διὰ τοῦτο τῶν μὲν προτέρων ἐχώρισεν ἐπὶ τῶν μὴ ὡς μέρος ὄντων. τῶν δὲ δευτέρων,διὰ τοῦ ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ὥ ἐστιν. ἀλλ' εἴπη τίς ἂν ἴσως, ὅτι τὸ ὕλον ἐν τοῖςμέρεσιν ὄν, οὐκ ἔστιν ὡς μέρος. οὐδὲ χωρίζεται αὐτοῦ τῶν μερῶν. καὶ εἴη ἂν τὸ ἐν ὑποκει-μένω ἢ ἔν τινι εἰπὼν, ἀλλ' οὐκ ἔντισιν, ἐχώρισεν αὐτὸ κατὰ τοῦτο τοῦ ὅλου. τὸ γὰρ ὅλον τὸἐν τοῖς μέρεσιν, οὐκ ἔν τινι, ἀλλ' ἔντισιν ἐστιν. Αποροῦσι δὲ οἱ περὶ τὸν λούκιον καὶ τοῦ-μπληρωτικάφασιτὸ, πρὸς τῶ μὴ ὡς μέρος λέγεσθαι τὸ ἐν ὑποκειμένω. εἰ γὰρ τὰτῆς οὐσίας μέρη αὐτῆς εἶναι λέγομεν, συμπληροῖ δὲ ἁπλῶς μὲν τοῦ σώρατος τοῦ αἰσθητοντὸ εἶναι χρῶμα. σχῆμα. μέγεθος. καὶ ἁπλῶς ποιότης. καὶ ποσότης. ἄχρουν γὰρ καὶἀσχημάτιστον οὐκ ἄν εἴη σῶμα. τοῦδε δὲ τοῦ σώματος, οἷον χιόνος, λευκότης καὶ ψυ-χρότης. ἀνάγκη γὰρ δυοῖν θάτερον, ἢ μὴ λέγειν ταῦτα ἐν ὑποκειμένω, ἢ μὴ καλῶςἀποφάσκεσθαι τῶν ἐν ὑποκειμένω, τὸ μὴ ὡς μέρη εἶναι. πῶς δὲ καὶ ἐν ὑποκειμένωὅλως τὰ συμπληρωτικὰ δυνατὸν λέγεσθαι. οὐ γὰρ ἡ σηκράτους μορφὴ ἐν ὑποκειμένωἐστι τῶ σωκράτει. ἀλλ' εἴπερ ἄρα τὰ τοῖς ἤδη τελείοις ἔξωθεν ἐπεισιόντα, ταῦτα ἂνεἴη ἐν ὑποκειμένοις αὐτοῖς. Ταύτην δὴ τὴν ἀπορίαν λύων ὁ πορφύριος, διττὸν φη-σίν ἐστι τὸ ὑποκείμενον. οὐ μόνον κατὰ τοῦς ἀπὸ τῆς στοᾶς, ἀλλὰ κατὰ τοῦς πρεςβυτέ-ρους. ἥτε γὰρ ἄποιος ὕλη, ἣν δυνάμει καλεῖ ὁ ἀριστοτέλης, πρῶτον ἐστι τοῦ ὑποκει-μέντο σημαινόμενον. καὶ δεύτερον, ὁ κοινῶς ποιόν. ἢ ἰδίως ὑφίσταται. ὑποκείμενονγὰρ καὶ ὁ χαλκός ἐστι καὶ ὁ σωκράτης τοῖς ἐπιγικομένοις ἢ κατηγορουμένοις κατ' αὐτῶν.πολλὰ οὖν φησιὶ τῶν ἐγγινομένων. ὡς μὲν πρὸς τὸ πρῶτον ὑποκείμενον, ἐν ὑποκειμέ-νω ἐστιν. οἷον, παν χρῶμα. καὶ πᾶνσχῆμα. καὶ πᾶσα ποιότης, ἐν ὑποκειμένω ἐστι τῆπρώτη ὕλη. οὐχ ὡς μέρη αὐτῆς ὄντα, καὶ ἀδύνατα χωρὶς αὐτῆς εἶναι. ἐπὶ δὲ τοῦ δευ-τέρο ὑποκειμένου, οὐ πανχρῶμα. οὐδὲ πᾶσα ποιότης ἐν ὑποκειμένω. ἀλλ' ὅταν μὴσυμπληρωτικαί εἰσι τῆς οὐσίας. τὸ γοῦν λευκὸν, ἐπὶ μὲν τοῦ ἐρίου, ἐν ὑποκειμένω. ἐπὶδὲ τῆς χιόνος, οὐκ ἐν ὑποκειμένω. ἀλλὰ συμπληροι τὴν οὐσίαν, ὡς μέρος. καὶ ὑπικείμε-νον μᾶλλον ἐστι μετὰ τῆς οὐσίας. ὁμοίως δὲ καὶ ἡ θερμότης. τῆς μὲν τοῦ πυρὸς οὐ-σίας μέρος ἔστιν. ἐν ὑποκειμένω δὲ γίνεται τῶ σιδήρω. ἐπειδὴ καὶ γίνεται καὶ ἀπὸ γί-νεται ἐν τῶ σιδήρω, ἄνευ τῆς τοῦ σιδήρου φθορας. ὁ τοίνυν ἀριστοτέλης τὸ δεύτερονῥηθὲν ὑποκείμενον ἐν ταῦθα λαβὼν, τὸ κατὰ τὸ σύνθετον καὶ τὴν ἄτομον οὐσίαν,ὅπερ μήτε ἐν ὑποκειμένω εἶναίφησί, μήτε καθ' ὑποκειμένου τινὸς λέγεσθαι, εἰκό-τως πᾶν τὸ μὴ οὐσιωδῶς ἐπ' αὐτοῦ λεγόμενον, ἀλλὰ κατὰ τὸ συμβεβηκέναι ἐν ὑποκει-μένω τοῦτο εἶναίφησιν. ὥσπερ τὴν θερμότητα ἐν τῶ σιδήρω. τὰ δὲ συμπληρωτι-ἢ, ὡς τὴν τοῦ πύρος θερμότητα. τοῦ μὲν πυρὸς μέρος ἂν εἴπη. ἐν ὑποκειμένω δὲ,τῆ ἀποίω ὕλη. πρὸς δὲ ταύτην οἶμαι τὴν λύσιν, εἰπεῖν εὔλογον. ὅτι εἰτὸ ἐν ὑποκει-μένω τοῦτο μόνον ἐστι, τὸ γινόμενον καὶ ἀπογινόμενον, οὐκ έτι ἐν δύο τούτοις, τῶἐν ὑποκειμένω καὶ οὐκ ἐν ὑποκειμένω περὶιείληφε πάσας τὰς κατηγορίας. εἰ γὰοὐκ ἐν ὑποκειμένω τὴν οὐσίαν δηλοῖ, τὸ δὲ ἐν ὑποκειμένω μὴ πᾶσαν ποιότητα, ἀλλὰ τὴνἐπείσακτον μόνην, οὐ πάντα ἂν εἴητα γένη παρειλημμένα. ἢ χρὴ λέγειν, ὅτι αἱ μὴ ἐπεί-γα