ται. οὕτως μὲν οὖν κατὰ φύσιν ἕπεται τῶ ποσῶ τὸ πρός τι. καὶ πρὸς διδασκαλίαν δὲ οἰκείωςἔχει ἡ τοιαύτη τάξις. διότι γὰρ ἐν τῶ περὶ τοῦποσοῦ λόγω, τὸ μέγα καὶ μικρὸν καὶ πο-λυ καὶ ὁ λίγον ποσαδοκοῦντα, ἐδεί κνυτο τῶν πρός τιμᾶλλον ὑπάρχοντα, ἔδει καὶτίνα ἐστὶ τὰ πρός τιταχέως ἐπαγαγεῖν. διὸ καὶ αὐτὰ παρατέθηκε παραδείγματατουπρός τι τὰ πρότερον ἀμφισβητούμενα. ἐκεῖνα τὲ πιστούμενος διὰ τούτων, καὶ ταῦτα ἐκείνοις συνεχῆ δεικνὺς. τὸ γὰρ μεῖζον φην, αὐτὸ ὅπέρ ἐστιν, ἑτέρου λέγεται. τινὸς γομεῖζον λέ-εται. καὶ τὸ ὅρος μέγα φησ λέγεσθαι, πρὸς ἕτερον ὅρος. ὥστε εἰ τὰ προσεχῶς ἀμφισβη-τούμενα, ταῦτα διὰ τῆς ὑπογραφῆς τῶν πρός τι ἀποδέδεικται ἐν τοῖς προςτι ὄντα,ἐξεπίτηδες ἂν δόξειε ταύτην ἐπιθεῖναι τὴν τάξιν, ἵνα ἔχη προσεχῆ τὴν ἐξ ἀλλήλωνπίστωσιν. δεῖ δὲ δηλονότι καὶ τῆς εὐ μαθίας στοχάζεσθαι. καὶ μάλιστα ὅταν τῆ κατὰ φύσιν τάξει συντρέχη. καὶ τοῦτο δὲ ἄντις εἰκότως λέγοι, ὅτι εἰ καὶ τῆ φύσει τὰ πρός τι δεύτερα ἐστὶν, ἀλλ' ὁ περὶ αὐτῶν λόγος προηγουμένης δεῖται διδασκαλίας, ἵνα τὰς σχέσειςεὐθὺς ἀπὸ τῶν ὑποκειμένων διακρίνειν δυνώμεθα, καὶ μὴ καὶ αὐτὰς ὑπὸ τὴν αὐτὴν κατηγορὶαν τοῖς ὑποκειμένοις ἀνάγωμεν, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ μεγάλου καὶ μικροῦ. τῶν πρός τι γὰὄντα ταῦτα, ποσὰ ἐδόκει, διὰ τὸ ἐν οἷς ἡσχέσις ποσὰ εἶναι. Οδὲ πορφύριος παραστή-ναι τῆ κατὰ τὸν ἀριστοτέλην τάξει βουλόμενος, ἐκ συνόδου φησν τοῦ ποσου, καὶ τοῦ πρός τιτὴν γένεσιν ἔχειν τὸ ποιόν. ὥσπερ ἄλλοις τισι καὶ ἐμπεδοκλεῖ δοκεῖ, ἀπὸ τῆς ἐναρμονίτοτῶν στοιχείων κράσεως τὰς ποιότητας ἀναφαινοντι. καὶ πλάτων δὲ διὰ τῶν ἡμιολί-ων, καὶ διπλασίων, καὶ ἐπι τρίτων, καὶ ἐπογδόων, καὶ τῶν τοιούτων, ἐπὶ τοῦποσοῦ κατὰ τνπρός τι θεωρουμένων λόγων, τοῦτε σώματος τὸ τοιόνδε εἶδος καὶ τῆς ψυχῆς συνέστησε, τὸδκατὰ τοι ἄνδε ποιότητα ἀφωρισςμένον. καὶ τὸ μὲν εὐπορον τοῦ λόγου καὶ εὐμήχανον, ἄξιονἐπαίνου. βῆτέον δὲ ὅτι ἐν μὲν τοῖς ἀποτελέσμασι καὶ τοῖς συνθέτοις, οὐδὲν ἀπεικὸς καοὕτως ταῦτα ἀπογεννᾶσθαι. ἐν μέντοι τοῖς αἰτίοις αὐτῶν λόγοις, καθ' ἕνωσιν καὶ κατὰ μι-αν ἀρχὴν ταῦτα πάντα περιέχεσθαι ἐν τῆ προσηκούση τάξει. οὐ γὰρ δὴ προτάττεινἐν αἰτίοις λόγοις, τὸ πλῆθος τοῦ ἕνος καὶ τὴν σχέσιν τοῦ ἀσχέτου, καὶ τὴν ἐν συνθέσει συμμέ-τρίαν τοῦ μονοειδοῦς καὶ ἀσυνθέτου, ἀλλ' οὐδὲ τὰ μυθικῶς καὶ κατ' ἔνδειξιν εἰρημένα,οὕτως ἐπὶ τὰ πράγματα μεταφέρειν ὡς λέγεται. καὶ περὶ μὲν τῆς πρός τι τάξεως,τοιαῦτα εἰρήσθω. ἐπὶ δὲ τὴν λέξινιόντες, λέγομεν ὅτι ὅρον μὲν ἀποδιδόναι τῶν πρός-τί ἀδύνατον ἦν. τῶν γὰρ πρώτων γενῶν ὅρους ἀποδιδόναι, ἀμήχανον ἦν, διὰ τὰς εἰρημένας πρότερον αἰτίας. δι' ὑπογραφῆς δέ τινος τὴν ἡμετέραν ἔννοιαν ἀνακινεῖν τὴν συναρμόζουσαν τοῖς πρός τι, δυνατὸν ἦν. καὶ τοῦτο ποιεῖ, τῶ πλάτω νι κατὰ τὴν ἀπόδοσιν τὴνπρώτην ἀκολουθῶν, ὥὡςφησιν ὁ βοηθός. λέγεται γὰρ καὶ ὁ πλάτων οὕτως ὑπ' αὐ τοῦ ἀποδοῦναιπερὶ τῶν πρός τι, ὅσα αὐτὰ ἅπέρ ἐστιν ἑτέρων εἶναι λέγεται. καὶ ὡς ἔοικεν ἐπιλέλησταιτῶν ὑπὸ τοῦ πλάτωνος εἰρημένων ὁ βοηθός. οὐ γὰρ δη εἴποιμιἂν, ὅτι ἡ γνόει ἐλλόγιμοςἀνηργεγονώς. ὅτι γὰρ οὐ τῶ λέγεσθαι πρὸς ἄλληλα, ἀλλὰ τῶ εἶναι τὰ πρός τι χαρα­.κτηρίζει, ὡς καὶ τῶ ἀριστοτέλει δοκεῖ. δηλοῖμεν καὶ ἐν πολιτεία λέγων. Αλλὰ μέντοιὁ ἦν δ' ἐγὼ, ὅσα γέ ἐστι τοι αῦτα οἷα εἶναι αὐτὰ μν πογὰ ἄττα ποιοῦ τινός. καὶ ἐνσοφιστη