ἡ δὲ οὐσία, ἀσχετός ἐστι. καὶ οὐδὲν προσδεῖται τῆς κατὰ τὴν ἐναντίωσιν σχέσεως,ἔτι τὰ μὲν ἐναντία πρὸς ἄλληλα ἀπονεύει. ἡ δὲ οὐσία, καθ' αὑ τὴν ὥρισται. ὁμέντοι ἀριστοτέλης ἀπὸ τῆς ἐπαγωγῆς τῶν πρώτων καὶ δευτέρων οὐσιῶν, τὸ μηδὲν ἐναντίον εἶναιταῖς οὐσίαις κατασκευάζει. οὐ μὴν ἴδιον αὐτὸ τῆς οὐσίας νομίζει. κοινὸν γὰρ εἶναιτουτο πρὸς τὸ ἀφωρισμένον ποσόν. τοῖς γὰρ δύο οὐδέν ἐστιν ἐν αντίον. οὐ γὰρ δη πουτὰ τρία.τί γὰρ μᾶλλν οὗτος ἡ ἀλλός τις τῶν διωρισμένων ἀριθμῶν, ἀριθμός ἐστιν. ἀλλὰ μὴν ἔνγε ἑνὶμόνως ἐστὶν ἐναντίον. οὐκ ἄρα τὰ τρία. οὐδὲ ἄλλος διωρισμένος ἀριθμὸς οὐδεῖς τοῖς δύοἀντίκειται. εἰ δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα ποσὰ μὴ ἐπιδέχεται τὸ ἐναντίον, οὐκ ἔστι τῆς οὐσίας ἴδιον,εἴπερ μὴ μόνη τοῦτο ὑπάρχει. εἰ δέ τις καὶ ἐν τῶ ποσῶ ἐναντίωσιν εἶναι λέγοι, τὸ πολὺτῶ ὀλίγω ἐναντίον τιθεὶς, καὶ τὸ μέγα τῶ μικρῶ, καὶ διατοῦτο ἰδιον εἶναι λέγει τῆς οὐ-σίας, τὸ μηδὲν ἔχειν ἐναντίον ὡς μόνη αὐτῆ ὑπάρχειν. ἴσως μὲν, οὐδὲ ποσὰ ταῦταἐστὶν, ἀλλὰ πρός τι, ὡς ἐν τῶ περὶ τοῦ ποσοῦ λόγω ἐπιδείξει. ὥστε καὶ ἡ ἀντίθεσις αὐτῶν ἡκατὰτὴν ἐναντίωσιν, οὐ κατὰ τὸ ποσὸν, ἀλλὰ κατὰ τὸ πρός τι. τὴν δὲ τῶν ἀντιθέσεων διαφορᾶν,αὐτὸς μετ' ὀλίγον διδάξει. ἀλλ' ἐπεὶ οὐδὲν πρὸς τὸ παρὸν διαφέρει, ταῦτα μὲν ὡς ἀμφισβητούμενα συγχωρεῖ. ἀπὸ δὲ τοῦ ὁμολογομένει τὸ αὐτὸ συμπέρασμα συνάγει λέγων, ὅτι τὸτοιοῦτον ποσὸν οὐκ ἀφωρισμένον ἐστὶν. οὐ γὰρ μήτε τὸ πλῆθος μήτε τὸ μέγέθος ὥρισται, μήτετὸ βάρος, μητε τὴν ἀρχὴν γνώριμόν ἐστιν, ἐν τίνι ἐστὶν αὐτῶ το εἶναι κυρίως, τοῦτο οὐκ ἀφωριλαν ῥηθείη. οἷον, τὸ μέγα. τοῦτο γὰρ, οὔτε μήκει, οὔτε πλάτει, οὔτε ἀριθμῶ διώρισται.ἐπειδᾶν δὲ γράμμην εἴπης, ὁρίζεις τὸ μῆκος. καὶ ἔτι μᾶλλον ὁρίζεις, ἐὰν προσθης τὸ-ἀριθμὸν. καὶ γίνται οὕτως ἀφωρισμένον ποσὸν, ὅπερ οὐκ ἔχει τὴν ἐναντίωσιν. ἰκανὸν οὖντοἀπὸ τῶν ἀφωρισμένων ποσῶν τεκμήριον, πρὸς τὸ μὴμόνην τὴν οὐσίαν μὴ ἔχειν τὴν ἐναντιότητα, μηδὲ εἶναι αὐτῆς ἴδιον. καὶ γὰρ καὶ ἐφ' ἑνὸς καὶ ἐπὶ πολλῶν, τὸ αὐτὸ δεικνύεισυμπέρασμα. ἀποροῦσι δέ τινες, πῶς οὐκ ἔστιν ἐναντίωσις ἐν τῆ οὐσία. πῶς γὰρ τὸλογικὸν ζῶον τῶ ἀλόγω οὐκ ἔστιν ἐναντίον. πρὸς ὅφησιν ἰάμβλιχος, ὅτι διαφορὰπρὸς διαφορᾶν ἐναντιοῦται. τὸ δὲ ὅλον, οὐκ ἔστιν ἐναντίον. καὶ ὅτι τὸ ἐπιδεχομενον τὰ ἐναντία, οὐκ ἔστιν αὐτὸ ἐναντίον. εἰ γὰρ κατέχοιτο ὑφ' ἑνος τῶν ἐναντίων, οὐκαν δύναιτο καὶ πρὸς τὴν τοῦ ἑτέρου ἐναντίου καταδοχὴν ἐπιτηδείως παρεσκευάσθαι. οἷον,ῆ ψυχὴ. ἢ σῶμα. ἢ ἀτομος οὐσία. ἢδευτέρὰ οὐσία. εἴπερ ἐπιδέχοιτο τ ἀναντία αὐτὰκαθ' αὐτὰ, οὐκ ἔσται ἐναντία. ἀλλ' οὐδὲ εἰ διαιροῖτότις εἰς τ' ἀναντία ὥσπερ τὸ ζῶον, οὐδὲοὕτως ἔσται ἐναντίον. γνοίη δ ἄντις φησι καὶ ἀπὸ τοῦ ὅρου τῶν ἐναντίων. τῶ πλεῖστον γὰρἀπ' ἀλλήλων κεχωρίσθαι, ἀφοριζόμεθα αὐτά. ὡς δένυνὶ λέγεται περὶ τὴν αὐτὴν οὐσί-αν τοῦ ζώου ὑπάρχει. πρὸς δηταῦτα ἀπορῶν ἐγὼ, νενοηκέναι δοκῶμοι τὰ λεγό-μενα. καὶ γὰρ ἐντοῖς ὁμολογουμένως ἐναντίοις περὶ τὰς διαφοράς ἐστὶν ἡ ἐναντίω-σις. ὅλον δὲ ὅλω οὐκ ἔστιν ἐναντίον. διό τι κοινόν ἐστι τὸ τῶν ἐναντίων γένος. τὸ γοῦν λευκὸν καὶ τὸ μέλαν ἐναντία ὄντα, τὸ μέν, ἐστι χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως. τὸ δὲ, χρῶ-μα συγκριτικὸν. καὶ περὶ τὴν αὐτὴν οὐσίαν τὴν τοῦ γένους ἐστὶν ἄμφω. καὶ κᾶνπλεῖστον ἀλλήλων διέστηκεν ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ὄντα, τὴν πλείστην ἔχει διάστασιν-