τελεῖ εἰς το ποιὸν εἶναι. καὶ λέγεται περὶ οὐσίον το ποιὸν ἀφορίζειν, καὶ οὐχὡς ἐν ὑποκειμένω.διὸ δεῖφησιν ἰάμβλιχος προστιθέναι εἰς τὴν ὅρον τοῦ ἐν ὑποκειμένω, τὸ οὐδὲν συντε-λοῦντος εἰς τὴν οὐσίαν τὴῦ ὑποκειμένου. τὸ γὰρ εἶδος, συντελεῖ καὶ ἡ διαφορά. μήποτε δὲἀρκεῖ προσκείμενον τῶ ὁρισμῶτο μὴ ὡς μέρος. ἡ γὰρ διαφορὰ, μέρος γίνεταιὥσπερ καὶ τὸεἶδος. δεῖ δὲ τὴν διαφοραν ἔχεσθαι τοῦ εἴδους ὁσυμπληροῖ. τῆς δὲ κατὰ τὸ ἄμορφον τοῦ ὑποκει-μένου ἀδιαφόρου ποιήσεως ἰν οὕτως εἴπω, παντελῶς καθάρεύειν. καὶ κατ' ἄλλον δὲτρόπον ῥητέον, ὡς διαφορὰ κυρίως, ἡ τὸ γένος εἰς εἴδη διαιρουσα. καὶ ἐν αὐτῶ τῶ διαι-ρουμένω, καὶ κατ' αὐτὴν οὖσα τὴν τοῦ διαιρουμέν ο φύσιν. οἷο ζώου, καθὸ ζῶον. οὐσίας,καθο οὐσία. κατὰ γὰρ τὸ εἶδος, ἡ διαφορὰ καθ' ἣντὰ γένη τέμνεται εἰς τὰ εἴδη. ὁδὲ τίς ἄνος,τοῦ τινὸς. οἷον, διων καὶ πλάτων, οὐδὲν διαφέρουσιν εἰ δικῆ τοῦ ἀνθρώπου διαφορᾶ. Αλέξανδρος δὲ ἀπορεῖ, ὡς εἰ ποιότητος ἐστιν ἡ διαφορὰ, ἐν ὑποκειμένη τῆ οὐσία ἐστι, καὶ οὐ καθ'ὑποκειμένης αὐτῆς λέγεται. Πρὸς ὃν δυνατὸν λέγειν ἀντιστρέφοντα τὸ ὑποθετικὸν. ὡςεἰ καθ' ὑποκειμένου λέγονται αἱ διαφοραὶ, ἐν ὑποκειμένω δὲ οὐδενί εἰσι, δῆλον ὡς οὐκ ἂνεἶεν ποιότητες τοιαῦται, ὁποίας αὐτὰς οἱ ταῦτα ἀποροῦντες νομίζουσιν. Αλλ' εἰ καθ'ὑποκει μένου φασὶ λέγονται τῆς πρώτης καὶ ἐνύλου οὐσίας, ἡ διαφορὰ ἔσται καὶ αὐτὴἔνυλος. ἢ εἰ μὲν ἔνυλον φασὶ τὸ μετὰ τῆς ὕλης ὑφιστάμενον, ὡς ἔχον τινὰ καὶ καθ' ἑαυτὸ ὑπόστασιν, οὐδὲνάτοπον καὶ τὰς διαφορὰς οὕτως ὑπαρχούσας, συνωνύμως κατηγορεῖ-σθαι. καὶ γὰρ καὶ τὸ εἶδος τὸ μετὰ τῆς ὕλης συμπληρωτικὸν τῆς ἀτόμου οὐσίας, ἔχει καὶκαθ' ἑαυτὸ ἰδιαν ὑπόστασιν. καὶ μεὰ τῆς ὕλης κοινήν. καὶ οὐχ ὅλον ἐστὶ τῆς ὕλης. συντέ-λοῦν τέ εἰς τὴν οὐσίαν, συνωνύμως κατ' αὐτῆς κατηγόρειται. αἰτε δεύτεραι οὐσίαικαθ' ὑποκειμέν ε λεγόμεναι, οὐκ ἔσονται πάντως ἔνυλοι, ὡς ἐν τῆ ὕλη τὸ εἶναι ἔχουσαι.παραιτη σώμεθα δὲ καὶ τὰς ἁπλᾶς ἐν ποιότητι. οἷον λογικότητι περὶ οὐσίας, διὰ τάξειςπερὶ τῶν διαφορῶν. καὶ τὰς συλλαμβανοίσας τὴν ὕλην μετ' αὐτῶν, ἢ τὸ γένος. καὶ τὰςπαντάπασι χωριζούσας αὐτῶν τὴν φύσιν τοῦ εἴδους. πᾶσαι γὰρ αὗται αἱ δόξαι, τῆς ἀληθινῆς περὶ τῶν διαφορῶν αἱρέσεως ἀποπίπτουσιν. ἰάμβλιχος δέγε οὐ προσίεται, καὶ τὸ ἐκπλειόνων διαφορῶν εἶναι τὸ εἶδος. ἀεὶ γὰρ μία ἐστιν ἡ τελευταία τοῦ εἴδους μορφωτι-κὶ. αἱ δὲ προάγουσαι, ὡς γένη προυπόκεινται. μήποτε δὲ ἓν μὲν εἶναι χρὴ τὸ προσεχὲς γένος ἐν τῶ εἴδει. τὰς δὲ ἄλλας διαφορὰς διοριζούσας ἀπὸ τῶν ὁμογένων εἰδῶν πλειόνωνὄντων. καὶ γὰρ τὸ λογικὸν πρὸς τὰ ἄλογα, διορίζει τὴν ἄνον. καὶ τὸ θνητὸν πρὸς τὰ ἀθάνα-τα. καὶ τὸ ζῶον φαιὴ ἄντις πρὸς τὰς μὴ ζώσας αἰτίας. καὶ τὸ ἔμψυχον, πρὸς τὰς ἀψύ-ους. καὶ οὕτως καὶ τὰ πολλὰ γένη, διὰ φοραίγίνονται. ἀλλ' οὐχὶ αἱ διαφοραὶ γένη. εἴπερτὰμὲν γένη, τὸ τί ἐστισι. αἱ δὲ διαφοραὶ, τὸ ὁποῖον τί. Αποροῦσι δέ τινες, πῶς τὴν διαφορᾶνσυνωνύμως κατηγορεῖσθαι φησίν. οἱ τον πεζοῦ, καὶ τούνομα καὶ τὴν λόγον κατηγορεῖσθαι τοῦὑποκειμένου. οὔτε γὰρ τούνομα, οὔτε τοῦ λόγον ἐστι κατηγορεῖν τοῦ ὑποκειμένου. τὸ γπεζὸν, ἓν μὲν σημαίνει τὴν ἕξιν αὐτὴν, οἷον τὴν πεζότητα. ἕτερον δὲ, τὸ μετέχον τῆςἕξεως ταύτης, καὶ διακείμενον κατὰ ταύτην. ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐκ ἔστιν ἡ διαφορά.διο οὐδὲν πρὸς τὸν λόγον. αὐτῆς δὲ τῆς πεζότητος ἥτις ἐστιν ἡ διαφορα, οὔτε τὸ ὄνακα δ