το ξι ςτοῦτο τῆς οὐσίας ἐπέδειξεν. ἐν μὲν γὰρ τῆ νοητῆ φησὶν οὐσία, κίνησις καὶ στάσις, ταυτότη-τες καὶ ἑτερότητες τῆ οὐσία ἅμα συνυπάρχουσι. καὶ ἡ ἐναντίωσις ἐνταῦθα ἐν τῆ οὐσίαὑπάρχει. οὐ παρὰ μέρος, ἀλλ' ἅμα. καὶ τὸ δεκτικὸν ἄλλως ἐπ' αὐτῆς λέγεται, ἢ ὡς ἐπὶ τῶν συνθέτων θεωρεῖται. ἐν ταῦθα μὲν γὰρ διαστάσεως γινομένης, ἄλλο μέν ἐστι τὸ ὑποκείμενον,ἄλλο δὲ τὸ ἐγγινόμενον. ἐπὶ δὲ τῆς ἁπλουστάτης οὐσίας, οὐκ ἄλλο μέν ἐστιν ἐνωγίνεται, ἄλλοδὲ τὸ ἐγγινόμενον. οὐδὲ ἐν ἄλλω καὶ ἄλλω, ἀλλ' ἐν πάντα ἐστιν. ἐπὶ δὲ τῆς ἀεικινήτου οὐσίας,σύλληψις καὶ οἷο συνοχὴ πάσης φύσεως θεωρεῖται κατὰ τὴν οὐρανόν. οὐ μόνον ἐκ τοῦ περιέ-χειν πάσας καὶ μηδεμίαν ἔξω αὐτῆς ὑπάρχειν, ἀλλὰ καὶ ὅτιοὐδενὸς οὔτε ῥοπηκινου-μένου, οὔτε προαιρέσει ἐμψύχου ἢ ἀψυχου, ἅμα δύο τινὰς ὑπομένειν φορὰς δυνα-μένου ἀντιθέτους ἀλλήλαις. λέγω δὲ, οἷον πρόσω καὶ ὅπισω. ἢ πάλιν εἰς δεξιὰ καὶἀριστερὰ. καὶ ἄνω καὶ κάτω μόνον ὁράται τοῦτο ἔμπαλιν. οὐ δυνάμενον μίαν ἡντινα οὖνκαθ' ἑαυτὴν κινεῖσθαι, ἢ δύο μόνας ἢ τρεῖς, ἀλλὰ ἀμαπάσας. καὶ ἀμὴ χανόντι περὶ αὐτὸκαὶ θαυμαστὸν ὑπάρχει τὸ τῆς ἐναντιώσεως ἑκάστης συλληπτικὴν ὑπάρχειν τὴν ἐναν-τίαν. ἡ γὰρ καθ' ἕκαστον καὶ δοκοῦσα καὶ φερομένη ἀναφορὰ παρὰ τὸ διχοτόμημα τοῦὁρίζοντος, καὶ ἀνοδός τις ὑπάρχουσα ἐκ τῶν ὑπὸ γῆν εἰς τὰ ὑπὲρ γὴν, εὐθὺς βιαστι-κήτις ἐστι τῆς ἐναντίας κινήσεως. τοῦτέστι τῆς ἐν θατέρω διχοτομήματι τοῦ ὁρίζοντος,λεγομένης δὲ καταδύσεως. προωθεῖ γὰρ καὶ προκυλινδεῖ τρόπον τινὰ δι' ἑαυτῆς τρ σύμπαν κύτος, καὶ ἐπείγει. ὥστε ἀποτελεῖν ἐκείνην οὐκ ἔλαττον, εἴπερ κἀκείνη δι' ἑαυτῆςτὴν ταύτης ἀπεργάζεται κίνησιν διὰ τῆς προώσεως. τὸ δὲ ἐοικὸς, νοείσθω καὶ ἐπὶ τοῦ πρόσω καὶὀπίσω. κατὰ γὰρ τὸ λεγόμενον μέσουράνημα, ἐν ἑκάστω οἰκήσεως ἀποκλίματι θεωρουμέ-νου τοῦ πρόσω. τοῦ δὲ ὀπίσω, κατὰ τὸ ἀντίθετον αὐτοῦ, ὁ λέγεται ἀντιμεσουράνημα, ἡ δι' ἀλλή-λων καὶ ἐξ ἀλλήλων ἔπειξις καὶ ἀντιπερίστασις, ἀκολούθως ἀποδείκνυσθαι δύναται.γῶν δὲ λέχθει σῶν τεσσάρων περιστάσεων κοινῶς μὲν τῶ συμπάντι ἐπινουμένων οὐρα-νῶν, βραχεῖαν τινὰ ἔνστασιν λαμβάνει τὰ περὶ τοὺς πόλους ἀποροῦντα ἐκείνων, διὰ τὴντοῦ τόπου ταύτότητα. καὶ ἐπὶ τῶν πλανωμένων δὲ ἔξεστι τὰ λεχθέντα θεωρεῖν. ἀνα-φορὰς γὰρ καὶ καταφορὰς καὶ προόδους καὶ ἐπιστροφὰς ποιοῦνται. οὐ μόνον δι' ὧν εἴ πο-μὲν, ἀλλὰ καὶ προποδίζοντες καὶ ἀναποδίζοντες, καὶ τὴν ἐπὶ δεξια καὶ ἀριστερα φορᾶνπερὶ αὐτοὺς τρανέστερόν ἐστιν ἰδεῖν εἰς βοραν ἢ εἰς νότον ἀπὸ τοῦ μέσου. καὶ ἀνάπαλιν ἐπὶτὸ μέσον ἀμφοτέρωθεν φερομένων. ὥστε κίνησιν ἐκ κινήσεων, καὶ πασῶν κινήσεων συνε-κτικὴν προσειναι τῶ οὐρανῶ, ἅμα τὰς ἐναντίας κινήσεις ἐν αὐτῶ περιέχον τι, καὶ ἀπερ-γαζομένω τὰ ἐναντία κινήματα ἀπὸ τῶν ἐναντίων. πάρεστιν ἄρα καὶ τῶ οὐρανῶ τἀναν-τία. καὶ ἅμα πάρεστι, καὶ ἐν ἀλλήλοις ὑφέστηκε. καὶ ἀπ' ἀλλήλων ἤρτηται. πλὴν τόγεεὶ ετόσουτον διέστηκε τῆς νοητῆς ἐναντιώσεως. ὅτι ἡ μὲν, ἐνὶ ὑπῆρχε καταμίαν οὐσίαν. ἡ δὲ, ἐνἄλλω καὶ ἄλλω. καὶ περὶ ἄλλην καὶ ἄλλην οὐσίαν, τὰς ἐναντίας φύσεις ποιεῖται. ἡ δὲ τελευταίαφύσις τῆς οὐσίας, οὐδὲ συμφυτα τὰ ἐναντία ἅμα ἔχει ἀμφότερα, ἀλλ' εἴπου σύμ-φυτόντι τῶν ἐναντίων ἐν αὐτῆ ὑπάρχει, μεμερισμένον ἔχει τὸ ἕτερον αὐτῶν. τὰδὲ πολλὰ ὡς ἐπίκτητα, ἔξωθεν παραδέχεται. καὶ ταῦτα οὐχ ἅμα. οὔτε κατὰ τὴν οὐσίαν,