Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
497
Einzelbild herunterladen
 

De regulisIuris

qꝛ caſtitas ſuaderi pt̄. imꝑari. xxij. q. j. ītegritas. Bart. brix. ibi ꝯtra: cuiꝰ dictū ē penitus falſū. niſi intelligas de ꝓmouendis. ſꝫip̄e etiā de ꝓmotis intellexit. Aonachis aūtꝓfeſſis qui renūciauerūt ꝓprie voluntati. auſterior regula poſſet eis indici. etiā ip̄is nonapprobātibꝰ. ẜm Inno. qui hoc no. de regul.ſuꝑ eo. Et ſatis eſt exp̄ſſum de ſta. regula. c.j. li. vj. Ibi em̄ monialibus indicit̉ auſteriorvita. licꝫ poſſint ſine volūtate oīm ordinēmutare. de his vi me. ve cau. fi. c. fi. Io. an.Qui ſentit onus. ſentire debetomodum. et econtra. Hec regula ſumpta ēx. l. ff. eo. ti. l. ẜm naturā. Pone caſū in clerico. qui ꝓpter lapſum retrudit̉ ī monaſterio pn̄iaꝫ agendum. qꝛ res eiꝰ ꝓficient monaſterio. xvj. q. vj. delapſis. In ſecūdo .ſ. dictobi et ecōtra. Pone̓ caſū ī patrono. defenre debet eccleſiā. xvj. q. vij. filijs. In clericoui officiare debet eccl̓iaꝫ. de p̄ben. ſignificaum. Et dīc lex. eſt ferendꝰ qui lucꝝ amlectit̉. onus at̄ ſubijre recuſat. C. de caduc.pl. l. vna. Cōcor. ad hāc regulaꝫ. vij. q. j. ibi.t. xij. q. ij. caritatē. cum ſuis ꝯcor Et notahec regula fallit interdū ratione etatis vl̓ſone. Interdū ratōne nat̉e ꝯtractuum. Inerdū ex ſpāli pacto. Primū patet. C. de leg.utel. l. vlt. Ibi em̄ minores licꝫ ad tuteleamen veniāt: ſucceſſionis emolumētuꝫnon amittunt. Scd̓m ptꝫ ex. l. ff. ſoc. l. dello. Ibi em̄ fit ꝯpenſatio emolumēti. qd̓ociꝰ attulit ſocietati dāno qd̓ intulit: immoeo obſtāte damnū emendare tenet̉. et eſtatō natura cōtractꝰ. contrahit̉ em̄ ſocietas ad lucꝝ. Tercium ptꝫ. ff. de pact. do. l. familie. et de pact. c. j. lib. vj. Item fallit vbi exauſa qͥs ꝓhibet̉ ab emolumento. licet onusabeat. Sic ī iudicę nihil habꝫ a ꝑtibꝰ exigere. niſi expenſas moderatas: cuꝫ ꝓficiſcit̉ cauſa. Nec tūc illas ſi partes ſūt notabiliter pauꝑes. de reſcrip. ſtatutū. li. vj. Io. an.Poteſt ſic extēdi. Qui ſentit onus pn̄ie etbſeruatōnis mādatoꝝ: ſentiet cōmodū prenij. et econtra. qui ſentit cōmodū delectatōnum. ſentit poſtea onus damnatōnisQui ad agendum admittiturad excipiēduꝫ multomagis admittēdꝰ ē. Hecregula ſūpta ē ex. l. ff. eo. tit. l. inuitꝰ. Ponecaſū ī eo legittīe p̄ſcripſit: qꝛ ſi cadit a poſleſſione. dat̉ ſibi actio. ml̓to fortiꝰ poſſidꝫexceptō. xvj. q. iij. §. pt̄. Ad idē p̄ſcrip. illd̓. huiꝰ regl̓e ē. regl̓a quā habuiſti ſupͣ. cuilicꝫ plꝰ ⁊cͣ. qꝛ plus ē age̓ ꝙͣ exciꝑe. Sicut lꝫagere. multo fortiꝰ licebit excipere Io. an.Qui contra iura mercaturſumit̉ bonā fidē hr̄e. Pone caſū ī eo recipit eccl̓iaꝫ de manu laici. xvj. q. vij. ſiqͥs deinceps. Itē ī eo emit ſpūalia. de ſimo. non

