De regulisIuris
qꝛ caſtitas ſuaderi pt̄. nō imꝑari. xxij. q. j. ītegritas. Bart. brix. ibi ꝯtra: cuiꝰ dictū ē penitus falſū. niſi intelligas de ꝓmouendis. ſꝫip̄e etiā de ꝓmotis intellexit. Aonachis aūtꝓfeſſis qui renūciauerūt ꝓprie voluntati. auſterior regula poſſet eis indici. etiā ip̄is nonapprobātibꝰ. ẜm Inno. qui hoc no. de regul.ſuꝑ eo. Et ſatis eſt exp̄ſſum de ſta. regula. c.j. li. vj. Ibi em̄ monialibus indicit̉ auſteriorvita. licꝫ nō poſſint ſine volūtate oīm ordinēmutare. de his q̄ vi me. ve cau. fi. c. fi. Io. an.Qui ſentit onus. ſentire debetomodum. et econtra. Hec regula ſumpta ēx. l. ff. eo. ti. l. ẜm naturā. Pone caſū in clerico. qui ꝓpter lapſum retrudit̉ ī monaſteriod̓ pn̄iaꝫ agendum. qꝛ res eiꝰ ꝓficient monaſterio. xvj. q. vj. delapſis. ¶ In ſecūdo .ſ. dictobi et ecōtra. Pone̓ caſū ī patrono. qͥ defenre debet eccleſiā. xvj. q. vij. filijs. In clericoui officiare debet eccl̓iaꝫ. de p̄ben. ſignificaum. Et dīc lex. Nō eſt ferendꝰ qui lucꝝ amlectit̉. onus at̄ ſubijre recuſat. C. de caduc.pl. l. vna. Cōcor. ad hāc regulaꝫ. vij. q. j. ibi.t. xij. q. ij. caritatē. cum ſuis ꝯcor ¶ Et notahec regula fallit interdū ratione etatis vl̓ſone. Interdū ratōne nat̉e ꝯtractuum. Inerdū ex ſpāli pacto. Primū patet. C. de leg.utel. l. vlt. Ibi em̄ minores licꝫ ad tutele gͣamen nō veniāt: ſucceſſionis emolumētuꝫnon amittunt. Scd̓m ptꝫ ex. l. ff. ꝓ ſoc. l. dello. Ibi em̄ nō fit ꝯpenſatio emolumēti. qd̓ociꝰ attulit ſocietati dāno qd̓ intulit: immoeo nō obſtāte damnū emendare tenet̉. et eſtatō natura cōtractꝰ. contrahit̉ em̄ ſocietasm̄ ad lucꝝ. Tercium ptꝫ. ff. de pact. do. l. familie. et de pact. c. j. lib. vj. Item fallit vbi exauſa qͥs ꝓhibet̉ ab emolumento. licet onusabeat. Sic ī iudicę qͥ nihil habꝫ a ꝑtibꝰ exigere. niſi expenſas moderatas: cuꝫ ꝓficiſcit̉ꝓ cauſa. Nec tūc illas ſi partes ſūt notabiliter pauꝑes. de reſcrip. ſtatutū. li. vj. Io. an.Poteſt ſic extēdi. Qui ſentit onus pn̄ie etbſeruatōnis mādatoꝝ: ſentiet cōmodū prenij. et econtra. qui ſentit cōmodū delectatōnum. ſentit poſtea onus damnatōnisQui ad agendum admittiturad excipiēduꝫ multomagis admittēdꝰ ē. Hecregula ſūpta ē ex. l. ff. eo. tit. l. inuitꝰ. Ponecaſū ī eo qͥ legittīe p̄ſcripſit: qꝛ ſi cadit a poſleſſione. dat̉ ſibi actio. ml̓to fortiꝰ dū poſſidꝫexceptō. xvj. q. iij. §. pt̄. Ad idē d̓ p̄ſcrip. illd̓.Rō huiꝰ regl̓e ē. regl̓a quā habuiſti ſupͣ. cuilicꝫ plꝰ ⁊cͣ. qꝛ plus ē age̓ ꝙͣ exciꝑe. Sicut gͦ lꝫagere. multo fortiꝰ licebit excipere Io. an.Qui contra iura mercatur p̄ſumit̉ bonā fidē nō hr̄e. Pone caſū ī eo qͥ recipit eccl̓iaꝫ de manu laici. xvj. q. vij. ſiqͥs deinceps. Itē ī eo qͥ emit ſpūalia. de ſimo. non
