οὐκ ἔχει ἐν ἄλλω τὸ εἶναι. καὶ τὸ εἶδος δὲ καὶ τὸ γένος μέρη ὄντα τῆς οὐσίας, οὐκ ἔσται ἐνὑποκειμένω. τὸ δὲ μήτε ἐν ὑποκειμένω, μήτε καθ' ὑποκειμένου, προσθετέον ὡς κατ'ἄλλου. ὅταν γὰρ τὸν ἄνθρωπον τοῦ σωκράτους κατηγορῶμεν, οὐχὡς τὸ ξύλον λευκὸν λέ-των, τοσαῦτα. Απορήσειε δ' ἄντις, πῶς οὐκγομεν, ἀλλ' ὡς τὸ λευκόν. περὶ μὲν οὐν-ἔσται οὐσία ἐν ὑποκειμένω, ὅταν νοῦς ἢ ἐν τῆ ψυχῆ. ψυχὴδὲ ἐν σώματι. αἱ δὲ ἰδέαι κατὰπλάτωνα, ἐν τῶνῶ. Ποὐχὡς ἐν ὑποκειμένω ἐν ὑπάρχουσιν, οὐδὲ ὡς συμβεβηκότων εοὶκασι μεθέξει, ἀλλ' ὡς οὐσία πάρεστιν ἐν ἑτέρα οὐσία. οὐχ ὡς μέρους τινὸς ἐν ὅλω τούτωνἐνόντων, ἀλλ' ὡς τῆς ἐντελεχείας καὶ τῆς κατ' ἐνέργειαν οὐσίας, ἐν τῆ κατὰ δυναμιν ὑποδο-χῆ, καὶ ἐν τῆ ἀτελεῖ φύσει ἐν ὑπάρχούσης χωριστῶς. οἷον ἐννηὶ κυβερνήτου. καὶ κα-θόλου παντὸς τοῦ χρωμένου ἐν ἐκείνω ὧ χρῆται, καὶ πρὸς αὐτὸπαρόντος. ἢ τῆς συνεχού-σης αἰτίας πρὸς τὴν συνεχομένην κατ' ἄλλον τρόπον παραγινομένης, ἢ τῆς ἡνωμένηςοὐσίας περὶ εχούσης ἐν εαυτῶ τὴν πεπληθυσμένην, ὥσπερ τοῦ κέντρου ἐν ἑαυτῶ τὸνκύκλον συνειληφότος. κατὰ γὰρ ταῦτα πάντα, ἄλλα καὶ ἔτι τοιαῦτα δύναταίτις ἐξηγεῖσθαι τὴν τῶν οὐσιῶν παρουσίαν ἐν ἑτέραις οὐσίαις. καὶ οὐδὲν ἄτοπον ἐκ τούτου συμ-βήσεται. ἀλλ' οὐδὲ ὁ χρόνος φασιὶν ἐν ὑποκειμένω. ἢ διαιρετέον τὸν χρόνον, ἤτοι κατὰτὸ μετροῦν, ἢ κατὰ τὸ μετρούμενον. καὶ εἰ μὲν κατὰ τομεμετρη μένον τίς αὐτὸν λάβη ἔσταιἐν τῆ κινήσει τὸ μέτρον, ὡς ἐν ὑποκειμένω. ὥσπερ καὶ αὐτὴ φύσις ἐν τῶ κινουμένω.εἰ δὲ κατὰ τὸ μετροῦν, οἷον τὴν ψυχὴν ὡς ὁ ἀριστοτέλης φησὶν, ἐν τῶ μετροῦν τί ἐστὶ τὸμέτρον. εἰ μέντοι τίς χρόνον λαμβάνει τὸν καθ' αὐτὸν ὑφεστῶτα, δῆλον ὡς οὐσίαοὗτοςἐστὶ. καὶ ἄλλης φιλοσοφίας ὁ τοιοῦτος λόγος. καὶ τὸν τόπον δὲ εἴτις λέγοι, ὡς οὐδὲ αὐτὸςἐν ὑποκειμένω, φησομεν πρὸς αὐτὸν. ὅτι πέρας τοῦ περιέχοντος ὧν ὁ τόπος κατὰτὴν τοῦ ἀριστοτέλους περὶ τοῦ τόπου φιλοσοφίαν, ἐν ἐκείνω ἔσται, καὶ οὕτως ἔσται τῶνἐν ὑποκειμένω. ἀλλὰ ταῦτα μὲν, εὐδιάλυτα. ἐκεῖνο δὲ ἀπορίας ἄξιον, πῶς τὸ μὴ ἐνὑποκειμένω καὶ τὰ ἄλλα τῆ οὐσία ὑπάρχοντα, κοινῶς οὐχ ὡς συμβεβηκότος τίὶ δεί-κνυται. οὐ γὰρ κατ' αὐτὸ τὸ εἶναι τὴν κοινωνίαν δείκνυσι τῶν οὐσιῶν. πρὸς ὁφασινοἱ σπουδαιότεροι τῶν ἐξηγητῶν, ὅτι ἡ αἰσθητη οὐσία, συμφόρησίς τίς ἐστι ποιοτήτωνκαὶ ὕλης. καὶ ὁμοῦ μὲν πάντα συμπαγεντα, μίαν ποιεῖ τὴν αἰσθητὴν οὐσίαν. χωρὶς δὲ ἕκα-στον λαμβανόμενον, τὸ μὲν, ποιόν. τὸ δὲ, ποσόν ἐστι λαμβανόμενον, ἢ ἡἄλλο. καὶὅ μὲν αν ἐκλεῖπον μήπω ἀπηρτισμένην πάρέχεται τὴν αἰσθητὴν οὐσίαν, μέροςἔσται τῆςδὲ τῆς οὐσίας. ὁδ' ἄν γενομένη τῆ οὐσία ἐπισυμβῆ, τὴν οἰκείαν ἔχει τάξιντὴν ἐπίκτητον, οὐκρυπτόμενον ἐν τῶ ποιοῦντι τὴν λεγομένην οὐσίαν. καὶ ἕκαστονμὲν τῶν συνιόντων, οὐκ ἔστιν οὐσία. τὸ δὲ ὅλον τὸ ἐκπάντων, οὐσία ἐστὶ. καὶ οὐδυσχέραντέον, εἰτὴν οὐσίαν τὴν αἰσθητὴν ἐξ ἀκουσιῶν ποιοῦμεν. οὐδὲ γὰρ τὸ ὅλον ἀλη-θὲς ἣν ἡ οὐσία, ἀλλὰ μιμουμένη τὴν ἀληθῆ. ἥτις ἄνευτῶν ἄλλων, περιἑαύτην ἔχει τοῦὄν. καὶ τῶν ἄλλων ἐξ αὐτῆς γινομένων, ὅτι ἀληθῶς ἣν. ἐνδὲ τῆ αἰσθητη καὶ συνθέτω,καὶ τὸ ὑποβεβλημένον ἄγονον καὶ οὐχικανὸν εἶναιόν. ὅτι μὴ δὲ ἐξ αὐτοῦ τὰ ἄλλα. σκι-ἅτε καὶ ἐπισκιᾶ αὐτῆ οὔση. οἷν ζωγραφια. καὶ σκιαγραφία. διόπερ ἐξ ἀνάγκης συμ-