σας διαφορὰς προστεθῆναι. καὶ καλεῖται ἡ τοιαύτη, ἐπιδιαίρεσις, δευτερατίς οὖσατοῦ αὐτοῦ γένους διαίρεσις καθ' ἑτέρας διαφοράς. ὡς γὰρ ἐπὶ τοῦ ζώου ἡ τὸθνητὸν καὶἀθάνατον διαιροῦσα, οὐκ ἐπεδέχετο τὰς κατὰ τὸ λογικὸν καὶ ἄλογον, οὐδὲ ἐκεῖναι ταύ-τας, καὶ διὰ τοῦτο ἐδέησεν ἐπιδιαιρέσεως, οὕτως καὶ ἐνταῦθα. ἵνα πάσας περι λά-βητὰς ὑπὸ τὸ ποσὸν διαφορὰς, ταῖς δύο ἐχρήσατο διαιρέσεσι. Τητεῖν δὲ ἄξιον, τί τὸ θέ-σιν ἔχον. ἀρα ὥστινες οἷονται τριῶν δεῖται τούτων τὸ θέσιν ἔχον, τοῦ, τετόπου ἐνωκεῖ-ται, καὶ τοῦ, ταμόρια συνυπάρχειν, ἀλλὰ μὴ τῶν ἑτέρων γινομένων τὰ ἕτερα ἀφανίζεσθαι,καὶ τοῦ συνέχειαν καὶ ἀλληλουχίαν ἔχειν πρὸς ἄλληλα, ἢτὸ μὲν συνυπάρχειν ἀλλήλοιςτὰ μόρια πάντως προσεῖναι δεῖ τοῖς θέσιν ἔχουσι. τὸ δὲ ἐντόπω εἶναι, οὐ πάντως οὔ-τε κατὰ τὴν φύσιν τῶν πραγμάτων, οὔτε κατὰ τὴν τοῦ ἀριστοτέλους παράδοσιν. τὰ γὰρμὴ διεστηκότα πλέοναχῶς, οἷον, ἡ γραμμὴ, ἐντόπω μὲν οὐκ ἔστιν. ὥστε οὐδὲ ἐντόπωτεθήσεται. θέσιν δὲ ἔχειν λέγεται. καὶ ὁ ἀριστοτέλης δὲ οὐχ ἁπλῶς εἶπεθέσιν ἔχον-τα αὐτὰ ἐντόπω, ἀλλὰ πρὸς ἄλληλα τῶν ἐν αὐτοῖς μορίων. τοῦτο δέ ἐστιν ὡς φησινἰάμβλιχος, ὧν τὰ μόρια πάντα συνυπάρχει ἀλλήλοις. καὶ τῆ τούτων ἀθρόα λήψει,τῶ ὅλω τῶ ἐξ αὐτῶν τὸ εἶναι ὑπάρχει. διὰ γρ του πρὸς ἄλληλα εἰπεῖν, δείκνυσιν ὅτιοὐτὴν κατὰ τόπον θέσιν λέγει, ἀλλὰ τὴν κατὰ σχέσιν, ἀντιδια στέλλων ταῦτατοῖς πρὸς τῶ γίνεσθαι τὸ εἶναι ἔχουσιν. ὧν τὰ μόρια οὐδέ ποτε ὑπομένει. κυρίως μὲνγὰρ θέσις, ἐπὶ τῶν ἐντόπω λέγεται. ἤδη δὲ καὶ ἐφ' ἑκάστου τῶν ποσῶν, ὧν τὰ μόριασυνυπάρχει, κεῖσθαι ἐν ἐκείνω ἐν ὧ ἐστι λέγεται. ὥσπερ γραμμὴ ἐν τῆ ἐπιφανεια.καὶ ἐπιφάνεια ἐν τῶ σώματι. καὶ τὸ σημεῖον γὰρ, ὅταν μονάδαθέσιν ἔχουσαν λέγω-σιν, οὐχ ὡς ἐντόπωκεῖται, ἀλλ' ἐν γραμμῆ. ἕκαστον οὖν τῶν συνεχῶν ποσῶν, ὡς ἔχειφύσεως, οὕτως ἔχει καὶ τὴν οἰκείαν θέσιν. τὸ μὲν σῶμα ἐπειδὴ ἐν τόπω ἐστὶν, ἐν τό-πω καὶ τὴν θέσιν ἔχει. ἡ δὲ ἐπιφάνεια, ἐν τῶ σώματι. ἡ δὲ γραμμὴ, ἐν τῆ ἐπιφανεία.τὸ δὲ σημεῖον, ἐν τῆ γραμμῆ. καὶ γὰρ σαφῶς καὶ ἀριστοτέλης εἶπεν. ὅτι τὰ τῆς γραμ-μῆς μόρια, ἐν τῶ ἐπιπέδωκειται. καὶ ὅλως εἰς τὰ θέσιν ἔχοντα ἐντόπω τὴν θέ-σιν ἐβούλετο, οὐκ ἄν καὶ τὰ τοῦ τόπου μόρια ἔλεγε θέσιν ἔχειν. οὐ γὰρ ἂν εἴη ὁ τό-πος ἐν τῶ τόπω. ἵνα μὴ ἐπ' ἄπειρον τόπους πρὸ τόπων ζητήσωμεν. ἀλλ' ὡς ἐπιφά-νεια ὧν ὁ τόπος, ἐν τῶ σωματιτήνθέσιν ἔχει, οὗπερ ἐστὶν ὡς ἐπιφάνεια. καὶ αὐτὸς δὲἀριστοτέλης ὡς τὸ εἶναι φησὶν ἔχει τὰ μαθηματικὰ, οὕτως καὶ τὸ κεῖσθαίπου. θαυἡμάση δ ἄντις τοῦ θείου ἰαμβλίχου περὶ τοῦ τόπου γράφοντος. Οδὲ τόπος, ὡς μὲνἐπιφάνεια, εἴηαν ἐν τῶ σώματι. οὔπερ οὖσα, περιέχει τὸ σῶμα. ὡς δὲ τόπος, ἐν τῶπεριεχομένω ὑπ' αὐτοῦ. διὰ γὰρ τὸ εἶναι αὐτὸ τῶ τοπω ὑπάρχει. ἐν τούτω γὰρ κεῖσθαια τὶ ιλέγοιτο. τὸ γὰρ τόπον ἐντόπω εἶναι. καὶ τὸ ἀγγεῖον ἐν τῶ οἶνω. καὶ τοῦτογο καὰ τὴν αὐτὴνἀναλογίαν ἀκολουθήσει. πῶς δὲ οὐδόξει τῶν ἀπεμφαινόντων. προῖὼν δὲ, μὴποτεφησ κατὰ συμβεβηκός ἐστιν ἐν τόπω. ταὐτὸν δὲ τόπος καὶ ἐπιφάνεια κατὰ τὸ ὑποκείμενον. καὶἄμεινον κατὰ τὴν ἀριστοτελικὴν τοῦ τόπου ἔννοιαν οὕτως ἀκούειν. ἀλλ' εἴτις διάστημα,λέγει τὸν τόπον ἀεὶ μὲν ἔχον σῶμα, αὐτὸ δὲ τὸ καθ' αὐτὸ, κενὸν σώματος. καὶ ἄλλο πρὰΗ β