν τὸ οὐχ ἡ ζῶον κεφαλὴν ἔχει, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὃν ἐπὶ τοῦπλοίου καὶ τοῦ πηδαλίου ἀκουσόμεθα. ὅτι οὔτε οὐσιωδῶς, οὔτε ἐξισαζόντως. τὸ γὰρ οὐχἡ ὄρνις πτερὸν ἔχει, οὐχ ὅτι οὐκ οὐσιωδῶς, ἀλλ' ὅτι μόνον οὐκ ἐξισάζει. κατ' οὐσίαν γὰρτῶ ὄρνιθι, τὸ πτερον ὑπάρχει. δῆλον οὖν ἀπὸ τούτων, ὅτι οἰκείως γινομένης τῆς ἀποδό-σεως, πρὸς ἀντιστροφὴν τοῦτο λέγεται. εἰ δὲ μὴ οἰκείως ἀποδοθοῖ, οὐκ ἀντιστρέψει. οὐδὲ ἐπὶτῶν ὁμολογουμένως ἀντιστρέφοντα λεγομένων, καὶ ὄνοα ἔχόντων κείμενα. ὅταν γὰρ μὴ αὐτὸληφθῆ πρὸς ὁ λέγεται οἰκείως, ἀλλὰ τί τῶν συμβεβηκότων ἐκείνω. οἷον ἐὰν μὴ ὁδεσπότηςληφθή, ἀλλ' ἄνος, ἢ δίπουν. καν ἀληθὲς εἰπεῖν, ὁ δοῦλος ἀνου δοῦλος, ἀλλ' οὐκ ἄντι-στρέφει. οὐ γὰρ ὁ ἄνθρωπος δούλου ἄνος, ἢτο διπουν. διό τι οὐκ οἰκείως, ἀλλὰ κατὰ συμ-βεβηκὸς ἐγένετο ἐξ ἀρχῆς ὁ τῆς κατηγορίας τρόπος. καὶ κανόνα δὲ τινὰ κριτικὸν παρά-διδωσι τοῦ οἰκείου τρόπου τῆς ἀποδόσεως. ἂν γὰρ οἰκείως ἀποδιδόμενον ἡ πρὸς ὁλεγεται