λέγων. οὐκ ίδιον δὲ οὐσίας τοῦτο, ὡς τοῦ ἰδίου μάλιστα ζητουμένου. τὰ δὲ ὁ λόκληρακαὶ κυρίως ἰδιώματα, ὡς προσήκοντα ἐγκρίνει. ζητητικὸς δὲ ῶν ὁ ἀριστοτέλης, καὶ διὰ ζῆλεγομένοις. καὶ διε-τήσεως τὸ ἀληθὲς εὑρίσκων, πρῶτον περὶιπίπτει τοῖς ὁλοσχελέγχων αὐτὰ, οὕτως ἐπὶ τέλει τὸ ἀληθὲς εὑρίσκει. καὶ λέγοιτο μὲν ἂν καὶ ταῦτα καλῶς.οἰκειότερον δὲ ἴσως καὶ τὸ τὰ κοινὰ πρὸς ἄλλας κατηγορίας προηγουμένως ἐκτίθεσθαιὡς ἐκ τῶν κοινῶν καὶ τῶν ἰδιων ἀκριβεστέρας γινομένης τῆς τοῦ ζητουμένου περὶγρα-φῆς. δηλοῖς δὲ καὶ ἀρχύτας, οὐτὰ ἰδιὰ μόνα ζητῶν, ἀλλὰ καὶ τὰ κοινὰ πρὸς τὰς ἄλλαςκατηγορίας ἐκτιθέμενος. καὶ παραγεγράφθω πλείονα τῶν ἀρχυτείων. ἐπειδὴ καὶ ὁ θεῖοςἰάμβλιχος ὀλίγον τιῥητὸν ἀμφιβολίαν καὶ αὐτὸ παρέχον, ἀνέγραψε. Ταῖς δὲ διανοὶαις ταύταις καὶ ταῖς κατηγορίαις συνυπάρχει τινὰ μὲν, κοινα. τινὰ δὲ, ἰδια. λέγω δὲἢ κοινὰ μὲν, τὰς οὐσίας. τὸ μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶον καὶ τὸ ἥττον. οὐ γὰρ ἐνδέχεται μλον καὶ ἥτονἡ μὲν ἄνον. οὐδὲ μᾶν θεὸν, καὶ φυτόν. καὶ τὸ μηδὲν ἔχον ἐναντίον. ἀνθρώπω γὰρ ἄνος,οὐκ ἔστιν ἐν ἀντίον. οὐδὲ μανθεῶ θεὸς. οὐδὲ ταῖς ἄλλαις ὡσίαις τό, τε καθ' αὐτὸ ἡ μὲνἢ ἀλλὰ μὴ ἑτέρω τινὶ συνυπάρχειν, ὥσπερ γλαυκότατα καὶ χαροπότατα ὀφθαλμοῖςοὐσίας οἰκεῖον. πᾶσα γὰρ οὐσία, καθ' αὐτὰν ἐντὶ. τὰ δὲ συνυπάρχοντα καὶ συμβεβηκὸὄτα, ἢ ἐν ταύτα ἢ οὐκ ἄνευ ταύτας. εἶτα τὰ κοινὰ τῆς ποιότητος εἰπὼν, ἐπάγει. καὶτὰ ποιότητι δὲ παρέπονται πολλὰ καὶ τῶν τὰς οὐσίας. οἷον, τὸ μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶτονκαὶ τὸ ἡσσόν. εἰπὼν δὲ καὶ πρός τι, τὰ κοινὰ ἐπάγει. ὑπάρχει δὲ καὶ ἴδιον ἑκάστας αὐτὰς.ὁ τὰς μὲν ὡσίας, τὸ τὰν αὐταν καὶ μίαν ἀριθμῶ διαμένοισαν τῶν ἐναντίων δεκτικὴνἡμεν. οὕτως ἄρα καὶ τὰ κοινὰ πρὸς τὰς ἄλλας κατηγορίας, καὶ τὰ ἰδια βούλεται παραδι-δόναι. ὁ μέντοι πορφύριος, τὰ ἰδια μὲν ἑκάστου τῶν γενῶν παραδιδόσθαι φησὶν ὑπὸτοῦ ἀριστοτέλους, καὶ οὐ χὶ τὰ κοινὰ ἁπλῶς, πρὸς τὰς ἄλλας κατηγορίας καὶ τὰ δια βούλεταιπαραδιδόναι. τριχῶς δὲ λέγεσθαι τὸ ἴδιον. τὸ μὲν, πάντιμὲν, οὐ μόνω δὲ ὑπάρχον. ὡςτὸ διπουν τῶ ἀνθρώπω. τὸ δὲ μόνω μὲν, οὐ παντίδέ. ὡς τῶ αὐτῶ τὸ γραμματικὸν. τὸ δὲ, καὶμόνω καὶ παντί. ὅπερ καὶ κυρίως ἐστὶν ἴδιον, ὡς τῶ ἀνθρώπω τὸ γελαστικὸν. τὰ οὖν μὴ μόνωὑπάρχοντα, ταῦτα καὶ κοινά ἐστι πρὸς τὰ ἄλλα γένη. ὅταν παντι μὲν, μὴ μόνω δὲ ὑπάρχή. ἐπιστῆσαι δὲ χρὴ τοῖς ἀρχυτείοις, ὅτι οὐδὲν ζητητικῶς ἐν τούτοις, οὐδὲ ἀμφι-βόλως, ἀλλ' ἀποφατικῶς μετὰ τοῦ θάρρους τῆς ἐπιστήμης προάγεται παντα καὶ δι' αὐτῶντῶν ἀναγκαιοτάτων τῶ λόγω πρόεισιν. Ισως δ' ἄν τις ἀπορησηπῶς δυνατὸν πάσηςοὐσίας τὸ ἴδιον ἀφορίζεσθαι. καθ' ἑκάστην γὰρ οὐσίαν διάφορον. καὶ τὸ ἰδιωμά ἐστιν ἕτερον. οὐκοῦν ἄλλα τῶν συνθέτων καὶ ἄλλα τῶν ἁπλῶν ἀποδοθήσεται διώματα. καὶ ἄλλοκινήτων. ἄλλο δὲ τῶν ἐν μέρει μετλαμβανόντων κινήσεως. καὶ ἕτερον μὲν τῶν ἔστηκὸτοῖς εἴδεσιν ὡσαύτως. ἕτερον δὲ, τῶν μεταβαλλομένων. καὶ ἐπὶ τῶν νοητῶν καὶ αἰσθητῶνὡσαύτως. ἀλλ' ἔστι λέγειν ὅτι δυνατὴν τὴν ἀνάλογον ὁμοιότητα ἀφορίζεσθαι πανταχοῦ.λέγει δὲ ἀριστοτέλης τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένω εἶναι κοινὸν, καὶ τῶν πρώτων καὶ τῶν δευ-τέρων οὐσιῶν ὑπάρχειν. εἴτε ὡς κοινον τοῦτο λέγων, εἴτε ὡς μοῖραν τοῦ ἰδιου τῆςοὐσίας παραδίδους αὐτό. καὶ ἐπὶ μὲν τῆς πρώτης οὐσίας, οὐκ ἐδεήθη ἀποδείξεως.