ſatis. et. j. q. j. qͥcūqꝫ. ī multis alijs. c. Ad idēC. de agri. et cen. l. quemab̓modū. vbi emitaſcripticiū ſn̄ gleba. ꝯͣ legū int̓dicta mercat̉et male fidei poſſeſſor dr̄. et qꝛ talisſumit̉ hr̄e bonā fibē: p̄ſcribit. vt ī p̄dictis iuribꝰ. Contͣ de iurepatro. cura. ſolue vtibi. Et ſic ptꝫ. iuris ignorātia excuſat īp̄ſcriptōibꝰ vſucapionibꝰ Io. an. Sil̓r ſcienter emit res furatas vel raptas. non habꝫbonā fidem: vn̄ tenet̉ vt poſſeſſor male fidei.Quod latenter vl̓ per vim velal̓s introductū eſt illicite nulta debꝫ ſtabilitate ſubſiſtere. Hec regula eſt in decre. de re.iur̄. Et ſūt verba Gregor̄. vij. Glo. ibi. Ponecaſū. l. ff. quod vi aut clam. l. j. Et ī ſeruitōp̄ſtito p̄lato a ſubdito vim. hoc ī futuꝝfacit p̄iudicium. x. q. iij. qꝛ cognouimꝰ. Pervim. Que vim vel metū fiūt. qui pt̄ caderein cōſtantem virū. de hoc cōſtiterit reuocāt̉ de his que vi me. ve cau. fi. c. fi. ī glo.Quicquid in ſacratis deo rebus epiſcopis iniuſte agit̉. ſacrilegio reputat̉. Hec regl̓a eſt ī decre. de re. iur̄. Et ſūtverba Stēphani pape. Glo. ibi. In ſacͣtis rebus. ſiue ſit homo ſiue ager. qui illa aufertinuadit: ſacrilegiū committit. xij. q. ij. Nulli. Eſt autē multiplex genꝰ ſacrilegij. xvij. q.iiij. totū. ibi vide. et in ſecūda parte.Rationi cōgruit. vt ſuccedatin onere. qui ſubſtituit̉ ī honore. Pone catūī filio patroni herede. ſuccedit ī honore iuriſpatronatꝰ: ſic ī onere defendendi eccl̓iamſuccedere debꝫ. xvj. q. vij. filijs. It̄ ī p̄lato quiſuccedit p̄deceſſori ī honore. ſic ī onere ſoluendi p̄deceſſoris debita ſuccedere debꝫ. eccleſie vtilitate ꝯͣcta. de ſolu. c. j. Et concor.regula ſupͣ. qui ſentit. et qd̓ ibi dictū eſt. hicadde Io. an̄ Ex hoc ſeqͥt̉. papa ſb̓ſtituit̉ī honorē Petri immo xp̄i: ep̄i ī loco apl̓oꝝ.r̄ligioſi ī honore ſctōꝝ bn̄dicti. dn̄ici. fran. ethmōi. ſuccedāt ī onere vite auſte̓itatis eoꝝdiſ. xl. vos. et. c. ē. di. xxxv. eccl̓ie ⁊cͣ.Ratum quis habere pōt.qd̓ ip̄iꝰ noīe ē geſtū. Pone cāſū. ix. q. ij. c.j. et de ſen. exco. qͥs. li. vj. Sed ꝯͣdicit adhāc regl̓aꝫ. ix. q. ij. lugdunēſis. xvj. q. j. c. vlt.et de elec. ſic̄. In qͥbꝰ iuribꝰ ht̄ qͥs ratū: qd̓eiꝰ noīe eſt geſtū. Sol̓. Quidā dixer̄t hocfallere ī ſpūalibꝰ. ī qͥbꝰ ratū habeo nomīemeo ē geſtū. iura p̄dicta. et hoc no. īdicta decre. ſic̄ ī glo. Ueriꝰ dic ordinatiofacta a ꝓp̓o ep̄o. tenet ad ordinē. lꝫad executōꝫ de tēp. or. trāſlatōnē. Ibi igr̄ īc. lugdunē. ep̄s ꝓpͥus ratificauit collatōꝫordīs ad orbineꝫ. qꝛ erat neceſſe: ſꝫ executōnē ille diſpēſatiue cōtulit. quā habe-