ſatis. et. j. q. j. qͥcūqꝫ. ⁊ ī multis alijs. c. Ad idēC. de agri. et cen. l. quemab̓modū. vbi qͦ emitaſcripticiū ſn̄ gleba. ꝯͣ legū int̓dicta mercat̉et male fidei poſſeſſor dr̄. et iō qꝛ talis nō p̄ſumit̉ hr̄e bonā fibē: iō nō p̄ſcribit. vt ī p̄dictis iuribꝰ. Contͣ de iurepatro. cura. ſolue vtibi. Et ſic ptꝫ. ꝙ iuris ignorātia nō excuſat īp̄ſcriptōibꝰ ⁊ vſucapionibꝰ Io. an. Sil̓r qͥ ſcienter emit res furatas vel raptas. non habꝫbonā fidem: vn̄ tenet̉ vt poſſeſſor male fidei.Quod latenter vl̓ per vim velal̓s introductū eſt illicite nulta debꝫ ſtabilitate ſubſiſtere. Hec regula eſt in decre. de re.iur̄. Et ſūt verba Gregor̄. vij. Glo. ibi. Ponecaſū ꝑ. l. ff. quod vi aut clam. l. j. Et ī ſeruitōp̄ſtito p̄lato a ſubdito ꝑ vim. hoc ī futuꝝ nōfacit p̄iudicium. x. q. iij. qꝛ cognouimꝰ. Pervim. Que ꝑ vim vel metū fiūt. qui pt̄ caderein cōſtantem virū. cū de hoc cōſtiterit reuocāt̉ de his que vi me. ve cau. fi. c. fi. ī glo.Quicquid in ſacratis deo rebus ⁊ epiſcopis iniuſte agit̉. ꝓ ſacrilegio reputat̉. Hec regl̓a eſt ī decre. de re. iur̄. Et ſūtverba Stēphani pape. Glo. ibi. In ſacͣtis rebus. ſiue ſit homo ſiue ager. qui illa aufert ⁊inuadit: ſacrilegiū committit. xij. q. ij. Nulli.¶ Eſt autē multiplex genꝰ ſacrilegij. xvij. q.iiij. ꝑ totū. ibi vide. et in ſecūda parte.Rationi cōgruit. vt ſuccedatin onere. qui ſubſtituit̉ ī honore. Pone catūī filio patroni herede. qͥ ſuccedit ī honore iuriſpatronatꝰ: ſic ī onere defendendi eccl̓iamſuccedere debꝫ. xvj. q. vij. filijs. It̄ ī p̄lato quiſuccedit p̄deceſſori ī honore. ſic ⁊ ī onere ſoluendi p̄deceſſoris debita ſuccedere debꝫ. ꝓ eccleſie vtilitate ꝯͣcta. de ſolu. c. j. Et concor.regula ſupͣ. qui ſentit. et qd̓ ibi dictū eſt. hicadde Io. an̄ Ex hoc ſeqͥt̉. ꝙ papa q̄ ſb̓ſtituit̉ī honorē Petri immo xp̄i: ep̄i ī loco apl̓oꝝ.r̄ligioſi ī honore ſctōꝝ bn̄dicti. dn̄ici. fran. ethmōi. ſuccedāt ī onere vite ⁊ auſte̓itatis eoꝝdiſ. xl. nō vos. et. c. nō ē. ⁊ di. xxxv. eccl̓ie ⁊cͣ.Ratum quis habere nō pōt.qd̓ ip̄iꝰ noīe nō ē geſtū. Pone cāſū. ix. q. ij. c.j. et de ſen. exco. cū qͥs. li. vj. ¶ Sed ꝯͣdicit adhāc regl̓aꝫ. ix. q. ij. lugdunēſis. xvj. q. j. c. vlt.et de elec. ꝙ ſic̄. In qͥbꝰ iuribꝰ ht̄ qͥs ratū: qd̓eiꝰ noīe nō eſt geſtū. Sol̓. Quidā dixer̄t hocfallere ī ſpūalibꝰ. ī qͥbꝰ ratū habeo ꝙ nomīemeo nō ē geſtū. ꝑ iura p̄dicta. et hoc no. ī p̄dicta decre. ꝙ ſic̄ ī glo. Ueriꝰ dic ꝙ ordinatiofacta a nō ꝓp̓o ep̄o. tenet qͦ ad ordinē. lꝫ nō qͦad executōꝫ de tēp. or. ꝙ trāſlatōnē. Ibi igr̄ īc. lugdunē ẜ. ep̄s ꝓpͥus nō ratificauit collatōꝫordīs qͦ ad orbineꝫ. qꝛ nō erat neceſſe: ſꝫ executōnē ille diſpēſatiue cōtulit. quā nō habe-