πῶς δὲ καὶ τὸ δεχόμενον τὰ ἐναντία, καὶ τὸ διαιρούμενον εἰς τὰ ἐναντία, οὐκ ἔστιν ἐν αν-τίον. οὐδὲν γὰρ κωλύεται κᾶν μη τὸ ἕτερον ἡ τῶν ἐναντίων ὁδέχεται, ἢ εἰς ὁδιαιρεῖταιπρὸς ἄλλοτι ἐναντίως ἔχειν. τὸ γοῦν νοσοῦν διαιρούμενον εἰς τὸ κατὰ θερμότητα ἢ κατὰψύξιν νοσεῖν, ἐναντίον ὅμως ἐστὶ πρὸς τὸ ὑγιαῖνον. καὶ τὸ σῶμα ἐπιδεχόμενον ὑγεὶαν καὶ νόσον, ἐναντίόν ἐστὶ τῶ ἀσωμάτω. καὶ ὅλως αἱ διαιρέσεις, εἰς τὰ ἀντικείμενα γίνονται, καὶ ἐναντία. καὶ ἕκαστον τῶν τμημάτων εἰς ἐναντία διαιρεῖται, ὡς ἡ οὐσία εἰς σῶ-μα καὶ ἀσώματον. καὶ τὸ σῶμα, εἰς ἔμψυχον καὶ ἄψυχον. εἴς τε τὸ αἰσθητὸν καὶ ἀναίσθητον.μὴ ποτε οὖν ἐκεῖνο μᾶλλον ῥητέον. ὅτι τὸ λογικὸν τῶ ἀλόγω, οὐκ ἔστιν ἐναντίον. εἴτε γὰρἀπόφασις τὸ ἀλόγον τοῦ λογικοῦ, οὐκ ἔστιν ἡ ἀπόφασις ἐναντία. εἴτε κατὰ φατικὴνἔχει δύναμιν εἴδός τι δηλοῦσα ἕτερον τοῦ λογικοῦ, οὐδὲοὕτως ἐναντίον ἐστὶ τῶ λογικῶτὸάλογον, παραγόμενον ὑπ' αὐτοῦ καὶ ταττόμενον. ἀλλ' οὐδὲ ἄλλο εἴδος εἴδει ἐναντίον.ἀλλ' αἱ ἐναντιώσεις τπάσαι, περὶ τὰς ποιότητας καὶ τὰς διαφορὰς ὁρῶνται. διὸ καὶπρὸς τοὺς ἀποροῦντας, πῶς τὸ πῦρ τῶ ὕδατι, καὶ τὸν ἀέρα τῆ γῆ ἐναντία λέγει ὁ ἀρι-στοτέλης, ῥάδιον εἰπεῖν, ὅτι κατὰ τὰς διαφορὰς καὶ τὰς ποιοτητας ἐστὶν ἐναντίαταῦτα.τὸ γὰρ θερμὸν καὶ ξηρὸν, τῶ ψυχρῶ καὶ ὑγρῶ ἐναντία λέγει. καὶ τὸ θερμὸν καὶ ὑγρὸν, τῶτῆ ψυχρω καὶ ξηρω. αἱ δὲ ἄλλαι οὐσίαι, πρὸς τὰς ἄλλας οὐκ ἔχουσιν ἐναντίωσιν. πῶς οὖντοεἶδος τῆ στερήσει ἐναντίον λέγει ἐν τοῖς φυσικοῖς. εἰ γὰρ τὸ εἶδος οὐσία, δέχεται ἡ οὐσίαἐναντίωσιν. ἀλλὰ τὸ μὲν λέγειν ὅτι καὶ κατὰ στέρησιν εἴωθε κοινότερον ἐναντία λέ-γειν ὁ ἀριστοτέλης, μαλακώτερον λυόντων τὴν ἀπορίαν ἐστί. τὸ δὲ ἀληθές, ὧδε ἔχει. τὸεἴδος, τὸ μέν ἐστιν ὡς οὐσία. τὸ δὲ, ὡς ἕξις. τοῦτο οὖν ἀντικεῖσθαι τῆ στερήσει φησίν. ἀλλ'οὐχὶ τὸ ὡς οὐσίαν. ἄλλον δὲ τρόπον ἐναντιώσεως εἰσάγουσιν, οἱ τ ἀναντία ἐν ταῖς οὐσίαιςτιθέντες. διχῆ δὲ οὗτοι διαιροῦνται. καὶ οἱ μὲν, περὶ μίαν οὐσίαν τἀναντία ἀφορὶζουσιν. ὡς οἱ τὸ θερμὸν καὶ ψυχρόν. καὶ ξηρὸν καὶ ὑγρὸν. καὶ τὰς ἄλλας ἐναντίας δυνάμειςπερὶ τὴν ὕλην ἐν τῶ σωματιἐνεῖναι λέγοντες. καὶ δῆλον ὅτι οὗτοι οὐκ οὐσίας ἐναντί-ας, ἀλλὰ τὰς περὶ τὴν οὐσίαν ποιότητας εἶναι ἀποφαίνονται. οἱ δὲ, διεστάναι πάντη τὰςἀρχὰς ἀποφαίνονται. καὶ μηδὲν ἔχειν κοινὸν, μηδὲ σχέσιν μηδεμίαν πρὸς ἄλληλακαθ' αὐτά τε εἶναι ἀπολύτως, καὶ μηδὲν προσδεῖσθαι τῆς πρὸς ἄλληλα συντάξεως.οὗτοι δὲ καὶ οὐσίας εὐθὺς τάναντία τίθενται. καὶ τὴν ἐναντιότητα πρὸς τὴν οὐσίαν εἰσάγουσιν. οὐκ ἄλλου μὲν τοῦ δεχομένου τ ἀναντία ὑπάρχοντος, ἄλλων δὲ ὄντων τῶν ἐναντίων.οὐδὲ τὸ εἶναικοινὸν ἐχόντων ὥσπερ πλάτων ἐπὶ κινήσεως καὶ στάσεως συλλογίζεται ἀμφοτέρων καὶ ἑκατέρων εἶναι λεγομένων. ἀλλὰ τὸ ὄνφασι πρὸς τὸ μὴὸν. καὶ ἡ ἀρχὴ πρὸς τὸἔσχατον. καὶ τὸ ἀγαθὸν πρὸς τὸ κακὸν ἕξει. κατὰ παντελῆ ἀπόστασιν καὶ ὕφεσιν τελείαν, τὴνἐναντίωσιν ἀμετρίας πρὸς μέτρον, καὶ ἀπειρίας προσπέρας. καὶ τῶν τοιούτων ἀντιθέσεωνδιαιρουμένων, ἐναις ἐναντίωσις μὲν κατὰ τὴν οὐσίαν θεωρεῖται. ἄλλως δὲ ἔχουσα, ἢ ὥσπερπροτούτων ἐλέγετο. ἡ μὲν οὖν δόξα ἀφ' ῆς ὁρμώμενοι ἄλλοι τινες καὶ ὁ μέγας πλωτί-νος ἀντι λέγουσιν, ἔστι τοσαύτη. χρῶνται δὲ λόγοις τοιούτοις. τὸ μὴ εἶναι μηδὲν οὐσίαἐναντίον ἐπὶ τῶν καθ' ἕκαστα οὐσιῶν, ἐστὶ πιστὸν, τῆς τε ἀτόμου καὶ τῆς εἰδικῆς καὶ γενικῆς,